Vogel
Hartlaubs meeuw
Hartlaubs meeuw
Chroicocephalus hartlaubii
Log in om deze soort toe te voegenDe Hartlaubs meeuw behoort tot het geslacht Chroicocephalus binnen de familie van Meeuwen (Laridae).
Deze kleine zeevogel komt voor langs de westkust van Zuid-Afrika en Namibi�, waar hij vooral broedt op rotsachtige eilanden, kunstmatige eilanden en daken van gebouwen. Hij leeft in grote kolonies en vertoont agressief gedrag bij nestverstoring. Zijn dieet bestaat uit diverse vissoorten en kleinere zeedieren.
Taxonomische indeling
- Bird Order
- Steltloperachtigen (Charadriiformes)
- Bird Family
- Meeuwen (Laridae)
- Bird Genus
- Chroicocephalus
Ringmaat
Welzijnsadviezen
Meeuwen
Meeuwen zijn intelligente en beweeglijke kustvogels die zich in de avicultuur goed aanpassen, mits ze beschikken over voldoende ruimte, water, luchtcirculatie en sociale prikkels. Ze zijn actief, sociaal en nieuwsgierig, waardoor een gevarieerde omgeving essentieel is voor hun welzijn. De volgende welzijnsadviezen zijn gebaseerd op beschikbare literatuur en wetenschappelijk onderzoek. Deze adviezen zijn niet door ons opgesteld, maar worden in de vakliteratuur genoemd als onderbouwing voor goede welzijnspraktijken. Ze dienen als externe referentie en aanvulling op praktijkervaring.
- Huisvesting: ruim buitenverblijf met waterpartij (80–100 m² per paar, 3–4 m hoog); zand-, grind- of grasbodem met open zones en schuilplekken; ondiep bassin met helder water; rust- en nestplaatsen op eilandjes of vlakke daken.
- Klimaat: weerbestendig; jaarrond buiten te houden; bij kou droog, tochtvrij nachthok; bij hitte schaduw en beschutting tegen zon.
- Sociaal: kolonievogels; houden in paren of kleine groepen; tijdens broedperiode territoriaal – voldoende ruimte en nestgelegenheid vereist.
- Voeding: vis, garnalen, mosselen en watervogelpellets; aanvullen met insecten of kleine hoeveelheden vlees/eieren; in kweek extra dierlijk eiwit en kalk; altijd schoon drink- en badwater.
- Overig: waterkwaliteit waarborgen door regelmatige verversing of doorstroming; geen scherpe of gladde oppervlakken; rustige, gevarieerde omgeving bevordert natuurlijk gedrag.
Man:
De man heeft een helderwitte kop met een subtiele grijze waas in de winter. De nek en borst zijn effen wit, wat contrasteert met de donkergrijze rug en vleugels. De vleugeldekveren hebben een lichte zilvergrijze glans, met scherp afgetekende zwarte uiteinden. De staart is wit met een smalle zwarte band aan de punt. De snavel is slank en felrood, met een lichte kromming aan het uiteinde. De poten zijn eveneens rood, met een gladde textuur. De ogen zijn donkerbruin, omringd door een dunne witte oogring.
Vrouw:
De vrouw lijkt sterk op de man, maar heeft een iets doffere grijstint op de vleugels. De kop is in de winter iets meer grijs getint, met een minder uitgesproken witte kleur. De borst en buik zijn helderwit, zonder zichtbare markeringen. De snavel is iets korter en minder felrood dan die van de man. De poten zijn rood, maar kunnen een iets lichtere tint hebben. De ogen zijn donkerbruin, met een subtiele witte oogring. De staart heeft dezelfde witte kleur met een zwarte band als bij de man.
Juveniel:
Juvenielen hebben een overwegend bruin verenkleed met een vage schubbenpatroon op de rug en vleugels. De kop is lichtbruin met een donkere oogstreep die doorloopt tot de nek. De borst en buik zijn vuilwit, met een onregelmatige bruine vlekkenpatroon. De vleugels hebben een mengeling van bruine en grijze veren, met een lichte rand aan de uiteinden. De snavel is kort en donkergrijs, met een lichtere basis. De poten zijn vleeskleurig, met een ruwe textuur. De ogen zijn donkerbruin, zonder opvallende oogring.
Kuiken:
Kuikens zijn bedekt met een zacht, grijsbruin dons. Ze hebben een donkere oogstreep en een lichte snavel.