Vogel
Catherine parkiet
Catherine parkiet
Bolborhynchus lineola
Log in om deze soort toe te voegenDe Catherine parkiet behoort tot het geslacht Bolborhynchus binnen de familie van Papegaaien (Psittacidae).
De catharinaparkiet is een kleine, vriendelijke parkiet afkomstig uit Midden- en Zuid-Amerika, waar hij van zuidelijk Mexico tot westelijk Panama en langs de Andes-bergketen voorkomt. Deze vogels leven in vochtige, altijd groene gemengde bossen in de nevelwoudzone op hoogten tussen 600 en 2400 meter. Ze zijn rustige en verdraagzame vogels die gemakkelijk tam worden en niet luidruchtig zijn, vooral actief in de ochtend en avond. In het wild leven catharinaparkieten in groepen en voeden ze zich met knoppen, bloesems, vruchten en zaden, waaronder bamboe in Zuid-Amerika. Karakteristiek voor deze soort zijn de korte staart, donkere streping op rug en vleugels, en hun compacte, stevige snavel. Met een lengte van slechts 16 tot 18 centimeter behoren ze tot de kleinere parkietensoorten en zijn ze daarom ideaal voor vogelliefhebbers met beperkte ruimte.
Taxonomische indeling
- Bird Order
- Papegaaiachtigen (Psittaciformes)
- Bird Family
- Papegaaien van de Nieuwe Wereld (Psittacidae)
- Bird Genus
- Bolborhynchus
Ringmaat
Man 5.0 mm Vrouw 5.0 mmWelzijnsadviezen
Overige vogels
De categorie overige vogels omvat een zeer brede en diverse groep vogelsoorten met uiteenlopende biologische, ecologische en gedragsmatige kenmerken. Vanwege deze grote variatie is het niet mogelijk om één uniforme set huisvestingsrichtlijnen op te stellen die voor alle soorten binnen deze categorie passend en verantwoord is.
Om die reden zijn er voor deze categorie geen specifieke, vastomlijnde richtlijnen geformuleerd. Bij het huisvesten van overige vogels dient altijd maatwerk te worden toegepast, waarbij rekening wordt gehouden met de soortspecifieke behoeften, natuurlijke leefwijze, sociale structuur en welzijnseisen van de betreffende vogels. Algemene principes van dierenwelzijn, veiligheid en verzorging blijven hierbij leidend.
Wetgeving(en)
EU verordening bijlage B (CITES appendix II)
EU verordening bijlage B (CITES appendix II)
Deze vogelsoort wordt wereldwijd beschouwd als een (bijna) bedreigde soort in het oorspronkelijke leefgebied, of de handel in deze soort kan hiertoe leiden.
Deze soort staat daarom op Bijlage B van de Europese Verordening en CITES appendix II.
Binnen de avicultuur (in volière-milieu) mag deze soort alleen worden gehouden, gefokt of verhandeld als de legale herkomst kan worden aangetoond. De lidstaten aangesloten bij het CITES-verdrag (Convention on International Trade in Endangered Species of wild flora and fauna) hebben internationale regels opgesteld die het houden, fokken en verhandelen van deze dieren onder strikte voorwaarden mogelijk maakt.
In de avicultuur is het toegestaan deze soort te houden en te kweken, mits de legale herkomst duidelijk kan worden aangetoond. Bij overdracht of verkoop moet altijd een overdrachtsverklaring of registratie aanwezig zijn. Hierdoor kan bij controles worden bewezen dat de vogel afkomstig is uit legale kweek en niet uit de natuur is onttrokken.
De houder de dient legale herkomst van de vogel aan te tonen:
- De vogel is voorzien van een uniek merkteken. In het geval van vogels is dit een naadloos gesloten pootring die bij een volwassen vogel niet meer van de poot kan worden verwijderd.
- Bij elke overdracht dient een herkomstverklaring/ overdrachtsverklaring te worden opgemaakt en ondertekend door de afgevende en ontvangende partij.
- Let op: bij controle dienen ook gegevens van de ouderdieren én grootouderdieren getoond te kunnen worden.
Man:
De man heeft een overwegend groene kleur met een lichte glans op de borstveren. De vleugels tonen een donkerder groene tint met subtiele zwarte randen. De kop is iets lichter groen, wat contrasteert met de donkerdere nek. De buik is egaal groen zonder opvallende markeringen. De snavel is kort en stevig, met een grijsachtige kleur. De poten zijn grijs en hebben een gladde textuur. De iris is donkerbruin, zonder opvallende oogring.
Vrouw:
De vrouw heeft een vergelijkbaar groen verenkleed als de man, maar met een matte afwerking. De vleugels zijn iets minder contrastrijk, met minder uitgesproken zwarte randen. De kop en nek zijn uniform groen, zonder duidelijke kleurverschillen. De buik is iets lichter groen dan de rest van het lichaam. De snavel is vergelijkbaar in vorm en kleur met die van de man. De poten zijn eveneens grijs, maar iets fijner van structuur. De iris is donkerbruin, met een subtiele lichtere oogring.
Juveniel:
Juvenielen hebben een doffer groen verenkleed met minder glans dan volwassen vogels. De vleugels zijn minder scherp afgetekend, met vage zwarte randen. De kop en nek zijn uniform groen, zonder duidelijke contrasten. De buik is iets bleker groen, met een zachte overgang naar de borst. De snavel is kleiner en lichter grijs dan bij volwassenen. De poten zijn lichtgrijs en hebben een gladde textuur. De iris is donkerbruin, zonder opvallende oogring.
Kuiken:
Kuikens zijn bedekt met een dunne laag donzige, lichtgroene veren. De snavel is klein en bleekgrijs.