Vogel
Europese zwarte ibis
Europese zwarte ibis
Plegadis falcinellus
Log in om deze soort toe te voegenDe Europese zwarte ibis (Synoniem: Zwarte ibis) behoort tot het geslacht Plegadis uit de familie van Ibissen en Lepelaars (Threskiornithidae).
Deze opvallende watervogel komt voor in zoet- en zoutwatermoerassen, rijstvelden en estuaria verspreid over delen van Europa, Azi�, Afrika en Amerika. Hij voedt zich met insecten, schaaldieren en kleine vissen door met zijn gebogen snavel in ondiep water te zoeken. De vogel broedt in kolonies in riet en struikgewas en vertoont nomadisch gedrag buiten het broedseizoen.
Taxonomische indeling
- Bird Order
- Pelikanen, Reigerachtigen, Ibissen en Lepelaars (Pelecaniformes)
- Bird Family
- Ibissen en lepelaars (Threskiornithidae)
- Bird Genus
- Plegadis
Ringmaat
Man 10.0 mm Vrouw 10.0 mmWelzijnsadviezen
Ibissen en lepelaars
In de avicultuur vraagt deze soort om een ruime volière met waterpartijen, veilige broedgelegenheden en een gevarieerd dieet.
De volgende punten kunnen als aanbevolen richtlijn worden gebruikt:
- Huisvesting: ruime volière (ca. 20–30 m² per paar, ± 3 m hoog) met vijver of waterpartij en beplanting; nestplatforms of takkenbossen voor broed.
- Klimaat: gematigde soorten buiten met beschutting; tropische soorten vorstvrij (ca. 10 °C of warmer).
- Sociaal: groeps- of koloniehuisvesting aanbevolen; in broedseizoen voldoende ruimte en nestplekken om agressie te beperken.
- Voeding: watervogelpellets aangevuld met vis, weekdieren, garnalen, insecten; eventueel plantaardig materiaal.
- Water & hygiëne: altijd vers drink- en badwater; vijvers regelmatig verversen of doorstromen.
Wetgeving(en)
Europese soort (EG richtlijn)
Deze vogel behoort tot een beschermde Europese soort onder de Vogelrichtlijn. Dit betekent dat het verboden is om exemplaren uit de natuur te vangen, te verstoren of te houden. Alleen vogels die aantoonbaar in gevangenschap zijn gekweekt mogen in avicultuur worden gehouden. Voor deze vogels is het noodzakelijk dat er geldge herkomstbewijzen of kweekverklaringen aanwezig zijn, zodat altijd kan worden aangetoond dat de vogel legaal is verkregen.
De belangrijkste vereisten zijn:
- Verbod op het vangen en houden van inheemse wilde vogels.
- Alleen aantoonbaar gekweekte vogels mogen worden gehouden.
- Voorzien van een gesloten pootring of een microchip
- Legale herkomst moet altijd met bewijsstukken (bijv. kweekverklaring) kunnen worden aangetoond.
Man:
Het mannetje heeft een overwegend donkerbruinig verenkleed met een opvallende groene, paarse en bronzen glans op rug, vleugels en borst. De kop en nek zijn donkerbruin, en de snavel is lang, slank en licht naar beneden gebogen, donkergrijs tot zwart van kleur. De poten zijn donkergrijs tot zwart en lang, geschikt voor waden in ondiep water. De iris is roodbruin.
Vrouw:
Het vrouwtje lijkt sterk op het mannetje en vertoont hetzelfde glanzende donkerbruine verenkleed. Ze is meestal iets kleiner en de snavel kan iets slanker zijn. De poten en iris zijn identiek aan die van het mannetje.
Juveniel:
Jonge vogels lijken op de volwassenen, maar het verenkleed is matter en bruiniger, met minder glans. De snavel is korter en donkergrijs, de poten grijzer en de iris bruinachtig.
Kuiken:
De kuikens zijn bedekt met zacht, grijsbruin dons met lichte vlekken op de bovenzijde voor camouflage. De onderzijde is lichter, bijna beige. De snavel is kort en grijs, de poten grijsgroen en de iris donkerbruin. Naarmate ze ouder worden, ontwikkelen snavel, poten en het volwassen glanzende donkerbruine verenkleed zich volledig.