Vogel
Lagrandiers baardvogel
Lagrandiers baardvogel
Psilopogon lagrandieri
Log in om deze soort toe te voegenDe Lagrandiers baardvogel behoort tot het geslacht Psilopogon binnen de familie van Baardvogels (Megalaimidae).
Deze vogel is inheems in Laos, Vietnam en Cambodja, waar hij leeft in subtropische of tropische vochtige laaglandbossen en subtropische of tropische vochtige bergbossen. Het is een groene vogel met een bruine kop en karakteristieke rode onderstaartdekveren. Deze soort is voornamelijk een vruchteneter, maar neemt ook insecten en andere kleine dieren tot zich. Vaak is hij de meest algemene baardvogel in zijn leefgebied.
Taxonomische indeling
- Bird Order
- Spechtachtigen (Piciformes)
- Bird Family
- Aziatische baardvogels (Megalaimidae)
- Bird Genus
- Psilopogon
Ringmaat
Welzijnsadviezen
Baardvogels
Baardvogels zijn kleurrijke holenbroeders uit tropische en subtropische gebieden van Afrika, Azië en Amerika. Ze leven voornamelijk in bossen en halfopen landschappen en hebben in de avicultuur behoefte aan ruime, goed beplante volières met nestgelegenheid en warm klimaat. De volgende welzijnsadviezen zijn gebaseerd op beschikbare literatuur en wetenschappelijk onderzoek. Deze adviezen zijn niet door ons opgesteld, maar worden in de vakliteratuur genoemd als onderbouwing voor goede welzijnspraktijken. Ze dienen als externe referentie en aanvulling op praktijkervaring.
- Huisvesting: ruime volière (6–10 m² per koppel, 2–3 m hoog) met dichte beplanting, takken en nestblokken of boomstammen met holtes; droog, tochtvrij binnenverblijf aanwezig.
- Klimaat: warm en vochtig; temperatuur boven 18 °C; luchtvochtigheid 50–70%; goede ventilatie zonder tocht.
- Sociaal: houden in paren of kleine familiegroepen; tijdens broedperiode koppels apart om territoriaal gedrag te beperken.
- Voeding: zachtvoer voor insecten- en fruiteters; aanvullen met fruit (banaan, appel, bessen) en insecten (meelwormen, krekels); tijdens kweek extra dierlijk eiwit; altijd vers water.
- Overig: zand- of turfbodem regelmatig reinigen; nestblokken of zacht hout bevorderen natuurlijk broedgedrag; rustige omgeving en natuurlijke inrichting.
Man:
De man heeft een helder groene lichaamskleur met een glanzende uitstraling. De kop is opvallend met een blauwe tint en een zwarte streep die van de snavel naar de nek loopt. De borst is geel met een subtiele overgang naar de groene buik. De vleugels vertonen een donkerdere groene kleur met lichte randen. De snavel is stevig en zwart, met een lichte kromming aan het uiteinde. De poten zijn grijs met een gladde textuur. De iris is donkerbruin, omringd door een dunne, lichte oogring.
Vrouw:
De vrouw heeft een vergelijkbaar groen verenkleed, maar met een matte afwerking. De kop is minder fel blauw en de zwarte streep is minder uitgesproken. De borst is lichtgeel, geleidelijk vervagend naar de groene buik. De vleugels zijn gelijkmatig groen met minder opvallende randen. De snavel is iets lichter van kleur en minder gebogen. De poten zijn grijs, maar met een iets ruwere structuur. De iris is donkerbruin, met een subtiele, lichte oogring.
Juveniel:
Juvenielen hebben een doffer groen verenkleed zonder de glans van volwassen vogels. De kop is minder uitgesproken blauw en de zwarte streep is vaak afwezig. De borst is vaalgeel en gaat over in een bleke groene buik. De vleugels zijn egaal groen zonder duidelijke randen. De snavel is lichter en rechter dan bij volwassenen. De poten zijn grijs met een ruwe textuur. De iris is donkerbruin, zonder duidelijke oogring.
Kuiken:
Kuikens zijn bedekt met een dunne, grijze donslaag. De snavel is kort en lichtgekleurd.