Nijlgans

Alopochen aegyptiaca

Log in om deze soort toe te voegen

De Nijlgans (Synoniem: Egyptische vosgans) behoort tot het geslacht Alopochen binnen de familie van eenden, ganzen en zwanen (Anatidae).

De zogenaamde Nijlgans is een opvallende watervogel van Afrikaanse oorsprong, die zich thuis voelt bij allerlei waterrijke gebieden zoals meren, rivieren, moerassen en soms zelfs in stedelijk gebied. Ze komen algemeen voor in Afrika ten zuiden van de Sahara en het Nijldal, maar zijn door uitzetting en ontsnapping ook te vinden in delen van Europa, het Midden-Oosten en Noord-Amerika. Deze gans leeft graag in open landschappen met voldoende water en grasland, waar ze vooral plantaardig materiaal eet, zoals gras, waterplanten en graan, en daarbij soms schade aan gewassen veroorzaken. Ze broeden vaak op de grond, maar soms hoog in bomen, en staan bekend om hun territoriaal en soms agressief gedrag, ook ten opzichte van andere watervogelsoorten.

Nijlgans
Egyptian Goose
Nilgans
Oie dՃgypte

Taxonomische indeling

Bird Order
Eendachtigen (Anseriformes)
Bird Family
Eenden, ganzen en zwanen (Anatidae)
Bird Genus
Alopochen

Ringmaat

Voor deze vogel is geen pootringmaat bekend, omdat de soort niet in de ringenlijst voorkomt. Dit kan komen doordat de vogel weinig of niet in de avicultuur wordt gehouden, of doordat er nog geen ervaring is met het ringen van deze soort.
Man 0.0 mm Vrouw 0.0 mm

Welzijnsadviezen

Watervogels

Watervogels omvat een grote verscheidenheid aan soorten, van kleine talingen tot grote zwanen. De meesten bewonen uiteenlopende waterrijke gebieden en zijn uitstekend aangepast aan een leven op en rond het water. In de avicultuur vragen ze om verblijven met zwemwater en mogelijkheden om te foerageren (watervogelkorrel) en/of te grazen. De inrichting en grootte van het verblijf hangen sterk af van de lichaamsgrootte en het gedrag van de soort. Om de Watervogels op een verantwoorde en diervriendelijke manier te verzorgen, delen wij hieronder de belangrijkste richtlijnen.

  • Huisvesting: verblijf met vijver en landgedeelte ca. 4–6 m² per klein paar (bijv. talingen); voor middelgrote ganzen soorten (bijv. roodhalsganzen) een verblijf van circa 10-20m² per paar met voldoende zwemwater, schaduwplekken en windbescherming; voor grote soorten (bijv. zwanen en grote ganzen) 30-50m² per paar. Waterdiepte van circa 30-60cm is veelal voldoende.
  • Klimaat: de meeste soorten verdragen gematigde kou. Watervogels hebben zomer en winter behoefte aan open water om het verenpak te kunnen onderhouden. Sommige vorstgevoelige soorten verdienen extra aandacht in de winter en hebben bijverwarming nodig (bijv. pygmeegans).
  • Sociaal: groepsdieren; te houden in kolonie of kleine groep; territoriaal tijdens broedperiode; sommige agressieve soorten (zoals casarca’s) in koppels apart huisvesten – voldoende ruimte voorkomt conflicten
  • Voeding: watervogelvoer, granen, groenvoer en insecten afhankelijk van soort; dagelijks vers water beschikbaar voor foerageren en poetsen.
  • Overig: dagelijkse controle op hygiëne, verenpak en het welzijn van vogels. 
Huisvestingsrichtlijnen watervogels

Man:
Het mannetje heeft een bont verenkleed. De kop en hals zijn lichtgrijs tot beige met een kastanjebruine oogvlek die rond de iris loopt. De borst is lichtbruin met een kastanjebruine band, de flanken zijn lichtgrijs en de buik vuilwit. De rug is bruin, de vleugels zijn wit met zwarte slagpennen en een groene iriserende spiegel. De staart is zwart. De snavel is roze met een donkere punt, de poten zijn roze tot roodachtig en de iris is geel met een opvallende kastanjebruine oogring.

Vrouw:
Het vrouwtje lijkt sterk op het mannetje en is in het veld moeilijk te onderscheiden. Zij is gemiddeld iets kleiner en de kleuren zijn vaak wat matter. De oogvlek is soms minder intens kastanjebruin. Snavel, poten en iris zijn gelijk aan die van het mannetje.

Juveniel:
Juvenielen zijn grijzer en doffer, met een vager patroon. De oogvlek is afwezig of slechts zwak aanwezig. De vleugelspiegel is minder contrastrijk en vaak nog dof groen. De snavel is grijzer van toon, de poten zijn vleeskleurig tot dof roze en de iris donker.

Kuiken:
De kuikens zijn donkerbruin donsachtig aan de bovenzijde en vuilwit aan de onderzijde. Ze hebben duidelijke donkere rugstrepen en een donkere oogstreep die langs het oog naar achteren loopt. De wangen en kin zijn lichter. De snavel is klein en grijs, de poten vleeskleurig en de iris donker.