Gevlekte Florida eend

Anas fulvigula

Log in om deze soort toe te voegen

De Gevlekte Florida eend (Synoniem: Florida eend, Mottled duck) behoort tot het geslacht Anas binnen de familie van eenden, ganzen en zwanen (Anatidae).

Deze middelgrote eend is inheems in Noord-Amerika en leeft in verscheidene soorten wetlands, zoals zoet- en brakwatermoerassen, rijstvelden en seasonal overstromende gebieden. Ze zijn voornamelijk te vinden in Florida, Texas en Louisiana. Het zijn niet-sociale vogels die vaak in paren worden aangetroffen en zelden in groepen.

Gevlekte Florida eend
Fulvous Whistling Duck
Florida-Pfeifente
Dendrocygne fauve

Taxonomische indeling

Bird Order
Eendachtigen (Anseriformes)
Bird Family
Eenden, ganzen en zwanen (Anatidae)
Bird Genus
Anas

Ringmaat

Man 11.0 mm Vrouw 11.0 mm

Welzijnsadviezen

Watervogels

Watervogels omvat een grote verscheidenheid aan soorten, van kleine talingen tot grote zwanen. De meesten bewonen uiteenlopende waterrijke gebieden en zijn uitstekend aangepast aan een leven op en rond het water. In de avicultuur vragen ze om verblijven met zwemwater en mogelijkheden om te foerageren (watervogelkorrel) en/of te grazen. De inrichting en grootte van het verblijf hangen sterk af van de lichaamsgrootte en het gedrag van de soort. Om de Watervogels op een verantwoorde en diervriendelijke manier te verzorgen, delen wij hieronder de belangrijkste richtlijnen.

  • Huisvesting: verblijf met vijver en landgedeelte ca. 4–6 m² per klein paar (bijv. talingen); voor middelgrote ganzen soorten (bijv. roodhalsganzen) een verblijf van circa 10-20m² per paar met voldoende zwemwater, schaduwplekken en windbescherming; voor grote soorten (bijv. zwanen en grote ganzen) 30-50m² per paar. Waterdiepte van circa 30-60cm is veelal voldoende.
  • Klimaat: de meeste soorten verdragen gematigde kou. Watervogels hebben zomer en winter behoefte aan open water om het verenpak te kunnen onderhouden. Sommige vorstgevoelige soorten verdienen extra aandacht in de winter en hebben bijverwarming nodig (bijv. pygmeegans).
  • Sociaal: groepsdieren; te houden in kolonie of kleine groep; territoriaal tijdens broedperiode; sommige agressieve soorten (zoals casarca’s) in koppels apart huisvesten – voldoende ruimte voorkomt conflicten
  • Voeding: watervogelvoer, granen, groenvoer en insecten afhankelijk van soort; dagelijks vers water beschikbaar voor foerageren en poetsen.
  • Overig: dagelijkse controle op hygiëne, verenpak en het welzijn van vogels. 
Huisvestingsrichtlijnen watervogels

Man:
Het mannetje heeft een overwegend warmbruin tot donkerbruin verenkleed met lichtere randen die een geschubd patroon geven. De kop en hals zijn iets lichter bruin met een subtiele, vaag donkere oogstreep. De borst is kastanjebruin, de flanken zijn warmbruin met lichte randen, en de buik is vuilwit. De vleugels tonen een iriserend groene speculum, zwart omlijst, meestal zonder witte randen. De snavel is olijfgeel tot helder geel met een donkere nagel, de poten zijn oranje en de iris donkerbruin.

Vrouw:
Het vrouwtje is vrijwel identiek aan het mannetje in verenkleed en moeilijk in het veld te onderscheiden. Ze is gemiddeld iets kleiner en slanker gebouwd. De snavel, poten en iris zijn gelijk aan die van het mannetje.

Juveniel:
Juvenielen zijn grijzer en matter van toon dan volwassen vogels. Het geschubde patroon is minder uitgesproken en de oogstreep is vaak vaag. De speculum is aanwezig maar minder glanzend. De snavel is grijzer met slechts een zwakke gele tint. De poten zijn vleeskleurig tot grauw en de iris donker.

Kuiken:
De kuikens zijn donkerbruin donsachtig aan de bovenzijde met een geelachtige tot lichtbruine onderzijde. Ze hebben een donkere kruinstreep en rugstrepen, met lichtere wangen en keel. De snavel is klein en grijs, de poten zijn vleeskleurig en de iris donker.

Bekijk ook:

  • Tijdschrift 230