Witvleugelduif

Zenaida asiatica

Log in om deze soort toe te voegen

De Witvleugelduif behoort tot het geslacht Zenaida uit de familie van duiven (Columbidae)

.

Deze vogelsoort is vooral te vinden in het zuidwesten van de Verenigde Staten en Mexico, en als broedvogel ook in Midden-Amerika, het Caribisch gebied en het zuiden van Texas, waar de populatie sterk is gegroeid en ze nu ook in steden voorkomen. Ze bewonen vooral halfopen gebieden zoals struikgewas, woestijn, agrarisch land en stedelijke omgevingen, vaak in de buurt van water. Het dieet bestaat voornamelijk uit zaden, met aanvulling van vruchten en bessen, waaronder die van cactussen, en ze halen soms zelfs hun vocht uit deze vruchten. Ze broeden vaak koloniaal, bouwen een los nest in bomen of cactussen, en worden gekenmerkt door opvallende witte vleugelstrepen in vlucht. Ze zijn te zien in groepen, hebben een opvallende balts en de ouders verzorgen samen hun kroost.

Witvleugelduif
White-winged Dove
Weißflügeltaube
Tourterelle à ailes blanches

Taxonomische indeling

Bird Order
Duiven (Columbiformes)
Bird Family
Duiven (Columbidae)
Bird Genus
Zenaida

Ringmaat

Man 7.0 mm Vrouw 7.0 mm

Welzijnsadviezen

Duiven

Voor het welzijn van duiven is een passende leefomgeving wenselijk. Hieronder staan de belangrijkste aandachtspunten die kunnen bijdragen aan een goede verzorging en huisvesting. Het gaat daarbij vooral om aandacht voor ruimte, voeding en sociaal gedrag.  De volgende welzijnsadviezen worden door ons aanbevolen en zijn samengesteld op basis van meerdere betrouwbare bronnen. Daarbij hanteert Aviornis eigen welzijnsadviezen, die zijn opgesteld door een Aviornis deskundigenpanel en gebaseerd zijn op specialistische kennis en praktijkervaring binnen de vereniging.

  • Ruimte: per koppel wordt ongeveer 1,6–5 m² geadviseerd, afhankelijk van soort en grootte. Voor volières wordt ongeveer 3 m² en 1,8 m hoogte aangeraden.
  • Klimaat: zorg bij voorkeur voor beschutting tegen weer en wind. Tropische soorten hebben baat bij een vorstvrij verblijf (minimaal 15 °C).
  • Sociaal: duiven voelen zich prettiger in gezelschap; het is daarom aan te bevelen ze ten minste in paren te houden. Tijdens het broedseizoen helpt het om nestgelegenheid en nestmateriaal aan te bieden.
  • Volière/uitloop: zitstokken op verschillende hoogten en een wekelijkse badgelegenheid dragen bij aan het welzijn van de dieren.
  • Voeding: kies voor graan- en zadenmengsels afgestemd op de soort. Voor fruitduiven zijn fruit en bessen een goede basis. Zorg daarnaast altijd voor grit en vers drinkwater.
Huisvestingsrichtlijnen Duiven

Man:
Het mannetje, de witvleugelduif, is een middelgrote duif van circa 28-30 cm lengte. De kop en nek zijn grijsachtig bruin met een subtiele roze zweem op de borst. De rug en vleugels zijn warm bruin, maar de vleugels dragen een opvallende, grote witte vlek die in rust en vlucht goed zichtbaar is. De buik is vuilwit, de onderstaartdekveren zijn donkergrijs. De staart is lang en afgerond, zwartachtig met brede witte eindbanden. De snavel is zwart, de poten zijn rood, en de iris is oranjerood, omgeven door een smalle, blauwgrijze oogring.

Vrouw:
Het vrouwtje is iets kleiner en doffer van kleur. De roze zweem op de borst is zwakker en de vleugeltekening minder contrastrijk. De snavel, poten en iris zijn identiek aan die van het mannetje.

Juveniel:
Juvenielen zijn matter en egaler bruin, met een vaalbruine borst en vuilwitte buik. De witte vleugelvlekken zijn al aanwezig maar minder helder. De rug en vleugels hebben bredere, lichtere randen, wat een geschubd effect oplevert. De snavel is donkergrijs, de poten vleeskleurig tot roodachtig, en de iris donker. De opvallende oogring is nog zwak ontwikkeld.

Kuiken:
De kuikens zijn bedekt met zacht, bruinachtig dons. De snavel is kort en donkergrijs, de poten vleeskleurig en de iris zwartbruin. Bij het uitvliegen verschijnen eerst de eenvoudige bruine juveniele veren; de witte vleugelvlekken en de contrasterende staartband ontwikkelen zich snel daarna.

Bekijk ook:

  • Tijdschrift 253