Vogel
Zenkers groene toerako
Zenkers groene toerako
Tauraco persa zenkeri
Log in om deze soort toe te voegenDe Zenkers groene toerako behoort tot het geslacht Tauraco uit de familie van Toerako's (Musophagidae).
Deze fraaie, middelgrote vogel met een opvallende groene en blauwpaarse verenkleed en opstaande kuif is een typische bewoner van dichte regenwouden in Centraal-Afrika, met name in het Congobekken, waar hij leeft van vruchten, zaden en bladeren. Hij voelt zich thuis in het bladerdak van oud bos en blijft meestal in hetzelfde gebied, waar hij actief is in paren of kleine familiegroepen. De soort verdedigt een eigen territorium, broedt in bomen en legt eieren, en staat bekend om zijn schuwe, ietwat onopvallende gedrag en luide roep in het ochtendgloren.
Taxonomische indeling
- Bird Order
- Toerako's (Musophagiformes)
- Bird Family
- Toerako's (Musophagidae)
- Bird Genus
- Tauraco
Ringmaat
Man 8.0 mm Vrouw 8.0 mmWelzijnsadviezen
Toerako's
Toerako’s zijn middelgrote, bos- / savanevogels afkomstig uit Afrika. Ze brengen veel tijd door in bomen en struiken en vragen in de avicultuur om ruime, groene volières met vlieg- en klimmogelijkheden en beschutting. Hieronder staan de belangrijkste aandachtspunten die kunnen bijdragen aan een goede verzorging en huisvesting. Het gaat daarbij vooral om aandacht voor ruimte, voeding en sociaal gedrag
- Huisvesting: ruime volière (5–10 m² per paar, minimaal 1,80m hoog) met vlieg- en springmogelijkheden, beplanting en takken; droog, tochtvrij binnenverblijf.
- Klimaat: van nature tropische omstandigheden (maar ook met lage nachttemperaturen; temperatuur bij voorkeur boven 0 °C, in winter een vorstvrij of licht verwarmd binnenverblijf.
- Sociaal: uitsluitend houden in paren.
- Voeding: (ijzerarm) zachtvoer voor vruchtenetende vogels; vers fruit, bessen, bladgroen en minimalehoeveelheid insecten; altijd vers drink- en badwater.
- Overig: rustige omgeving met veel verrijking, natuurlijke begroeiing en variatie in zitmogelijkheden.
Wetgeving(en)
EU verordening bijlage B (CITES appendix II)
EU verordening bijlage B (CITES appendix II)
Deze vogelsoort wordt wereldwijd beschouwd als een (bijna) bedreigde soort in het oorspronkelijke leefgebied, of de handel in deze soort kan hiertoe leiden.
Deze soort staat daarom op Bijlage B van de Europese Verordening en CITES appendix II.
Binnen de avicultuur (in volière-milieu) mag deze soort alleen worden gehouden, gefokt of verhandeld als de legale herkomst kan worden aangetoond. De lidstaten aangesloten bij het CITES-verdrag (Convention on International Trade in Endangered Species of wild flora and fauna) hebben internationale regels opgesteld die het houden, fokken en verhandelen van deze dieren onder strikte voorwaarden mogelijk maakt.
In de avicultuur is het toegestaan deze soort te houden en te kweken, mits de legale herkomst duidelijk kan worden aangetoond. Bij overdracht of verkoop moet altijd een overdrachtsverklaring of registratie aanwezig zijn. Hierdoor kan bij controles worden bewezen dat de vogel afkomstig is uit legale kweek en niet uit de natuur is onttrokken.
De houder de dient legale herkomst van de vogel aan te tonen:
- De vogel is voorzien van een uniek merkteken. In het geval van vogels is dit een naadloos gesloten pootring die bij een volwassen vogel niet meer van de poot kan worden verwijderd.
- Bij elke overdracht dient een herkomstverklaring/ overdrachtsverklaring te worden opgemaakt en ondertekend door de afgevende en ontvangende partij.
- Let op: bij controle dienen ook gegevens van de ouderdieren én grootouderdieren getoond te kunnen worden.
Man:
Het mannetje is een forse loerie van circa 43�45 cm lengte. Het verenkleed is smaragdgroen met een subtiele blauwgroene glans op rug en vleugels. De borst en buik zijn lichter geelgroen, terwijl de onderstaartdekveren kastanjebruin zijn. De vleugels hebben karmozijnrode slagpennen die in vlucht scherp contrasteren. De kop draagt een hoge, slanke kuif, helder groen met een witte top, die rechtop gedragen wordt. De staart is lang, trapvormig, donkergroen met een blauwachtige glans. De ogen zijn oranjerood, omgeven door een brede, kale rode huidring. De snavel is kort, krachtig en rood. De poten zijn donkergrijs tot zwart.
Vrouw:
Het vrouwtje is vrijwel identiek aan het mannetje en in het veld nauwelijks te onderscheiden. Ze is gemiddeld iets kleiner en de kuif is vaak minder hoog. De oogring en snavel zijn rood, soms iets valer dan bij het mannetje.
Juveniel:
Juvenielen zijn matter olijfgroen en missen de uitgesproken glans. De kuif is kort en vaak zonder witte top. De oogring is kleiner en bleker rood, soms rozeachtig. De snavel is grijsgroen en verkleurt later naar rood. De iris is bruin in plaats van oranjerood.
Kuiken:
Kuikens zijn bedekt met donkerbruin dons. Zoals bij andere loeries hebben ze kleine haakvormige structuren aan vleugels en poten, waarmee ze zich door takken en struikgewas kunnen bewegen. De snavel is klein en donkergrijs, de poten vleeskleurig en de ogen gesloten bij geboorte, later donkerbruin. Het smaragdgroene verenkleed en de kuif met witte top ontwikkelen zich pas tijdens de eerste jeugdrui.