Vogel
Amerikaanse Zwarte eend
Amerikaanse Zwarte eend
Anas rubripes
Log in om deze soort toe te voegenDe Amerikaanse Zwarte eend behoort tot het geslacht Anas uit de familie van eenden, ganzen en zwanen (Anatidae).
Deze vogel is inheems in oostelijk Noord-Amerika en bewoont een breed scala aan habitats, van brakke en zoute moerassen tot binnenlandse meren en bosrijke moerassen. Ze zijn vaak schuw en voeden zich met plantaardig materiaal en kleine dieren. Hun verspreiding strekt zich uit van Canada tot de Atlantische kust van de Verenigde Staten. Ze zijn bekend om hun vermenging met andere eendsoorten en hun voorkeur voor meer afgelegen en beschutte gebieden.
Taxonomische indeling
- Bird Order
- Eendachtigen (Anseriformes)
- Bird Family
- Eenden, ganzen en zwanen (Anatidae)
- Bird Genus
- Anas
Ringmaat
Man 12.0 mm Vrouw 12.0 mmWelzijnsadviezen
Watervogels
Watervogels omvat een grote verscheidenheid aan soorten, van kleine talingen tot grote zwanen. De meesten bewonen uiteenlopende waterrijke gebieden en zijn uitstekend aangepast aan een leven op en rond het water. In de avicultuur vragen ze om verblijven met zwemwater en mogelijkheden om te foerageren (watervogelkorrel) en/of te grazen. De inrichting en grootte van het verblijf hangen sterk af van de lichaamsgrootte en het gedrag van de soort. Om de Watervogels op een verantwoorde en diervriendelijke manier te verzorgen, delen wij hieronder de belangrijkste richtlijnen.
- Huisvesting: verblijf met vijver en landgedeelte ca. 4–6 m² per klein paar (bijv. talingen); voor middelgrote ganzen soorten (bijv. roodhalsganzen) een verblijf van circa 10-20m² per paar met voldoende zwemwater, schaduwplekken en windbescherming; voor grote soorten (bijv. zwanen en grote ganzen) 30-50m² per paar. Waterdiepte van circa 30-60cm is veelal voldoende.
- Klimaat: de meeste soorten verdragen gematigde kou. Watervogels hebben zomer en winter behoefte aan open water om het verenpak te kunnen onderhouden. Sommige vorstgevoelige soorten verdienen extra aandacht in de winter en hebben bijverwarming nodig (bijv. pygmeegans).
- Sociaal: groepsdieren; te houden in kolonie of kleine groep; territoriaal tijdens broedperiode; sommige agressieve soorten (zoals casarca’s) in koppels apart huisvesten – voldoende ruimte voorkomt conflicten
- Voeding: watervogelvoer, granen, groenvoer en insecten afhankelijk van soort; dagelijks vers water beschikbaar voor foerageren en poetsen.
- Overig: dagelijkse controle op hygiëne, verenpak en het welzijn van vogels.
Wetgeving(en)
Europese soort (Europese Vogelrichtlijn)
Europese soort (Europese Vogelrichtlijn)
Deze vogel is inheems binnen de Europese Unie (EU) en behoort tot een beschermde soort onder de Europese Vogelrichtlijn.
Dit betekent dat het verboden is om exemplaren uit de natuur te vangen, te verstoren of te houden. Alleen vogels die aantoonbaar in gevangenschap zijn gekweekt mogen in avicultuur worden gehouden, gekweekt en verhandeld. De houder dient zelf aan te tonen dat de vogel legaal is gekweekt en verkregen.
De belangrijkste voorwaarden voor het mogen houden van deze vogels zijn:
- De vogel is voorzien van een naadloos gesloten pootring van de juiste ringmaat, welke is verkregen via de daartoe bevoegde organisaties (zoals Aviornis International Nederland).
- Andere bewijsstukken (zoals een herkomstverklaring) kunnen bijdragen aan de aantoonbaarheid van legale herkomst.
Man:
Het mannetje heeft een overwegend donkerbruin tot zwartbruin verenkleed met fijne, lichtere veerranden die een geschubd patroon veroorzaken. Kop en hals zijn effen donkerbruin tot zwartachtig, zonder duidelijke kleurovergangen ten opzichte van het lichaam. De snavel is geel tot olijfgeel, vaak met een donkere vlek aan de basis. Poten en voeten zijn helder oranje. De vleugelspiegel (speculum) is iriserend paars-blauw, begrensd door zwarte veren en vrijwel altijd zonder witte randen, in tegenstelling tot Anas platyrhynchos.
Vrouw:
Het vrouwtje is qua verenkleed sterk gelijkend op het mannetje: donkerbruin met lichtere veerranden en een geschubde indruk. Over het algemeen is de kop en hals iets lichter van tint. De snavel is meestal oranjebruin met donkere vlekken of een donkere middenlijn, minder egaal van kleur dan bij het mannetje. Poten en voeten zijn oranje, soms minder intens van kleur. De speculum is paars-blauw en onopvallend door het ontbreken van een witte rand.
Juveniel:
Juveniele exemplaren lijken sterk op volwassen vrouwtjes. Het verenkleed is donkerbruin met lichtere randen. De snavel is doffer, groenig-geel met donkere vlekken. Poten zijn geel-oranje en minder intens gekleurd dan bij volwassen exemplaren.
Kuiken:
Kuikens zijn voorzien van een dons van donkerbruin tot zwartbruin op de bovenzijde, met contrasterende gele tot lichtgeelbruine vlekken op wangen, keel en borst. De onderzijde is lichter geelachtig. Snavel en poten zijn aanvankelijk grijzig tot donker, later verkleurend naar oranje.