Vogel
Braziliaanse zaagbek
Braziliaanse zaagbek
Mergus octosetaceus
Log in om deze soort toe te voegenDe Braziliaanse zaagbek behoort tot het geslacht Mergus uit de familie van eenden, ganzen en zwanen (Anatidae).
De Braziliaanse zaagbek is een zeldzame, slanke duikeend die voorkomt in schone, snelstromende rivieren in het zuid-centraal deel van Brazilië, met af en toe meldingen uit aangrenzende landen. Zijn leefgebied bestaat vooral uit afgelegen, bergachtige streken met veel oevervegetatie, waar hij territoriaal zijn rust verdedigt en niet migreert. Deze soort leeft meestal in zeer lage dichtheden, foerageert op kleine vis en waterinvertebraten en bouwt zijn nest hoog in boomholtes boven het water, waar het vrouwtje zorgvuldig op de eieren broedt, terwijl het mannetje dicht in de buurt blijft.
Taxonomische indeling
- Bird Order
- Eendachtigen (Anseriformes)
- Bird Family
- Eenden, ganzen en zwanen (Anatidae)
- Bird Genus
- Mergus
Ringmaat
Man 11.0 mm Vrouw 11.0 mmWelzijnsadviezen
Watervogels
Watervogels omvat een grote verscheidenheid aan soorten, van kleine talingen tot grote zwanen. De meesten bewonen uiteenlopende waterrijke gebieden en zijn uitstekend aangepast aan een leven op en rond het water. In de avicultuur vragen ze om verblijven met zwemwater en mogelijkheden om te foerageren (watervogelkorrel) en/of te grazen. De inrichting en grootte van het verblijf hangen sterk af van de lichaamsgrootte en het gedrag van de soort. Om de Watervogels op een verantwoorde en diervriendelijke manier te verzorgen, delen wij hieronder de belangrijkste richtlijnen.
- Huisvesting: verblijf met vijver en landgedeelte ca. 4–6 m² per klein paar (bijv. talingen); voor middelgrote ganzen soorten (bijv. roodhalsganzen) een verblijf van circa 10-20m² per paar met voldoende zwemwater, schaduwplekken en windbescherming; voor grote soorten (bijv. zwanen en grote ganzen) 30-50m² per paar. Waterdiepte van circa 30-60cm is veelal voldoende.
- Klimaat: de meeste soorten verdragen gematigde kou. Watervogels hebben zomer en winter behoefte aan open water om het verenpak te kunnen onderhouden. Sommige vorstgevoelige soorten verdienen extra aandacht in de winter en hebben bijverwarming nodig (bijv. pygmeegans).
- Sociaal: groepsdieren; te houden in kolonie of kleine groep; territoriaal tijdens broedperiode; sommige agressieve soorten (zoals casarca’s) in koppels apart huisvesten – voldoende ruimte voorkomt conflicten
- Voeding: watervogelvoer, granen, groenvoer en insecten afhankelijk van soort; dagelijks vers water beschikbaar voor foerageren en poetsen.
- Overig: dagelijkse controle op hygiëne, verenpak en het welzijn van vogels.
Man:
Het mannetje heeft een donkerbruin verenkleed op kop, nek en bovenlichaam, met een smaragdgroene glans. De borst en het onderlichaam zijn lichtbruin met een fijne grijze tekening. De snavel is zwart, de poten rood en de iris bruin. In vlucht valt hij op door zijn snelle en lage manier van vliegen.
Vrouw:
Het vrouwtje is grotendeels gelijk aan het mannetje, maar iets kleiner, waardoor de borst minder uitgesproken is. De schouderveren hangen vaak wat meer door.
Juveniel:
Jonge vogels hebben een grijze borst en missen de donsdop. De wangen en nek zijn witachtig en er is een opvallende witte oogring. De bovensnavel is donker met een lichte punt, terwijl de ondersnavel rood tot bruinachtig is.
Kuiken:
De kuikens zijn zwart op de bovenzijde van het lichaam en vertonen witte vlekken op de flanken, romp en veren. Het gezicht heeft de zwart-witte tekening die typisch is voor zaagbekken, maar zonder de roodbruine kleurovergangen die bij andere soorten voorkomen. De snavel is zwart, de poten en voeten zijn donkergrijs en de iris is grijs.