Vogel
Gevlekte honingspeurder
Gevlekte honingspeurder
Indicator maculatus
Log in om deze soort toe te voegenDe Gevlekte honingspeurder behoort tot het geslacht Indicator binnen de familie van Honingspeurders (Indicatoridae).
Deze vogelsoort komt voor in het dichte laaglandbos langs rivieren van Equatoriaal Afrika, van landen als Angola tot Uganda. Hij beweegt zich meestal solitair door het bladerdak, maar zoekt ook lagere boslagen op om te foerageren. De vogel jaagt op bijenwas, rupsen, kevers, spinnen en andere insecten, en broedt als een parasiet in de nesten van de Buffelspikkelhoutduif.
Taxonomische indeling
- Bird Order
- Spechtachtigen (Piciformes)
- Bird Family
- Honingspeurders (Indicatoridae)
- Bird Genus
- Indicator
Ringmaat
Welzijnsadviezen
Honingspeurders
Honingspeurders zijn kleine insectivore vogels uit Afrika en Azië, bekend om hun samenwerking met mensen en dieren bij het opsporen van bijennesten. Ze voeden zich met bijenlarven, was en honing en leven in halfopen bossen en savannes. In de avicultuur hebben ze behoefte aan warme, goed beplante verblijven met insectenrijke voeding en rustige omstandigheden. De volgende welzijnsadviezen zijn gebaseerd op beschikbare literatuur en wetenschappelijk onderzoek. Deze adviezen zijn niet door ons opgesteld, maar worden in de vakliteratuur genoemd als onderbouwing voor goede welzijnspraktijken. Ze dienen als externe referentie en aanvulling op praktijkervaring.
- Huisvesting: halfopen buitenverblijf met struiken en takken (15–20 m² per koppel); binnenverblijf ± 1–2 m² per vogel, droog en licht; natuurlijke inrichting met bloeiende planten voor insectenactiviteit.
- Klimaat: tropisch/subtropisch; temperatuur 20–28 °C; bij < 15 °C verwarmd binnenhok; luchtvochtigheid 60–80%; tocht vermijden.
- Sociaal: te houden in paren of kleine groep; buiten broedtijd vreedzaam; rustige, prikkelarme omgeving bevordert natuurlijk gedrag.
- Voeding: insecten, wasmotlarven, honingwater, meelwormen en universeelvoer; aanvullen met zacht fruit; dagelijks schoon water en badmogelijkheid.
- Overig: natuurlijke beplanting en insectenaanbod essentieel; voer- en drinkbakken dagelijks reinigen; geen nestkasten nodig; stressarme omgeving aanbevolen.
Man:
De man heeft een overwegend olijfbruine rug met een subtiele bronzen glans. De vleugels zijn donkerder met lichte randen, wat een versleten uiterlijk kan geven. De kop is grijsachtig met een lichte streep boven de ogen. De borst is lichtgeel met onregelmatige donkere vlekken die naar de buik toe vervagen. De snavel is kort en stevig, met een grijsachtige tint. De poten zijn donkergrijs en hebben een gladde structuur. De iris is donkerbruin, zonder opvallende oogring.
Vrouw:
De vrouw heeft een doffer verenkleed dan de man, met een meer uniforme olijfbruine tint. De vleugels zijn minder contrastrijk, met nauwelijks zichtbare lichte randen. De kop is egaal bruin zonder de lichte streep van de man. De borst is lichtgeel, maar de vlekken zijn minder uitgesproken. De snavel is vergelijkbaar met die van de man, maar iets lichter van kleur. De poten zijn eveneens donkergrijs, maar met een iets ruwere textuur. De iris is donkerbruin, zonder opvallende kenmerken.
Juveniel:
Juvenielen hebben een meer gestreept patroon op de borst, met een mix van bruine en gele tinten. De rug is dofbruin zonder de bronzen glans van volwassen vogels. De vleugels zijn egaal bruin, zonder duidelijke randen. De kop is lichter bruin met een vage streep boven de ogen. De snavel is bleker en minder stevig dan bij volwassenen. De poten zijn lichtgrijs en hebben een gladde structuur. De iris is donkerbruin, maar iets lichter dan bij volwassenen.
Kuiken:
Kuikens zijn bedekt met een dunne laag grijsachtig dons. De snavel is klein en lichtgeel van kleur.