Vogel
Harwoods frankolijn
Harwoods frankolijn
Pternistis harwoodi
Log in om deze soort toe te voegenDe Harwoods frankolijn behoort tot het geslacht Pternistis binnen de familie van Hoenderachtigen (Phasianidae).
De Harwoods frankolijn is een vogelsoort die endemisch is in Ethiopië, met name in de noordwestelijke hooglanden. Zij leven in scrublands en acacia-bossen, maar hun habitat wordt bedreigd door terreinverlies en lokale jacht. De vogels zijn grotendeels residentieel, dus ze migreren niet. Ze worden gekenmerkt door hun grijs-bruine kleur met rood snavel en rode naakte huid rond de ogen.
Taxonomische indeling
- Bird Order
- Hoenderachtigen (Galliformes)
- Bird Family
- Fazantachtigen (Phasianidae)
- Bird Genus
- Pternistis
Ringmaat
Voor deze vogel is geen pootringmaat bekend, omdat de soort niet in de ringenlijst voorkomt. Dit kan komen doordat de vogel weinig of niet in de avicultuur wordt gehouden, of doordat er nog geen ervaring is met het ringen van deze soort.
Welzijnsadviezen
Hoenderachtigen
Hoenderachtigen omvatten een brede groep vogels zoals fazanten, pauwen, hokko’s en ruigpoothoenders. Deze vogels worden in de avicultuur gehouden vanwege hun sierwaarde en gedragsrijkdom. Ze vragen om ruime, veilige en goed ingerichte verblijven met aandacht voor beschutting en afzondering, sociaal gedrag en een natuurlijke bodembedekking. De volgende hoofdpunten worden door Aviornis als welzijnsadviezen aanbevolen.
- Huisvesting: ruime volière (4–18 m² per paar, minimaal 1,80m hoog) voorzien van struiken / bomen / lage vegetatie en/of andere elementen om zich achter terug te trekken.
- Klimaat: de meeste soorten zijn winterhard, maar moeten beschikken over een droge en tochtvrije omgeving. Niet winterharde soorten moeten beschikken over een vorstvrij binnenverblijf.
- Sociaal: houden volgens soort specifieke structuur.
- Voeding: Fazantenvoer of volledig pluimveevoer, aangevuld met zaden, granen, groenvoer, fruit/bessen en insecten; altijd vers drinkwater en grit.
- Overig: een droge, goed doorlatende bodem; geschikte bodembedekking; visuele afscheiding tussen koppels; overbezetting vermijden om stress en verenpluk te voorkomen.
Man:
Het mannetje is een middelgrote frankolijn van circa 33-36 cm lengte. Het verenkleed is donkerbruin tot zwartbruin, met opvallende grijze schubtekening op borst en flanken. De kop is grijsbruin met een vaag lichtere wenkbrauwstreep en een donkere oogstreep. De keel is vuilwit tot lichtgrijs en wordt afgegrensd door een smalle donkere lijn die overgaat in de borst. De rug en vleugels zijn kastanjebruin met donkere bandering, de staart kort en afgerond, donkerbruin. De snavel is stevig, oranjerood tot rood, de poten rood met een goed ontwikkelde spoor, en de iris donkerbruin.
Vrouw:
Het vrouwtje is kleiner en doffer van tint. De schubtekening op borst en flanken is fijner en minder contrastrijk, de keel en koptekening zijn subtieler. De snavel en poten zijn hetzelfde gekleurd als bij het mannetje, maar de poten missen meestal de duidelijke spoor. De iris is bruin.
Juveniel:
Juvenielen hebben een uniformer bruin verenkleed zonder de uitgesproken grijze schubtekening van volwassen vogels. De borst en buik zijn lichtbruin tot beige met vage donkere stippen. De kop is egaal bruin, zonder duidelijke wenkbrauwstreep. De snavel is donkergrijs, de poten vleeskleurig tot bleek oranje en de iris zeer donker. Later ontwikkelen zich de rode tinten van snavel en poten en het kenmerkende geschubde patroon.
Kuiken:
De kuikens zijn bedekt met geelbruin dons met brede donkere lengtestrepen over rug en kop, een camouflagepatroon dat bescherming biedt op de grond. De onderzijde is lichtgeel tot crème. De snavel is klein en donkergrijs, de poten vleeskleurig en de iris zwartbruin. Het volwassen contrastrijke patroon verschijnt pas na de eerste rui.