Vogel
Nieuw-Zeelandse toppereend
Nieuw-Zeelandse toppereend
Aythya novaeseelandiae
Log in om deze soort toe te voegenDe Nieuw-Zeelandse toppereend (Synoniem: Nieuw-Zeelandse kuifeend, Nieuw-Zeelandse topper) behoort tot het geslacht Aythya binnen de familie van eenden, ganzen en zwanen (Anatidae).
De Nieuw-Zeelandse topper, ook wel zwarte taling genoemd, is een duikeend die alleen voorkomt op Nieuw-Zeeland. Deze vogel leeft vooral op zoetwatermeren, vijvers en beschutte baaien, en zoekt zijn voedsel door te duiken naar kleine waterdieren en planten. In de herfst en winter vormen ze vaak grote groepen, terwijl ze in het broedseizoen solitair of in losse kolonies nestelen dicht bij het water. Het vrouwtje bouwt het nest en zorgt voor de jongen, die soms cr�ches vormen. De vogels zijn sociaal, maar de paarband tussen man en vrouw houdt alleen stand tot het nestelen begint.
Taxonomische indeling
- Bird Order
- Eendachtigen (Anseriformes)
- Bird Family
- Eenden, ganzen en zwanen (Anatidae)
- Bird Genus
- Aythya
Ringmaat
Man 9.0 mm Vrouw 9.0 mmWelzijnsadviezen
Watervogels
Watervogels omvat een grote verscheidenheid aan soorten, van kleine talingen tot grote zwanen. De meesten bewonen uiteenlopende waterrijke gebieden en zijn uitstekend aangepast aan een leven op en rond het water. In de avicultuur vragen ze om verblijven met zwemwater en mogelijkheden om te foerageren (watervogelkorrel) en/of te grazen. De inrichting en grootte van het verblijf hangen sterk af van de lichaamsgrootte en het gedrag van de soort. Om de Watervogels op een verantwoorde en diervriendelijke manier te verzorgen, delen wij hieronder de belangrijkste richtlijnen.
- Huisvesting: verblijf met vijver en landgedeelte ca. 4–6 m² per klein paar (bijv. talingen); voor middelgrote ganzen soorten (bijv. roodhalsganzen) een verblijf van circa 10-20m² per paar met voldoende zwemwater, schaduwplekken en windbescherming; voor grote soorten (bijv. zwanen en grote ganzen) 30-50m² per paar. Waterdiepte van circa 30-60cm is veelal voldoende.
- Klimaat: de meeste soorten verdragen gematigde kou. Watervogels hebben zomer en winter behoefte aan open water om het verenpak te kunnen onderhouden. Sommige vorstgevoelige soorten verdienen extra aandacht in de winter en hebben bijverwarming nodig (bijv. pygmeegans).
- Sociaal: groepsdieren; te houden in kolonie of kleine groep; territoriaal tijdens broedperiode; sommige agressieve soorten (zoals casarca’s) in koppels apart huisvesten – voldoende ruimte voorkomt conflicten
- Voeding: watervogelvoer, granen, groenvoer en insecten afhankelijk van soort; dagelijks vers water beschikbaar voor foerageren en poetsen.
- Overig: dagelijkse controle op hygiëne, verenpak en het welzijn van vogels.
Man:
Het mannetje is overwegend donkerbruin tot zwart. De kop en hals zijn glanzend zwart met een subtiele groene tot paarse iriserende glans. De borst, rug en flanken zijn diepbruin, terwijl de buik donkergrijs tot zwart is. In vlucht is een kleine, witte vleugelstreep zichtbaar. De snavel is blauwgrijs met een zwarte nagel, de poten zijn grijsblauw en de iris is opvallend geel.
Vrouw:
Het vrouwtje is donkerbruin met lichtere, grijzerbruine flanken. Op de kop draagt ze vaak een vaag lichter vlekje rond de snavelbasis of achter het oog. De vleugelstreep is kleiner en minder contrastrijk dan bij het mannetje. De snavel is grijzer, de poten zijn grijs en de iris is bruin tot lichtgeel.
Juveniel:
Juvenielen zijn egaler donkerbruin, zonder iriserende glans. De iris is donker in plaats van geel. De snavel is kleiner en donkergrijs, de poten vleeskleurig tot grijs. Naarmate ze ouder worden, krijgen jonge mannetjes een gele iris en donkerder verenkleed.
Kuiken:
De kuikens zijn donkerbruin donsachtig aan de bovenzijde en geelachtig tot vuilwit aan de onderzijde. Ze hebben een donkere kruinstreep en rugstrepen, met lichtere wangen en kin. De snavel is klein en grijs, de poten vleeskleurig en de iris donker.