Vogel
Hartlaubs trap
Hartlaubs trap
Lissotis hartlaubii
Log in om deze soort toe te voegenDe Hartlaubs trap behoort tot het geslacht Lissotis binnen de familie van Trappen (Otididae).
Deze middelgrote vogel leeft in open, hooggelegen graslanden van Oost-Afrika, waaronder Ethiopi�, Kenia en Tanzania. Hij heeft een lange nek en poten en gedraagt zich vaak solitair of in kleine groepjes. Het dieet bestaat uit insecten en kleine ongewervelden, en hij is vooral actief op de grond waar hij schuw en stil blijft.
Taxonomische indeling
- Bird Order
- Trappen (Otidiformes)
- Bird Family
- Trappen (Otididae)
- Bird Genus
- Lissotis
Ringmaat
Welzijnsadviezen
Trappen
Trappen zijn grote, grondbewonende vogels van open landschappen zoals steppes en savannes. Ze zijn krachtige lopers en sterke vliegers over korte afstanden, maar zeer gevoelig voor verstoring. In de avicultuur vragen Trappen om zeer ruime, rustige verblijven met open zichtlijnen, droge bodems en minimale stress. De volgende welzijnsadviezen zijn gebaseerd op beschikbare literatuur en wetenschappelijk onderzoek. Deze adviezen zijn niet door ons opgesteld, maar worden in de vakliteratuur genoemd als onderbouwing voor goede welzijnspraktijken. Ze dienen als externe referentie en aanvulling op praktijkervaring.
- Huisvesting: zeer ruim buitenverblijf met open terrein (200–300 m² per koppel of meer); gras- of zandbodem; vrije zichtlijnen; binnenverblijf ± 4–5 m² per vogel, droog en ruim.
- Klimaat: droog en open; temperatuur 5–30 °C afhankelijk van soort; bescherming tegen regen, sneeuw en wind; schaduw in zomer noodzakelijk.
- Sociaal: solitair of per koppel; mannetjes territoriaal tijdens balts; rustige, prikkelarme omgeving essentieel.
- Voeding: granen, groenvoer, insecten en kleine dierlijke eiwitten; speciaal trappen- of kraanvogelvoer; voer op de grond aanbieden; altijd schoon water aanwezig.
- Overig: stressgevoelig; dagelijkse gezondheidscontrole aanbevolen; broedplek op open grond; afgelegen ligging van het verblijf bevordert welzijn en veiligheid.
Man:
De man heeft een opvallend zwart verenkleed met een groene glans op de kop en nek. De borst is diepzwart met een subtiele blauwe tint, die contrasteert met de witte buik. Vleugels zijn donker met lichte randen, wat een versleten uiterlijk kan geven. De rug is donkerbruin met een lichte bandering, die bijdraagt aan camouflage. De snavel is lang en zwart, met een lichte kromming aan het uiteinde. Poten zijn grijs met een gladde textuur, wat een elegante uitstraling geeft. De iris is donkerbruin, omringd door een dunne, onopvallende oogring.
Vrouw:
De vrouw heeft een meer gedempt verenkleed met bruine en beige tinten. De kop en nek zijn lichtbruin met een subtiele streepjespatroon. De borst is lichtbruin met een fijne bandering, die overgaat in een cr�mekleurige buik. Vleugels zijn donkerbruin met lichtere randen, wat een versleten effect geeft. De snavel is korter en lichter van kleur dan die van de man. Poten zijn grijsbruin met een ruwe textuur, wat minder opvallend is. De iris is lichtbruin, met een nauwelijks zichtbare oogring.
Juveniel:
Juvenielen hebben een overwegend bruin verenkleed met een vage streepjespatroon op de borst. De kop is lichtbruin met een onduidelijke tekening, die minder contrastrijk is dan bij volwassenen. De vleugels zijn donkerbruin met lichtere randen, die een versleten uiterlijk geven. De rug is egaal bruin, zonder de bandering die bij volwassenen zichtbaar is. De snavel is kort en grijs, met een lichte kromming aan het uiteinde. Poten zijn lichtgrijs met een gladde textuur, die nog niet volledig ontwikkeld is. De iris is donkerbruin, zonder opvallende oogring.
Kuiken:
Kuikens zijn bedekt met een zacht, donzig verenkleed in beige en bruine tinten. De snavel is kort en lichtgrijs, met een rechte vorm.