Guyanapepervreter

Selenidera piperivora

Log in om deze soort toe te voegen

De Guyanapepervreter (synoniem: Selenidera piperivora) behoort tot het geslacht Selenidera binnen de familie van Toekans (Ramphastidae).

Deze kleine toekan komt voor in de regenwouden van Brazili�, Frans-Guyana, Guyana, Suriname en Venezuela. Hij leeft vooral in de boomtoppen en voedt zich met vruchten en soms insecten. De vogel is sociaal en wordt vaak in kleine groepjes gezien, waarbij hij actief en luidruchtig is in zijn natuurlijke habitat.

Guyanapepervreter
Guianan Toucanet
Pfefferarassari
Toucanet koulik

Taxonomische indeling

Bird Order
Spechtachtigen (Piciformes)
Bird Family
Toekans (Ramphastidae)
Bird Genus
Selenidera

Ringmaat

Man 6.5 mm Vrouw 6.5 mm

Welzijnsadviezen

Toekans

Toekans zijn opvallende, boomlevende vogels uit de tropische bossen van Midden- en Zuid-Amerika. Ze leven voornamelijk van fruit, aangevuld met insecten, en brengen het grootste deel van hun tijd door in de boomkruinen. In de avicultuur vragen Toekans om hoge, ruim ingerichte verblijven, een warm en stabiel klimaat en een zorgvuldig samengesteld, ijzerarm dieet. De volgende welzijnsadviezen zijn gebaseerd op beschikbare literatuur en wetenschappelijk onderzoek. Deze adviezen zijn niet door ons opgesteld, maar worden in de vakliteratuur genoemd als onderbouwing voor goede welzijnspraktijken. Ze dienen als externe referentie en aanvulling op praktijkervaring.

  • Huisvesting: hoog buitenverblijf met takken en beplanting (30–40 m² per koppel); volièrematen met hoogte ≥ 3–4 m; binnenverblijf ± 3 m² per vogel, warm en tochtvrij.
  • Klimaat: tropisch/subtropisch; temperatuur 20–30 °C; bij < 15 °C verwarmd binnenhok; luchtvochtigheid 60–80%; bescherming tegen kou en regen.
  • Sociaal: sociaal; te houden per koppel of kleine groep; territoriaal rond nest tijdens broedperiode; rustige omgeving aanbevolen.
  • Voeding: fruitrijk, ijzerarm dieet; speciaal toekanvoer; aanvullen met insecten; dagelijkse verversing van fruit en water noodzakelijk.
  • Overig: nestkast of holte op hoogte; dagelijkse hygiëne essentieel; regelmatige gezondheidscontrole; rustige ligging bevordert welzijn en broedsucces.
Huisvestingsrichtlijnen waterpartij voliere

Man:
De man heeft een glanzend zwart verenkleed op de kop en nek. De borst en buik zijn helder geel met een scherpe overgang naar de zwarte vleugels. De vleugels hebben een subtiele groene glans, vooral zichtbaar in direct zonlicht. De snavel is opvallend gekleurd met een mix van rood, geel en zwart. De iris is helder oranje, wat contrasteert met de donkere oogring. De poten zijn grijs met een lichtgroene tint. De staartveren zijn zwart met een lichte blauwe glans aan de randen.

Vrouw:
De vrouw heeft een minder glanzend verenkleed dan de man, met een meer matte zwarte kop. De borst is lichtgeel, minder fel dan bij de man, met een zachte overgang naar de buik. De vleugels zijn donker met een subtiele groene tint, maar minder uitgesproken. De snavel is kleiner en minder fel gekleurd, met voornamelijk geel en zwart. De iris is donkerder oranje, met een minder opvallende oogring. De poten zijn grijs met een subtiele groene tint. De staart is zwart met een lichte blauwe glans, vergelijkbaar met de man.

Juveniel:
Juvenielen hebben een doffer verenkleed met een overwegend bruine tint op de kop en nek. De borst en buik zijn lichtgeel, maar minder helder dan bij volwassen vogels. De vleugels zijn donkerbruin met een lichte groene glans, minder uitgesproken dan bij volwassenen. De snavel is kleiner en minder kleurrijk, voornamelijk geel met zwarte accenten. De iris is donkerbruin, met een nauwelijks zichtbare oogring. De poten zijn grijs met een lichte groene tint. De staart is donkerbruin met een subtiele blauwe glans aan de randen.

Kuiken:
Kuikens hebben een pluizig, bruin verenkleed zonder duidelijke glans. De snavel is klein en lichtgeel van kleur.