Vogel
Roodschoudertaling
Roodschoudertaling
Callonetta leucophrys
Log in om deze soort toe te voegenDe Roodschoudertaling (Synoniem: Ringtaling) behoort tot het geslacht Callonetta binnen de familie van eenden, ganzen en zwanen (Anatidae).
Deze vogel komt voor in tropische moerasbossen en goed begroeide laaglanden van Paraguay, Uruguay, noordelijk Argentini� en zuidelijk Brazili�. Hij leeft bij afgelegen poelen en kleine stroompjes en voedt zich voornamelijk met kleine zaden en ongewervelden. De vogel is behendig in vlucht en communiceert met zachte, fluitende geluiden tijdens het paren.
Taxonomische indeling
- Bird Order
- Eendachtigen (Anseriformes)
- Bird Family
- Eenden, ganzen en zwanen (Anatidae)
- Bird Genus
- Callonetta
Ringmaat
Man 8.0 mm Vrouw 8.0 mmWelzijnsadviezen
Watervogels
Watervogels omvat een grote verscheidenheid aan soorten, van kleine talingen tot grote zwanen. De meesten bewonen uiteenlopende waterrijke gebieden en zijn uitstekend aangepast aan een leven op en rond het water. In de avicultuur vragen ze om verblijven met zwemwater en mogelijkheden om te foerageren (watervogelkorrel) en/of te grazen. De inrichting en grootte van het verblijf hangen sterk af van de lichaamsgrootte en het gedrag van de soort. Om de Watervogels op een verantwoorde en diervriendelijke manier te verzorgen, delen wij hieronder de belangrijkste richtlijnen.
- Huisvesting: verblijf met vijver en landgedeelte ca. 4–6 m² per klein paar (bijv. talingen); voor middelgrote ganzen soorten (bijv. roodhalsganzen) een verblijf van circa 10-20m² per paar met voldoende zwemwater, schaduwplekken en windbescherming; voor grote soorten (bijv. zwanen en grote ganzen) 30-50m² per paar. Waterdiepte van circa 30-60cm is veelal voldoende.
- Klimaat: de meeste soorten verdragen gematigde kou. Watervogels hebben zomer en winter behoefte aan open water om het verenpak te kunnen onderhouden. Sommige vorstgevoelige soorten verdienen extra aandacht in de winter en hebben bijverwarming nodig (bijv. pygmeegans).
- Sociaal: groepsdieren; te houden in kolonie of kleine groep; territoriaal tijdens broedperiode; sommige agressieve soorten (zoals casarca’s) in koppels apart huisvesten – voldoende ruimte voorkomt conflicten
- Voeding: watervogelvoer, granen, groenvoer en insecten afhankelijk van soort; dagelijks vers water beschikbaar voor foerageren en poetsen.
- Overig: dagelijkse controle op hygiëne, verenpak en het welzijn van vogels.
Man:
Het mannetje heeft een opvallend en kleurrijk verenkleed. De kop en hals zijn lichtgrijs met een kastanjebruine achterhals. De borst is zachtroze met kleine donkere stippen, de flanken zijn warm kastanjebruin en de rug is donkerder bruin. De buik is vuilwit. De vleugels zijn contrastrijk: de schouderveren zijn zwart, de secundairen hebben een glanzend groene speculum met een witte rand, en de dekveren zijn grijswit. De snavel is lichtblauw met een zwarte nagel, de poten zijn grijsblauw en de iris is roodachtig.
Vrouw:
Het vrouwtje is veel subtieler gekleurd, overwegend bruin met een fijn geschubd patroon op borst en flanken. De kop is bruin met een lichte oogstreep en een vuilwitte keel. De vleugeltekening is minder contrastrijk dan bij het mannetje, maar het groene speculum is aanwezig. De snavel is grijzer, de poten zijn grijs en de iris donkerbruin.
Juveniel:
Juvenielen lijken op vrouwtjes maar zijn egaler bruin en doffer van toon. De lichte oogstreep is vaag, en de borst en flanken zijn nauwelijks gebandeerd. De snavel is klein en grijs, de poten vleeskleurig tot grijs en de iris donker. Jonge mannetjes ontwikkelen later het blauw van de snavel en het roze van de borst.
Kuiken:
De kuikens zijn donkerbruin donsachtig aan de bovenzijde en geelachtig aan de onderzijde. Ze hebben een donkere kopkap en rugstrepen, met lichtere wangen en een lichte kinvlek. De snavel is klein en grijs, de poten vleeskleurig en de iris donker.