Vuurlandsnip

Gallinago stricklandii

Log in om deze soort toe te voegen

De Vuurlandsnip behoort tot het geslacht Gallinago uit de familie van Strandlopers en Snippen (Scolopacidae).

Deze vogel is een typische bewoner van de zuidelijke delen van Chili en Argentini�, waar hij zich thuis voelt in grassige en beboste moerassige gebieden. Hij jaagt op insecten en wormen door zijn lange snavel diep in de modder te steken. Zijn nachtelijke vliegdemonstraties zijn karakteristiek, waarbij hij in hoge cirkels vliegt en een rommelend geluid maakt door trillende staartveren. De vogel is over het algemeen cryptisch gekleurd, wat hem goede camouflage biedt tussen de vegetatie.

Vuurlandsnip
Fuegian Snipe
Kordillerenbekassine
B�cassine de Strickland

Taxonomische indeling

Bird Order
Steltloperachtigen (Charadriiformes)
Bird Family
Strandlopers en snippen (Scolopacidae)
Bird Genus
Gallinago

Ringmaat

Voor deze vogel is geen pootringmaat bekend, omdat de soort niet in de ringenlijst voorkomt. Dit kan komen doordat de vogel weinig of niet in de avicultuur wordt gehouden, of doordat er nog geen ervaring is met het ringen van deze soort.
Man 0.0 mm Vrouw 0.0 mm

Welzijnsadviezen

Snippen, strandlopers, ruiters, wulpen, grutto's

De Scolopacidae vormen een diverse groep steltlopers die in de natuur leven langs kusten, oevers en moerassen. In de avicultuur vragen ze om ruime, rustige verblijven met ondiep water, zachte bodem en veel gelegenheid tot foerageren en rusten. De volgende welzijnsadviezen worden door ons aanbevolen en zijn samengesteld op basis van meerdere betrouwbare bronnen. Daarbij hanteert Aviornis eigen welzijnsadviezen, die zijn opgesteld door een Aviornis deskundigenpanel en gebaseerd zijn op specialistische kennis en praktijkervaring binnen de vereniging.

  • Huisvesting: ruim buitenverblijf (50–80 m² per paar) met ondiep water (5–20 cm diep) en zachte modderige bodem; helft van het verblijf water, helft gras- of zandzones met lage vegetatie en open plekken; stenen of wortels als rustplaatsen; binnenverblijf ± 4 m² per paar bij kou of regen.
  • Klimaat: goed koudetolerant; jaarrond buiten te houden met ijsvrij water en beschutting; tropische soorten vorstvrij bij >10 °C; goed geventileerd en beschut tegen wind en regen.
  • Sociaal: leven in paren of kleine groepen; tijdens broedperiode territoriaal – ruime verblijven voorkomen conflicten; buiten broedtijd groepshuisvesting mogelijk bij voldoende ruimte.
  • Voeding: insecten, wormen, larven, kreeftachtigen en watervogelpellets; levend voer (meelwormen, muggenlarven) stimuleert foerageergedrag; tijdens kweek extra dierlijk eiwit en vitaminen; altijd schoon zwem- en drinkwater.
  • Overig: uitstekende waterkwaliteit en bodemhygiëne essentieel; zachte, goed gedraineerde bodem voorkomt pootproblemen; rustige, natuurlijke omgeving met terreinvariatie bevordert welzijn en broedsucces.
Huisvestingsrichtlijnen Kluten en steltkluten

Man:
Het mannetje is een grote snip van circa 30�32 cm lengte met een stevig lichaam en een lange, rechte snavel. De kop is donkerbruin met een brede lichte middenkruinstreep en donkere oogstrepen. De bovenzijde is rijk donkerbruin met kastanjebruine en goudbeige lengtestrepen en donkere vlekken, wat een sterk gecamoufleerd patroon oplevert. De borst is warmbruin met fijne donkere streepjes, de buik vuilwit. De staart is kort en afgerond, roodbruin met zwarte dwarsbanden. De snavel is hoornkleurig tot zwart aan de punt, de poten zijn olijfgrijs tot groenachtig bruin, en de iris donkerbruin.

Vrouw:
Het vrouwtje is nauwelijks te onderscheiden van het mannetje, gemiddeld iets groter en met een langere snavel. Het verenkleed en de tekening zijn identiek aan dat van het mannetje.

Juveniel:
Juvenielen zijn matter en meer zandbruin van tint, met bredere lichte veerranden die een geschubd effect op de rug geven. De borst is vaalbruin met subtiele donkere vlekjes, de buik vuilwit. De koptekening is minder contrastrijk. De snavel is donkergrijs, de poten vleeskleurig tot groenachtig, en de iris zeer donker. Tijdens de eerste rui verschijnen de kenmerkende rugstrepen en het warmere bruin van de volwassen vogels.

Kuiken:
De kuikens zijn bedekt met zacht, geelbruin dons met donkere vlekken en brede lengtestrepen over rug en kop, uitstekend als camouflage in moerasachtige leefgebieden. De onderzijde is vuilwit tot cr�me. De snavel is aanvankelijk kort en donkergrijs, de poten vleeskleurig en de iris zwartbruin. Bij het opgroeien verlengt de snavel snel tot de kenmerkende lengte van adulten.