Vogel
Arabische aalscholver
Arabische aalscholver
Phalacrocorax nigrogularis
Log in om deze soort toe te voegenDe Arabische aalscholver behoort tot het geslacht Phalacrocorax binnen de familie van Aalscholvers (Phalacrocoracidae).
Deze zeevogel komt voor langs de kusten van de Arabische Golf en de zuidoostkust van het Arabisch Schiereiland, waar hij vooral warme, ondiepe kustwateren bewoont. Hij broedt op vlakke, onbewoonde eilanden en leeft in grote, gregarische kolonies. Als viseter duikt hij diep onder water om prooi te vangen en is vaak in grote groepen te zien, zowel tijdens als buiten het broedseizoen. Door habitatverlies, menselijke verstoring en milieuvervuiling is zijn populatie sterk afgenomen.
Taxonomische indeling
- Bird Order
- Slangenhalsvogels, Fregatvogels, Aalscholvers en Janvangenten (Suliformes)
- Bird Family
- Aalscholvers (Phalacrocoracidae)
- Bird Genus
- Phalacrocorax
Ringmaat
Welzijnsadviezen
Aalscholvers
Aalscholvers zijn visetende watervogels die veel tijd doorbrengen in en rond het water. In de avicultuur vragen zij om ruime waterpartijen, zitplaatsen om te drogen, en beschutte plekken om te rusten en broeden. De volgende welzijnsadviezen zijn gebaseerd op beschikbare literatuur en wetenschappelijk onderzoek. Deze adviezen zijn niet door ons opgesteld, maar worden in de vakliteratuur genoemd als onderbouwing voor goede welzijnspraktijken. Ze dienen als externe referentie en aanvulling op praktijkervaring.
- Huisvesting: ruim buitenverblijf (40–60 m² per paar) met ≥ 50% wateroppervlak; waterdiepte 2–3 m; droog eiland of rotsen voor rust en drogen van veren.
- Klimaat: gematigde soorten buiten bij ijsvrij water; tropische soorten vorstvrij bij > 10 °C; goede ventilatie zonder tocht.
- Sociaal: kolonievogels; groepshuisvesting mogelijk bij voldoende ruimte; tijdens broedseizoen extra ruimte of visuele afscheiding tussen paren.
- Voeding: verse of diepgevroren vis (haring, sprot, spiering, forel, sardine); aanvulling met vitaminen en mineralen; altijd vers drinkwater.
- Overig: schoon, doorstroomd water; stevige zitplaatsen of rotsen op verschillende hoogten; rustige omgeving bevordert welzijn en broedsucces.
Man:
De man heeft een glanzend zwart verenkleed met een groene metaalachtige glans. De kop en nek zijn donkerder met een subtiele purperen tint. De borst en buik zijn effen zwart zonder zichtbare markeringen. Vleugels tonen een lichte bronsachtige glans, vooral bij de dekveren. De snavel is lang en slank, met een grijze kleur en een lichte kromming aan het uiteinde. De naakte huid rond de keel is zwart, wat contrasteert met de rest van het verenkleed. De poten zijn zwart en hebben een robuuste structuur.
Vrouw:
De vrouw heeft een minder glanzend verenkleed dan de man, met een meer matte afwerking. De kop en nek zijn donkergrijs met een subtiele bruine tint. De borst en buik zijn iets lichter dan de rest van het lichaam. Vleugels hebben een minder uitgesproken glans, met een meer uniforme kleur. De snavel is vergelijkbaar met die van de man, maar iets korter en dikker. De naakte huid rond de keel is donkergrijs, minder contrasterend dan bij de man. De poten zijn donkergrijs en iets slanker.
Juveniel:
Juvenielen hebben een doffer verenkleed met een bruine tint over het hele lichaam. De kop en nek zijn lichter bruin met een vage streping. De borst en buik zijn bleekbruin, vaak met een vage vlekkerigheid. Vleugels zijn donkerbruin met een lichte rand aan de dekveren. De snavel is korter en dikker dan bij volwassenen, met een geelachtige basis. De naakte huid rond de keel is lichtgrijs en minder opvallend. De poten zijn grijsbruin en minder robuust.
Kuiken:
Kuikens zijn bedekt met een dunne, grijze donslaag. De snavel is kort en geelachtig van kleur.