Vogel
Tahitiaanse grondduif
Tahitiaanse grondduif
Gallicolumba erythroptera
Log in om deze soort toe te voegenDe Tahitiaanse grondduif behoort tot het geslacht Gallicolumba uit de familie van duiven (Columbidae)
.
Deze vogelsoort is endemisch in de Pacifische eilanden en leeft voornamelijk in beboste gebieden. Het is een gravende duif die zich voornamelijk op de grond ophoudt. Het dieet bestaat vooral uit vruchten en zaden. De vogels zijn erg actief op de grond en zoeken naar voedsel in de strooisellaag. Ze zijn vaak schuwer en hebben een betrekkelijk kleine populatie wegens de aanwezigheid van invasieve roofdieren en het verlies van hun natuurlijke habitat.
Taxonomische indeling
- Bird Order
- Duiven (Columbiformes)
- Bird Family
- Duiven (Columbidae)
- Bird Genus
- Gallicolumba
Ringmaat
Voor deze vogel is geen pootringmaat bekend, omdat de soort niet in de ringenlijst voorkomt. Dit kan komen doordat de vogel weinig of niet in de avicultuur wordt gehouden, of doordat er nog geen ervaring is met het ringen van deze soort.
Welzijnsadviezen
Duiven
Voor het welzijn van duiven is een passende leefomgeving wenselijk. Hieronder staan de belangrijkste aandachtspunten die kunnen bijdragen aan een goede verzorging en huisvesting. Het gaat daarbij vooral om aandacht voor ruimte, voeding en sociaal gedrag. De volgende welzijnsadviezen worden door ons aanbevolen en zijn samengesteld op basis van meerdere betrouwbare bronnen. Daarbij hanteert Aviornis eigen welzijnsadviezen, die zijn opgesteld door een Aviornis deskundigenpanel en gebaseerd zijn op specialistische kennis en praktijkervaring binnen de vereniging.
- Ruimte: per koppel wordt ongeveer 1,6–5 m² geadviseerd, afhankelijk van soort en grootte. Voor volières wordt ongeveer 3 m² en 1,8 m hoogte aangeraden.
- Klimaat: zorg bij voorkeur voor beschutting tegen weer en wind. Tropische soorten hebben baat bij een vorstvrij verblijf (minimaal 15 °C).
- Sociaal: duiven voelen zich prettiger in gezelschap; het is daarom aan te bevelen ze ten minste in paren te houden. Tijdens het broedseizoen helpt het om nestgelegenheid en nestmateriaal aan te bieden.
- Volière/uitloop: zitstokken op verschillende hoogten en een wekelijkse badgelegenheid dragen bij aan het welzijn van de dieren.
- Voeding: kies voor graan- en zadenmengsels afgestemd op de soort. Voor fruitduiven zijn fruit en bessen een goede basis. Zorg daarnaast altijd voor grit en vers drinkwater.
Man:
Het mannetje is een middelgrote, opvallend gekleurde grondduif van circa 27-30 cm lengte. De kop en nek zijn asgrijs, met een witte keel die scherp contrasteert met de rest van de borst. De borst zelf is kastanjebruin tot diep roodachtig, overgaand in een vuilwitte buik. De rug en vleugels zijn overwegend bruingrijs, maar de vleugeldekveren dragen een brede, fel kastanjebruine tot roodachtige vlek die de soort zijn naam geeft. De staart is middellang en grijsbruin. De snavel is zwart, de poten zijn rood, en de iris oranjerood.
Vrouw:
Het vrouwtje is iets kleiner en doffer van kleur. De kastanjebruine borst is lichter en de rode vleugelvlekken zijn minder fel. De rest van het verenkleed is grijzer en matter, maar de basistekening blijft herkenbaar. De snavel, poten en iris zijn gelijk aan die van het mannetje.
Juveniel:
Juvenielen zijn matter en uniformer bruin. De borst is vaalbruin tot licht kastanjekleurig, de buik vuilwit. De vleugelvlek is slechts vaag roodachtig of ontbreekt volledig. De rug en vleugels hebben lichtere randen die een geschubd effect geven. De snavel is donkergrijs, de poten vleeskleurig tot bruinrood, en de iris zeer donker. Pas bij de eerste rui worden de kastanjeborst en rode vleugeldekveren zichtbaar.
Kuiken:
De kuikens zijn bedekt met zacht, bruinachtig dons dat goede camouflage biedt op de bosbodem. De snavel is kort en donkergrijs, de poten vleeskleurig, en de iris zwartbruin. Bij het opgroeien verschijnen eerst eenvoudige bruinige veren; de rode vleugelvlek en kastanjeborst ontwikkelen zich pas later.