Vogel
Vierbandzandhoen
Vierbandzandhoen
Pterocles quadricinctus
Log in om deze soort toe te voegenDe Vierbandzandhoen behoort tot het geslacht Pterocles binnen de familie van Zandhoenders (Pteroclidae).
Deze vogelsoort komt voor in een breed gebied van West- tot Oost-Afrika, waaronder landen als Mauritani�, Kameroen en Soedan. Hij leeft in open landschappen zoals savannes, schrale bossen en graslanden. Sociaal en grotendeels nachtdier, vliegt hij in groepen naar drinkplaatsen bij schemering. Het nest bestaat uit een eenvoudige grondkuil waarin enkele eieren worden gelegd, en beide ouders broeden.
Taxonomische indeling
- Bird Order
- Zandhoenders (Pterocliformes)
- Bird Family
- Zandhoenders (Pteroclidae)
- Bird Genus
- Pterocles
Ringmaat
Man 7.0 mm Vrouw 7.0 mmWelzijnsadviezen
Zandhoenders
Zandhoenders zijn gespecialiseerde vogels van droge en open landschappen, waar zij leven van zaden en dagelijks water opzoeken. Ze zijn uitstekend aangepast aan hete, droge omstandigheden en broeden op open grond. In de avicultuur vragen Zandhoenders om ruime, droge verblijven met open zichtlijnen, zandige bodems en een stabiel klimaat. De volgende welzijnsadviezen zijn gebaseerd op beschikbare literatuur en wetenschappelijk onderzoek. Deze adviezen zijn niet door ons opgesteld, maar worden in de vakliteratuur genoemd als onderbouwing voor goede welzijnspraktijken. Ze dienen als externe referentie en aanvulling op praktijkervaring.
- Huisvesting: open, droog buitenverblijf (40–60 m² per koppel); zand- of kleibodem; kale foerageerzones; binnenverblijf ± 2–3 m² per vogel, droog en tochtvrij.
- Klimaat: droog en gematigd tot warm; temperatuur 10–30 °C; bescherming tegen regen en kou essentieel.
- Sociaal: solitair of per koppel; schrikgevoelig; rustige, overzichtelijke omgeving noodzakelijk.
- Voeding: zadenmengsel, grit en mineralen; aanvullend groenvoer; dagelijks vers drinkwater beschikbaar.
- Overig: stofbadmogelijkheid essentieel; broednest op open bodem; dagelijkse controle en rustige ligging bevorderen welzijn en broedsucces.
Man:
De man heeft een opvallend verenkleed met een warme zandkleurige tint. De kop en nek zijn lichtgrijs met een subtiele glans. De borst is donkerder met een duidelijke bandering die contrasteert met de lichtere buik. De vleugels tonen een mix van bruine en zwarte veren met lichte randen. De snavel is kort en grijs, met een lichte wasachtige basis. De poten zijn grijs en hebben een gladde structuur. De iris is donkerbruin, omringd door een dunne, lichte oogring.
Vrouw:
De vrouw heeft een meer gedempte zandkleurige tint dan de man. Haar kop en nek zijn egaal bruin zonder glans. De borst en buik zijn lichtbruin met fijne, donkere vlekken. De vleugels hebben een complex patroon van bruine en beige veren. De snavel is iets lichter van kleur dan die van de man. De poten zijn eveneens grijs, maar iets matter van structuur. De iris is donkerbruin, met een nauwelijks zichtbare oogring.
Juveniel:
Juvenielen hebben een doffer verenkleed met een overwegend bruine tint. De kop en nek zijn egaal bruin zonder opvallende markeringen. De borst en buik zijn lichtbruin met een vage streping. De vleugels zijn donkerbruin met lichte randen die versleten kunnen lijken. De snavel is kort en grijs, zonder wasachtige basis. De poten zijn lichtgrijs en hebben een ruwe textuur. De iris is donkerbruin, zonder duidelijke oogring.
Kuiken:
Kuikens zijn bedekt met een zacht, donzig verenkleed in een lichte zandkleur. Hun snavel en poten zijn lichtgrijs en nog niet volledig ontwikkeld.