Vogel
Turquoise parkiet
Turquoise parkiet
Neophema pulchella
Log in om deze soort toe te voegenDe Turquoise parkiet behoort tot het geslacht Neophema binnen de familie van Papegaaien (Psittaculidae).
Deze kleine parkiet komt voor in oostelijk Australi�, vooral in graslanden en eucalyptusbossen met rotsachtige gebieden. Hij voedt zich op de grond met zaden van grassen en nectar. De vogels leven vooral in paartjes of kleine groepen en zijn over het algemeen rustig en verdraagzaam van aard.
Taxonomische indeling
- Bird Order
- Papegaaiachtigen (Psittaciformes)
- Bird Family
- Papegaaien van de Oude Wereld (Psittaculidae)
- Bird Genus
- Neophema
Ringmaat
Man 4.0 mm Vrouw 4.0 mmWelzijnsadviezen
Overige vogels
De categorie overige vogels omvat een zeer brede en diverse groep vogelsoorten met uiteenlopende biologische, ecologische en gedragsmatige kenmerken. Vanwege deze grote variatie is het niet mogelijk om één uniforme set huisvestingsrichtlijnen op te stellen die voor alle soorten binnen deze categorie passend en verantwoord is.
Om die reden zijn er voor deze categorie geen specifieke, vastomlijnde richtlijnen geformuleerd. Bij het huisvesten van overige vogels dient altijd maatwerk te worden toegepast, waarbij rekening wordt gehouden met de soortspecifieke behoeften, natuurlijke leefwijze, sociale structuur en welzijnseisen van de betreffende vogels. Algemene principes van dierenwelzijn, veiligheid en verzorging blijven hierbij leidend.
Wetgeving(en)
EU verordening bijlage B (CITES appendix II)
EU verordening bijlage B (CITES appendix II)
Deze vogelsoort wordt wereldwijd beschouwd als een (bijna) bedreigde soort in het oorspronkelijke leefgebied, of de handel in deze soort kan hiertoe leiden.
Deze soort staat daarom op Bijlage B van de Europese Verordening en CITES appendix II.
Binnen de avicultuur (in volière-milieu) mag deze soort alleen worden gehouden, gefokt of verhandeld als de legale herkomst kan worden aangetoond. De lidstaten aangesloten bij het CITES-verdrag (Convention on International Trade in Endangered Species of wild flora and fauna) hebben internationale regels opgesteld die het houden, fokken en verhandelen van deze dieren onder strikte voorwaarden mogelijk maakt.
In de avicultuur is het toegestaan deze soort te houden en te kweken, mits de legale herkomst duidelijk kan worden aangetoond. Bij overdracht of verkoop moet altijd een overdrachtsverklaring of registratie aanwezig zijn. Hierdoor kan bij controles worden bewezen dat de vogel afkomstig is uit legale kweek en niet uit de natuur is onttrokken.
De houder de dient legale herkomst van de vogel aan te tonen:
- De vogel is voorzien van een uniek merkteken. In het geval van vogels is dit een naadloos gesloten pootring die bij een volwassen vogel niet meer van de poot kan worden verwijderd.
- Bij elke overdracht dient een herkomstverklaring/ overdrachtsverklaring te worden opgemaakt en ondertekend door de afgevende en ontvangende partij.
- Let op: bij controle dienen ook gegevens van de ouderdieren én grootouderdieren getoond te kunnen worden.
Man:
De man heeft een helder groen verenkleed met een opvallende blauwe voorhoofd. De vleugels zijn donkerder met een blauwe schijn. De borst is turquoise, die overgaat in een gele buik. De staartveren zijn lang en hebben een blauwe tint met gele uiteinden. De snavel is donkergrijs en de poten zijn grijsachtig. De iris is donkerbruin, wat contrasteert met de levendige kleuren van het verenkleed.
Vrouw:
De vrouw heeft een doffer groen verenkleed dan de man. De blauwe voorhoofd is minder uitgesproken en subtieler. De borst is lichtgroen, zonder de turquoise tint van de man. De buik is gelig, maar minder helder dan bij de man. De vleugels hebben een matte groene kleur met een lichte blauwe schijn. De snavel is donkergrijs en de poten zijn grijsachtig. De iris is donkerbruin, vergelijkbaar met die van de man.
Juveniel:
Juvenielen hebben een dof groen verenkleed met een minder uitgesproken blauwe voorhoofd. De borst en buik zijn lichtgroen zonder de heldere kleuren van volwassen vogels. De vleugels zijn groen met een subtiele blauwe schijn. De staartveren zijn korter en hebben een minder uitgesproken kleur. De snavel is lichter grijs en de poten zijn grijsachtig. De iris is donkerbruin, maar kan iets lichter zijn dan bij volwassenen. De algehele uitstraling is minder levendig dan bij volwassen vogels.
Kuiken:
Kuikens zijn bedekt met een dunne laag donzige, grijze veren. De snavel en poten zijn lichtgrijs.