Berlioz zilverfazant

Lophura nycthemera berliozi

Log in om deze soort toe te voegen

De Berlioz zilverfazant behoort tot het geslacht Lophura binnen de familie van Hoenderachtigen (Phasianidae).

Deze ondersoort van de zilverfazant komt voor in de bergachtige gebieden van het oosten van Azië. Het zijn ecologisch georiënteerde vogels die zich voornamelijk in dichte bosgebieden bevinden. De mannetjes voeren een complexe dans uit om vrouwtjes te lokken, wat onderdeel is van hun sociale gedrag. Beide geslachten hebben een naakte rode gezicht en rode poten, wat henDISTINCT MAKT van andere fazanten. Ze zijn populair in avicultuur en worden vaak gehouden in verzorgingscentra.

Berlioz zilverfazant
Silver Pheasant (berliozi)
Berlioz Silberfasan
Faisan argenté (berliozi)

Taxonomische indeling

Bird Order
Hoenderachtigen (Galliformes)
Bird Family
Fazantachtigen (Phasianidae)
Bird Genus
Lophura

Ringmaat

Man 14.0 mm Vrouw 14.0 mm

Welzijnsadviezen

Fazanten

Hoenderachtigen omvatten een brede groep vogels zoals fazanten, pauwen, hokko’s en ruigpoothoenders. Deze vogels worden in de avicultuur gehouden vanwege hun sierwaarde en gedragsrijkdom. Ze vragen om ruime, veilige en goed ingerichte verblijven met aandacht voor beschutting en afzondering, sociaal gedrag en een natuurlijke bodembedekking. De volgende hoofdpunten worden door Aviornis als welzijnsadviezen aanbevolen.

  • Huisvesting: ruime volière, minimale hoogte > 1,80 m.
  • Het oppervlak in M2 per koppel. (inclusief binnenverblijf en/of afscherming)
    •    Voor kleine soorten (bv Pauwfazanten) > 4
    •    Voor middel grote soorten (bv Elliotfazanten) > 8
    •    Voor grote soorten (bv Oorfazanten) > 12
    •    Voor zeer grote soorten (bv Pauwen, Hokko’s) > 18
  • Omdat zieke en jonge vogels een aangepaste verzorging nodig hebben mag de huisvesting hier van afwijken.
  • Inrichting: volière voorzien van struiken / bomen / lage vegetatie en/of andere elementen om zich achter terug te trekken; zitgelegenheid; met voldoende schuilgelegenheid tegen weersinvloeden.
  • Klimaat: de meeste soorten zijn winterhard; maar moeten wel beschikken over een droge en tochtvrije bescherming.
    •    De niet winterharde soorten moeten beschikken over een vorstvrij binnenverblijf; schaduw is nodig in de zomer.
  • Sociaal: houden volgens soort specifieke structuur, fazanten in koppels, soms zijn trio’s of groepen mogelijk, pauwen mogelijkerwijs in zeer grote verblijven of vrij rondlopend in groepen. De hanen van sommige soorten kunnen vooral in de kweekperiode agressief tegen de hen zijn, daarom zijn voldoende schuilmogelijkeden belangrijk.
  • Voeding: Fazantenvoer of volledig pluimveevoer, aangevuld met zaden, granen, groenvoer, fruit/bessen en insecten; tijdens kweek extra dierlijk eiwit; altijd vers water en grit.
  • Overig: droge, goed doorlatende bodem; geschikte bodembedekking; visuele afscheiding tussen koppels; overbezetting vermijden om stress en verenpluk te voorkomen.
Huisvestingsrichtlijnen Fazanten

Man:
Het mannetje heeft een glanzend zwartblauw verenkleed over kop, nek, borst en rug, met metallic paarse en blauwe tinten die variëren afhankelijk van de lichtinval. De lange staartveren zijn donker met blauwe en paarse glans. De kop draagt een korte, zwarte kuif. De snavel is zwart, de poten donkergrijs tot zwart. De iris is roodachtig en opvallend.

Vrouw:
Het vrouwtje is veel minder kleurrijk. Het verenkleed is overwegend bruin tot donkerbruin, met lichte strepen op rug en flanken voor camouflage. De borst is iets lichter bruin. De snavel is donkerbruin tot grijs, de poten donkergrijs en de iris bruinachtig.

Juveniel:
Juveniele vogels lijken op het vrouwtje maar zijn matter van kleur, met minder duidelijke strepen. De snavel en poten zijn grijsachtig, de iris donkerbruin.

Kuiken:
De kuikens zijn bedekt met lichtbruin dons met lichtere vlekken en strepen op rug en kop, wat camouflage biedt in het bos. De onderzijde is lichter beige. De snavel is klein en grijsachtig, de poten vleeskleurig en de iris donker.

Bekijk ook:

  • Tijdschrift 268