Vogel
Zwarte Arend
Zwarte Arend
Aquila verreauxii
Log in om deze soort toe te voegenDe Zwarte Arend behoort tot het geslacht Aquila binnen de familie van Havikachtigen (Accipitridae).
Deze indrukwekkende roofvogel komt voor in bergachtige en rotsachtige gebieden van zuidelijk en oostelijk Afrika, met hier en daar populaties in het Midden-Oosten. De vogel leeft vooral in droge, rotsachtige omgevingen zoals koppies, kliffen en ravijnen, vaak omgeven door savanne of struikgewas. Hij is sterk aangepast aan deze omgeving en blijft meestal het hele jaar in een stabiel territorium. De vogel voedt zich vooral met dassen en andere kleine zoogdieren, en is bekend om zijn krachtige vlucht en indrukwekkende jachttechnieken.
Taxonomische indeling
- Bird Order
- Roofvogels (Accipitriformes)
- Bird Family
- Havikachtigen (Accipitridae)
- Bird Genus
- Aquila
Ringmaat
Man 26.0 mm Vrouw 26.0 mmWelzijnsadviezen
Overige vogels
De categorie overige vogels omvat een zeer brede en diverse groep vogelsoorten met uiteenlopende biologische, ecologische en gedragsmatige kenmerken. Vanwege deze grote variatie is het niet mogelijk om één uniforme set huisvestingsrichtlijnen op te stellen die voor alle soorten binnen deze categorie passend en verantwoord is.
Om die reden zijn er voor deze categorie geen specifieke, vastomlijnde richtlijnen geformuleerd. Bij het huisvesten van overige vogels dient altijd maatwerk te worden toegepast, waarbij rekening wordt gehouden met de soortspecifieke behoeften, natuurlijke leefwijze, sociale structuur en welzijnseisen van de betreffende vogels. Algemene principes van dierenwelzijn, veiligheid en verzorging blijven hierbij leidend.
Wetgeving(en)
EU verordening bijlage B (CITES appendix II)
Deze vogelsoort wordt wereldwijd beschouwd als een (bijna) bedreigde soort in het oorspronkelijke leefgebied, of de handel in deze soort kan hiertoe leiden.
Deze soort staat daarom op Bijlage B van de Europese Verordening en CITES appendix II.
Binnen de avicultuur (in volière-milieu) mag deze soort alleen worden gehouden, gefokt of verhandeld als de legale herkomst kan worden aangetoond. De lidstaten aangesloten bij het CITES-verdrag (Convention on International Trade in Endangered Species of wild flora and fauna) hebben internationale regels opgesteld die het houden, fokken en verhandelen van deze dieren onder strikte voorwaarden mogelijk maakt.
In de avicultuur is het toegestaan deze soort te houden en te kweken, mits de legale herkomst duidelijk kan worden aangetoond. Bij overdracht of verkoop moet altijd een overdrachtsverklaring of registratie aanwezig zijn. Hierdoor kan bij controles worden bewezen dat de vogel afkomstig is uit legale kweek en niet uit de natuur is onttrokken.
De houder de dient legale herkomst van de vogel aan te tonen:
- De vogel is voorzien van een uniek merkteken. In het geval van vogels is dit een naadloos gesloten pootring die bij een volwassen vogel niet meer van de poot kan worden verwijderd.
- Bij elke overdracht dient een herkomstverklaring/ overdrachtsverklaring te worden opgemaakt en ondertekend door de afgevende en ontvangende partij.
- Let op: bij controle dienen ook gegevens van de ouderdieren én grootouderdieren getoond te kunnen worden.
Ingelogd als lid? Klik op het > symbool achter de wetgevingnaam voor de volledige tekst. Nog geen lid en benieuwd naar het volledige artikel en meer? Word dan lid van Aviornis!
Man:
De man heeft een overwegend zwart verenkleed met een subtiele blauwachtige glans. De vleugels zijn breed met opvallende witte schoudervlekken die contrasteren met de donkere dekveren. De staart is zwart met een lichte grijze bandering aan de basis. De kop is relatief klein met een krachtige, zwarte snavel en een gele was. De poten zijn sterk en geel, met scherpe klauwen. De iris is donkerbruin, omgeven door een smalle, gele oogring. De nek is kort en krachtig, wat bijdraagt aan een robuuste uitstraling.
Vrouw:
De vrouw heeft een vergelijkbaar zwart verenkleed als de man, maar met een iets doffere glans. De witte schoudervlekken zijn vaak minder uitgesproken, maar nog steeds zichtbaar. De staart vertoont dezelfde grijze bandering, maar kan iets breder lijken. De snavel is eveneens zwart, maar de was is vaak iets bleker geel. De poten zijn stevig en geel, met iets minder prominente klauwen dan de man. De iris is donkerbruin, met een iets bredere gele oogring. De nek is kort en krachtig, maar iets slanker dan die van de man.
Juveniel:
Juvenielen hebben een donkerbruin verenkleed met een matte uitstraling en lichtere randen aan de veren. De vleugels zijn breed met minder uitgesproken witte schoudervlekken dan bij volwassenen. De staart is bruin met een vage bandering die minder contrasterend is. De snavel is donkergrijs met een bleke was die geleidelijk geel wordt. De poten zijn bleekgeel en minder robuust dan bij volwassenen. De iris is lichtbruin, omgeven door een smalle, grijze oogring. De nek is slank en minder gespierd, wat een jeugdige indruk geeft.
Kuiken:
Kuikens zijn bedekt met een donzig, wit verenkleed dat geleidelijk donkerder wordt. De snavel is klein en lichtgrijs, met een zachte was.