Vogel
Stekelstaarthoen
Stekelstaarthoen
Tympanuchus phasianellus
Log in om deze soort toe te voegenDe Stekelstaarthoen behoort tot het geslacht Tympanuchus binnen de familie van Ruigpoothoenders (Phasianidae).
Deze middelgrote vogel leeft in open graslanden en prairiegebieden met verspreiding in noordelijk en westelijk Noord-Amerika. Hij is bekend om zijn indrukwekkende paringsdans op lekgrienden, waarbij het mannetje met opgeheven staart en opgeblazen luchtzakken het territorium toont. Ze foerageren voornamelijk op de grond in graslanden en nemen in de winter ook knoppen en bessen uit struiken en bomen. Gedurende het broedseizoen geven vrouwtjes de voorkeur aan dichte vegetatie voor nestbescherming.
Taxonomische indeling
- Bird Order
- Hoenderachtigen (Galliformes)
- Bird Family
- Fazantachtigen (Phasianidae)
- Bird Genus
- Tympanuchus
Ringmaat
Man 12.0 mm Vrouw 12.0 mmWelzijnsadviezen
Ruigpoothoenders
Ruigpoothoenders, waaronder korhoenders, hazelhoenders en sneeuwhoenders, zijn vogels uit koelere streken die zich goed aanpassen aan bosrijke of bergachtige gebieden. In de avicultuur vragen ze om rustige, ruime volières met natuurlijke begroeiing, schaduw en beschutting. De volgende welzijnsadviezen zijn gebaseerd op beschikbare literatuur en wetenschappelijk onderzoek. Deze adviezen zijn niet door ons opgesteld, maar worden in de vakliteratuur genoemd als onderbouwing voor goede welzijnspraktijken. Ze dienen als externe referentie en aanvulling op praktijkervaring.
- Huisvesting: ruime volière (30–50 m² per paar, ≥ 2,5 m hoog) met zand-, aarde- of grasbodem; afwisseling van open zones en beplanting (struiken, varens, coniferen) voor beschutting; droog nacht- of rusthok (3–5 m² per paar) bij slecht weer of kou.
- Klimaat: koudetolerant; jaarrond buiten te houden mits droog en tochtvrij; natte omstandigheden vermijden; in warme klimaten schaduw en ventilatie voorzien.
- Sociaal: leven in paren of kleine groepen; tijdens broedperiode territoriale hanen – aparte verblijven aanbevolen; rustige omgeving bevordert natuurlijk gedrag.
- Voeding: fazanten- of hoendervoer aangevuld met zaden, bessen, knoppen en bladgroen; in kweek extra insecten of meelwormen; grit en maagkiezel altijd beschikbaar; dagelijks vers water.
- Overig: regelmatig schoonmaken van verblijven om parasieten en schimmel te voorkomen; natuurlijke beplanting bevordert welzijn; harde geluiden en plotselinge verstoringen vermijden.
Man:
De man heeft een opvallend patroon van bruine en witte vlekken op zijn verenkleed. De kop is donkerder met een subtiele glans, terwijl de nek lichter is. De borst toont een complex patroon van bandering, wat een contrasterend effect geeft. De vleugels zijn voorzien van brede, lichte randen die versleten kunnen lijken. De snavel is kort en grijs, met een lichte wasachtige basis. De poten zijn grijsachtig met een fijne schubstructuur. De iris is donkerbruin, omringd door een onopvallende oogring.
Vrouw:
De vrouw heeft een meer gedempte kleuring met een overwegend bruine tint. Haar verenkleed vertoont een fijnere bandering dan dat van de man. De kop en nek zijn uniform van kleur, zonder opvallende glans. De borst is lichtbruin met subtiele vlekken die minder contrasterend zijn. De vleugels hebben smalle, lichte randen die minder versleten lijken. De snavel is iets langer en slanker dan die van de man. De poten zijn lichtgrijs met een gladde textuur.
Juveniel:
Juvenielen hebben een egaler bruin verenkleed met een matte uitstraling. De kop en nek zijn nauwelijks te onderscheiden qua kleur. De borst is effen met een lichte schaduw van bandering. De vleugels zijn uniform van kleur met nauwelijks zichtbare randen. De snavel is kort en donkergrijs, zonder wasachtige basis. De poten zijn bleekgrijs en glad. De iris is donker, zonder opvallende oogring.
Kuiken:
Kuikens zijn bedekt met een zacht, donzig verenkleed dat lichtbruin van kleur is. Hun snavel en poten zijn bleek en nog niet volledig ontwikkeld.