Vogel
Wintertaling (europese)
Wintertaling (europese)
Anas crecca crecca
Log in om deze soort toe te voegenDe Wintertaling (europese) (Synoniem: Europese wintertaling) behoort tot het geslacht Anas binnen de familie van eenden, ganzen en zwanen (Anatidae).
De wintertaling is de kleinste Europese eend en is vooral te vinden in open, moerassige gebieden, zowel in noordelijk Europa als Azië, waar hij als trekvogel overwintert in mildere streken. Het is een echte groenvogel die vooral schemeractief is en in grote groepen overwintert, terwijl de aantallen als broedvogel in Nederland achteruitgaan door verdroging. Deze eenden zoeken hun voedsel, zoals kleine waterdieren en plantaardig materiaal, met de kop onder water en zijn bekend door hun opvallende baltsroep en snelle, wendbare vlucht.
Taxonomische indeling
- Bird Order
- Eendachtigen (Anseriformes)
- Bird Family
- Eenden, ganzen en zwanen (Anatidae)
- Bird Genus
- Anas
Ringmaat
Man 6.5 mm Vrouw 6.5 mmWelzijnsadviezen
Watervogels
Watervogels omvat een grote verscheidenheid aan soorten, van kleine talingen tot grote zwanen. De meesten bewonen uiteenlopende waterrijke gebieden en zijn uitstekend aangepast aan een leven op en rond het water. In de avicultuur vragen ze om verblijven met zwemwater en mogelijkheden om te foerageren (watervogelkorrel) en/of te grazen. De inrichting en grootte van het verblijf hangen sterk af van de lichaamsgrootte en het gedrag van de soort. Om de Watervogels op een verantwoorde en diervriendelijke manier te verzorgen, delen wij hieronder de belangrijkste richtlijnen.
- Huisvesting: verblijf met vijver en landgedeelte ca. 4–6 m² per klein paar (bijv. talingen); voor middelgrote ganzen soorten (bijv. roodhalsganzen) een verblijf van circa 10-20m² per paar met voldoende zwemwater, schaduwplekken en windbescherming; voor grote soorten (bijv. zwanen en grote ganzen) 30-50m² per paar. Waterdiepte van circa 30-60cm is veelal voldoende.
- Klimaat: de meeste soorten verdragen gematigde kou. Watervogels hebben zomer en winter behoefte aan open water om het verenpak te kunnen onderhouden. Sommige vorstgevoelige soorten verdienen extra aandacht in de winter en hebben bijverwarming nodig (bijv. pygmeegans).
- Sociaal: groepsdieren; te houden in kolonie of kleine groep; territoriaal tijdens broedperiode; sommige agressieve soorten (zoals casarca’s) in koppels apart huisvesten – voldoende ruimte voorkomt conflicten
- Voeding: watervogelvoer, granen, groenvoer en insecten afhankelijk van soort; dagelijks vers water beschikbaar voor foerageren en poetsen.
- Overig: dagelijkse controle op hygiëne, verenpak en het welzijn van vogels.
Wetgeving(en)
Europese soort (Europese Vogelrichtlijn)
Europese soort (Europese Vogelrichtlijn)
Deze vogel is inheems binnen de Europese Unie (EU) en behoort tot een beschermde soort onder de Europese Vogelrichtlijn.
Dit betekent dat het verboden is om exemplaren uit de natuur te vangen, te verstoren of te houden. Alleen vogels die aantoonbaar in gevangenschap zijn gekweekt mogen in avicultuur worden gehouden, gekweekt en verhandeld. De houder dient zelf aan te tonen dat de vogel legaal is gekweekt en verkregen.
De belangrijkste voorwaarden voor het mogen houden van deze vogels zijn:
- De vogel is voorzien van een naadloos gesloten pootring van de juiste ringmaat, welke is verkregen via de daartoe bevoegde organisaties (zoals Aviornis International Nederland).
- Andere bewijsstukken (zoals een herkomstverklaring) kunnen bijdragen aan de aantoonbaarheid van legale herkomst.
Man:
Het mannetje heeft een kastanjebruine kop met een brede iriserend groene oogvlek die vanaf het oog naar de nek doorloopt, omlijst met een fijne gele tot beige rand. De borst is lichtbeige met donkere vlekjes, de flanken zijn lichtgrijs en de buik vuilwit. De stuit en onderstaart zijn zwart, en langs de zijkant van de stuit loopt een duidelijke witte horizontale streep. De vleugels tonen een iriserend groene speculum met zwarte en witte randen. De snavel is zwart, de poten zijn grijs en de iris donker.
Vrouw:
Het vrouwtje is overwegend bruin met een fijn geschubd en gevlekt patroon. Ze heeft een donkere oogstreep en een lichtere wenkbrauwstreep. De groene speculum is aanwezig, maar minder contrastrijk dan bij het mannetje. De snavel is grijs tot zwart, de poten zijn grijs en de iris donker.
Juveniel:
Juvenielen lijken sterk op vrouwtjes, maar zijn egaler bruin en grijzer van toon. Jonge mannetjes beginnen in hun eerste herfst het kastanjebruine hoofd en de groene oogvlek te ontwikkelen. De snavel is zwartgrijs, de poten vleeskleurig tot grauwgrijs en de iris donker.
Kuiken:
De kuikens zijn donkerbruin donsachtig aan de bovenzijde en geelachtig aan de onderzijde. Ze hebben een donkere kruinstreep en rugstrepen, met lichte wangen en een lichte kinvlek. De snavel is klein en grijs, de poten vleeskleurig en de iris donker.