Vogel
Chinese dwergkwartel
Chinese dwergkwartel
Synoicus chinensis
Log in om deze soort toe te voegenDe Chinese dwergkwartel behoort tot het geslacht Synoicus binnen de familie van Hoenderachtigen (Phasianidae).
Deze kleine grondvogel komt voor in Zuid-China, Zuid- en Zuidoost-Azi� tot en met Zuidoost-Australi�. Ze leeft in graslanden en dicht begroeide habitats. De vogel is omnivoor, eet zaden, insecten en bladeren, en is vaak schuw, bewegend in kleine groepjes. Bij bedreiging vlucht ze snel met korte vluchten naar dekking.
Taxonomische indeling
- Bird Order
- Hoenderachtigen (Galliformes)
- Bird Family
- Fazantachtigen (Phasianidae)
- Bird Genus
- Synoicus
Ringmaat
Man 4.0 mm Vrouw 4.0 mmWelzijnsadviezen
Hoenderachtigen
Hoenderachtigen omvatten een brede groep vogels zoals fazanten, pauwen, korhoenders, kwartels en patrijzen. Deze vogels worden in de avicultuur gehouden vanwege hun sierwaarde en gedragsrijkdom. Voor het welzijn van hoenderachtigen is een passende leefomgeving wenselijk. Hieronder staan de belangrijkste aandachtspunten die kunnen bijdragen aan een goede verzorging en huisvesting. Het gaat daarbij vooral om aandacht voor ruimte, voeding en sociaal gedrag. De volgende welzijnsadviezen worden door ons aanbevolen en zijn samengesteld op basis van meerdere betrouwbare bronnen. Daarbij hanteert Aviornis eigen welzijnsadviezen, die zijn opgesteld door een Aviornis deskundigenpanel en gebaseerd zijn op specialistische kennis en praktijkervaring binnen de vereniging.
- Huisvesting: ruime volière (15–25 m² per koppel, 2–2,5 m hoog) met gras, struiken of lage vegetatie; zitstokken of takken voorzien; droog, tochtvrij binnenverblijf bij kou of regen.
- Klimaat: de meeste soorten winterhard; bescherming tegen regen, wind en vorst; tropische soorten vorstvrij bij >10 °C; schaduw nodig in de zomer.
- Sociaal: houden volgens soortspecifieke structuur – kwartels/patrijzen in paren of groepen, fazanten in harems, pauwen in groepen met afstand tussen hanen; tijdens broedperiode apart huisvesten.
- Voeding: volledig pluimvee- of fazantenvoer, aangevuld met zaden, granen, groenvoer, fruit en insecten; tijdens kweek extra dierlijk eiwit; altijd vers water en grit.
- Overig: droge, goed gedraineerde bodem; visuele afscheiding tussen hanen; overbezetting vermijden om stress en verenpluk te voorkomen.
Man:
Het mannetje is een van de kleinste kwartelachtigen, slechts 14�16 cm lang. Het meest opvallende kenmerk is de helderblauwe borst en keel, afgegrensd door een zwarte band die contrasterend overgaat in de witte buik. De kop is bruin met een lichte wenkbrauwstreep en een donkere oogstreep. Rug en vleugels zijn bruin met zwarte lengtestrepen en lichtere randen, wat een sterk gecamoufleerd patroon geeft. De staart is kort en bruin. De snavel is zwart, de poten zijn oranje tot vleeskleurig, en de iris is donkerbruin.
Vrouw:
Het vrouwtje is duidelijk anders gekleurd en mist de blauwe borst. Haar verenkleed is overwegend warmbruin tot kastanjebruin, fijn gebandeerd en gevlekt met zwart en beige, waardoor ze uitstekend gecamoufleerd is. De keel en borst zijn lichtbruin tot beige, de buik vuilwit. De snavel is grijsbruin, de poten vleeskleurig tot oranjeachtig, en de iris is bruin.
Juveniel:
Juvenielen lijken sterk op het vrouwtje, maar zijn egaler zandbruin en minder contrastrijk. De borst en buik zijn lichtbruin tot beige zonder uitgesproken tekening. Rug en vleugels zijn zandkleurig met lichtere randen. De snavel is donkergrijs, de poten vleeskleurig, en de iris zeer donker. Jonge hanen ontwikkelen tijdens de eerste rui de blauwe borst en de zwarte omlijsting.
Kuiken:
De kuikens zijn bedekt met zacht geelbruin dons met donkere lengtestrepen over rug en kop, ideaal voor camouflage in grasrijke leefgebieden. De onderzijde is bleekgeel tot cr�me. De snavel is klein en donkergrijs, de poten vleeskleurig, en de iris zwartbruin. Het volwassen geslachtsverschil wordt pas zichtbaar na de eerste rui.