Vogel
Geelkeelketellapper
Geelkeelketellapper
Pogoniulus subsulphureus
Log in om deze soort toe te voegenDe Geelkeelketellapper behoort tot het geslacht Pogoniulus binnen de familie van Baardvogels (Lybiidae).
De geelkeelketellapper komt voor in centraal en westelijk Afrika, waar hij in laaglandregenwouden leeft. Hij is aangetroffen in landen zoals Sierra Leone, Ghana, Togo, Gabon, Congo-Kinshasa en Oeganda. Deze vogel draagt bij aan de vocale diversiteit van zijn omgeving, vooral in luide omgevingen of dicht bij de kust waar hij hogere geluiden produceert. De geelkeelketellapper is niet bedreigd volgens de IUCN en is algemeen in zijn verspreidingsgebied.
Taxonomische indeling
- Bird Order
- Spechtachtigen (Piciformes)
- Bird Family
- Afrikaanse baardvogels (Lybiidae)
- Bird Genus
- Pogoniulus
Ringmaat
Welzijnsadviezen
Baardvogels
Baardvogels zijn kleurrijke holenbroeders uit tropische en subtropische gebieden van Afrika, Azië en Amerika. Ze leven voornamelijk in bossen en halfopen landschappen en hebben in de avicultuur behoefte aan ruime, goed beplante volières met nestgelegenheid en warm klimaat. De volgende welzijnsadviezen zijn gebaseerd op beschikbare literatuur en wetenschappelijk onderzoek. Deze adviezen zijn niet door ons opgesteld, maar worden in de vakliteratuur genoemd als onderbouwing voor goede welzijnspraktijken. Ze dienen als externe referentie en aanvulling op praktijkervaring.
- Huisvesting: ruime volière (6–10 m² per koppel, 2–3 m hoog) met dichte beplanting, takken en nestblokken of boomstammen met holtes; droog, tochtvrij binnenverblijf aanwezig.
- Klimaat: warm en vochtig; temperatuur boven 18 °C; luchtvochtigheid 50–70%; goede ventilatie zonder tocht.
- Sociaal: houden in paren of kleine familiegroepen; tijdens broedperiode koppels apart om territoriaal gedrag te beperken.
- Voeding: zachtvoer voor insecten- en fruiteters; aanvullen met fruit (banaan, appel, bessen) en insecten (meelwormen, krekels); tijdens kweek extra dierlijk eiwit; altijd vers water.
- Overig: zand- of turfbodem regelmatig reinigen; nestblokken of zacht hout bevorderen natuurlijk broedgedrag; rustige omgeving en natuurlijke inrichting.
Man:
De man heeft een helder geel verenkleed op de borst en buik, met een olijfgroene rug. De kop is zwart met een opvallende gele streep boven de ogen. De vleugels zijn donker met lichte randen, wat een subtiel contrast geeft. De staartveren zijn donker met een lichte glans, zonder opvallende markeringen. De snavel is kort en zwart, met een lichte kromming aan de punt. De poten zijn grijs en hebben een gladde textuur. De iris is donkerbruin, omringd door een dunne, lichte oogring.
Vrouw:
De vrouw heeft een vergelijkbaar verenkleed als de man, maar met minder heldere kleuren. De borst en buik zijn doffer geel, met een meer uitgesproken olijfgroene tint op de rug. De kop heeft dezelfde zwarte en gele patronen, maar minder contrastrijk. De vleugels zijn donker met minder opvallende lichte randen. De staart is donker en mist de glans die bij de man te zien is. De snavel is zwart en iets dunner dan die van de man. De poten zijn grijs, met een iets ruwere textuur dan bij de man.
Juveniel:
Juvenielen hebben een doffer verenkleed dan volwassenen, met een meer uniforme olijfgroene tint. De borst en buik zijn lichtgeel, met een vage olijfgroene waas. De kop mist de duidelijke zwarte en gele patronen van volwassenen. De vleugels zijn donker met nauwelijks zichtbare lichte randen. De staart is donker en mat, zonder glans. De snavel is donkergrijs en minder gebogen dan bij volwassenen. De poten zijn lichtgrijs en hebben een gladde textuur.
Kuiken:
Kuikens hebben een pluizig, lichtgeel verenkleed zonder duidelijke patronen. De snavel is lichtgrijs en recht.