Vogel
Bronsvleugeljacana
Bronsvleugeljacana
Metopidius indicus
Log in om deze soort toe te voegenDe Bronsvleugeljacana behoort tot het geslacht Metopidius binnen de familie van Jacana's (Jacanidae).
Deze langhalzige vogel met lange tenen loopt over drijvende waterplanten in ondiepe zoetwatermeren en moerassen in Zuid- en Zuidoost-Azi�, van India tot Vietnam en Indonesi�. Hij voedt zich met insecten en kleine waterdieren, terwijl het mannetje de nesten bouwt en broedt in het drijvende riet. Deze soort is opvallend en doorgaans standvastig binnen zijn leefgebied.
Taxonomische indeling
- Bird Order
- Steltloperachtigen (Charadriiformes)
- Bird Family
- Jacana's (Jacanidae)
- Bird Genus
- Metopidius
Ringmaat
Welzijnsadviezen
Jacana's
Jacana’s zijn tropische moerasvogels met opvallend lange tenen waarmee ze over drijvende waterplanten lopen. Ze leven in warme, vochtige gebieden en voeden zich met insecten en zaden. In de avicultuur hebben Jacana’s behoefte aan ondiep water met drijvende planten, warme temperaturen en een rustige omgeving. De volgende welzijnsadviezen zijn gebaseerd op beschikbare literatuur en wetenschappelijk onderzoek. Deze adviezen zijn niet door ons opgesteld, maar worden in de vakliteratuur genoemd als onderbouwing voor goede welzijnspraktijken. Ze dienen als externe referentie en aanvulling op praktijkervaring.
- Huisvesting: vijververblijf met drijvende vegetatie (30–40 m² per koppel); waterdiepte 10–30 cm; oeverzones met modder en gras; binnenverblijf ± 2 m² per vogel, vochtig en goed geventileerd.
- Klimaat: tropisch/subtropisch; temperatuur 22–30 °C; bij < 18 °C verwarmd binnenhok; luchtvochtigheid 70–90%; schaduw en beschutting tegen zon.
- Sociaal: te houden per koppel of kleine groep; tijdens broedtijd territoriaal; rustige, natuurlijke omgeving vermindert stress.
- Voeding: insecten, larven, weekdieren en zaden; aanvullen met watervogelvoer, meelwormen en zacht fruit; altijd ondiep, schoon water beschikbaar.
- Overig: drijvende planten essentieel voor natuurlijk gedrag; water regelmatig verversen; broednest op drijvende planten of lage platformen; rust tijdens broedperiode cruciaal.
Man:
De man heeft een glanzend groene kop en nek met een subtiele blauwe schijn. De borst is diep kastanjebruin, contrasterend met de witte buik. Vleugels zijn donkerbruin met een lichte groene glans op de dekveren. De rug toont een olijfbruine tint, die naar de staart toe donkerder wordt. De snavel is geel met een rode basis, opvallend tegen de donkere kop. Poten zijn lang en slank, met een grijsachtige kleur. De iris is helder rood, omringd door een dunne, donkere oogring.
Vrouw:
De vrouw heeft een minder glanzende kop, met een meer matte groene tint. De borst is lichter bruin, met een subtiele overgang naar de witte buik. Vleugels zijn donkerbruin, maar missen de groene glans van de man. De rug is uniform olijfbruin, zonder de donkere overgang naar de staart. De snavel is geel, maar de rode basis is minder uitgesproken. Poten zijn vergelijkbaar met die van de man, maar iets lichter van kleur. De iris is donkerbruin, met een nauwelijks zichtbare oogring.
Juveniel:
Juvenielen hebben een dofbruine kop en nek, zonder de glans van volwassen vogels. De borst is lichtbruin, geleidelijk overgaand in een vuilwitte buik. Vleugels zijn egaal bruin, zonder opvallende glans of kleurverschillen. De rug is uniform bruin, met een iets lichtere tint dan de vleugels. De snavel is bleekgeel, zonder de rode basis van volwassen vogels. Poten zijn korter en grijzer dan bij volwassen exemplaren. De iris is donkergrijs, zonder duidelijke oogring.
Kuiken:
Kuikens zijn bedekt met een zacht, donzig bruin verenkleed. De snavel en poten zijn lichtgeel van kleur.