Vogel
Blauwkopkroonparelhoen
Blauwkopkroonparelhoen
Guttera verreauxi
Log in om deze soort toe te voegenDe Blauwkopkroonparelhoen behoort tot het geslacht Guttera binnen de familie van Parelhoenders (Numididae).
De westelijke kuifparelhoender is een vogelsoort uit de parelhoenderfamilie die voorkomt in sub-Saharaans Afrika, van Guinee-Bissau tot Kameroen. Deze vogel is thuis in open bossen, bosrijke gebieden en woodland-habitats waar hij graag in grote groepen leeft. Met zijn karakteristieke kuif en gevederte past hij zich goed aan aan zijn natuurlijke omgeving. De soort vertoont interessant sociaal gedrag en broedt in kolonies, waarbij de vogels elkaar aanmoedigen door specifieke gedragingen en signalen. Hij voelt zich het meest op zijn gemak in gebieden met voldoende vegetatie en water, waar hij zowel voedsel als schuilplaatsen kan vinden.
Taxonomische indeling
- Bird Order
- Hoenderachtigen (Galliformes)
- Bird Family
- Parelhoenders (Numididae)
- Bird Genus
- Guttera
Ringmaat
Man 14.0 mm Vrouw 14.0 mmWelzijnsadviezen
Parelhoenders
Hoenderachtigen omvatten een brede groep vogels zoals fazanten, pauwen, hokko’s en ruigpoothoenders. Deze vogels worden in de avicultuur gehouden vanwege hun sierwaarde en gedragsrijkdom. Ze vragen om ruime, veilige en goed ingerichte verblijven met aandacht voor beschutting en afzondering, sociaal gedrag en een natuurlijke bodembedekking. De volgende hoofdpunten worden door Aviornis als welzijnsadviezen aanbevolen.
- Huisvesting: ruime volière (4–18 m² per paar, minimaal 1,80m hoog) voorzien van struiken / bomen / lage vegetatie en/of andere elementen om zich achter terug te trekken.
- Klimaat: de meeste soorten zijn winterhard, maar moeten beschikken over een droge en tochtvrije omgeving. Niet winterharde soorten moeten beschikken over een vorstvrij binnenverblijf.
- Sociaal: houden volgens soort specifieke structuur.
- Voeding: Fazantenvoer of volledig pluimveevoer, aangevuld met zaden, granen, groenvoer, fruit/bessen en insecten; altijd vers drinkwater en grit.
- Overig: een droge, goed doorlatende bodem; geschikte bodembedekking; visuele afscheiding tussen koppels; overbezetting vermijden om stress en verenpluk te voorkomen.
Man:
De man heeft een glanzend zwart verenkleed met een blauwe gloed op de nek en borst. De vleugels zijn bedekt met witte stippen die een opvallend contrast vormen. De kop is kaal met een blauwgrijze huid en een kleine, zwarte kuif. De snavel is kort en stevig, met een donkere kleur. De poten zijn grijs en hebben een robuuste structuur. De iris is roodbruin, wat een scherp contrast geeft met de donkere kop.
Vrouw:
De vrouw heeft een vergelijkbaar verenkleed als de man, maar met minder glans. De witte stippen op de vleugels zijn iets kleiner en minder talrijk. De kale kop heeft een lichtere blauwgrijze tint dan die van de man. De snavel is iets slanker en lichter van kleur. De poten zijn eveneens grijs, maar iets fijner van structuur. De iris is donkerbruin, wat minder contrast geeft met de kop.
Juveniel:
Juvenielen hebben een doffer verenkleed met een bruine tint op de nek en borst. De witte stippen op de vleugels zijn minder uitgesproken en soms afwezig. De kop is bedekt met fijne, bruine veren in plaats van kaal. De snavel is lichter en minder stevig dan bij volwassenen. De poten zijn lichtgrijs en nog niet volledig ontwikkeld. De iris is grijsbruin, wat een zachtere uitstraling geeft.
Kuiken:
Kuikens zijn bedekt met een zacht, bruin dons dat een uniforme uitstraling heeft. De snavel en poten zijn lichtgrijs en nog niet volledig ontwikkeld.