Vogel
Madraskwartel
Madraskwartel
Perdicula argoondah
Log in om deze soort toe te voegenDe Madraskwartel behoort tot het geslacht Perdicula binnen de familie van Hoenderachtigen (Phasianidae).
Deze kleine fazantachtige komt voor in droge, struikrijke graslanden en doornige gebieden in het westen en zuiden van India. Ze leven in kleine groepjes en zijn meesterlijk in het verbergen. Hun kenmerkende geluid bestaat uit een triller gevolgd door pijpende noten die langzaam luider worden. Ze verblijven jaarlijks op dezelfde plek zonder te migreren.
Taxonomische indeling
- Bird Order
- Hoenderachtigen (Galliformes)
- Bird Family
- Fazantachtigen (Phasianidae)
- Bird Genus
- Perdicula
Ringmaat
Voor deze vogel is geen pootringmaat bekend, omdat de soort niet in de ringenlijst voorkomt. Dit kan komen doordat de vogel weinig of niet in de avicultuur wordt gehouden, of doordat er nog geen ervaring is met het ringen van deze soort.
Welzijnsadviezen
Hoenderachtigen
Hoenderachtigen omvatten een brede groep vogels zoals fazanten, pauwen, hokko’s en ruigpoothoenders. Deze vogels worden in de avicultuur gehouden vanwege hun sierwaarde en gedragsrijkdom. Ze vragen om ruime, veilige en goed ingerichte verblijven met aandacht voor beschutting en afzondering, sociaal gedrag en een natuurlijke bodembedekking. De volgende hoofdpunten worden door Aviornis als welzijnsadviezen aanbevolen.
- Huisvesting: ruime volière (4–18 m² per paar, minimaal 1,80m hoog) voorzien van struiken / bomen / lage vegetatie en/of andere elementen om zich achter terug te trekken.
- Klimaat: de meeste soorten zijn winterhard, maar moeten beschikken over een droge en tochtvrije omgeving. Niet winterharde soorten moeten beschikken over een vorstvrij binnenverblijf.
- Sociaal: houden volgens soort specifieke structuur.
- Voeding: Fazantenvoer of volledig pluimveevoer, aangevuld met zaden, granen, groenvoer, fruit/bessen en insecten; altijd vers drinkwater en grit.
- Overig: een droge, goed doorlatende bodem; geschikte bodembedekking; visuele afscheiding tussen koppels; overbezetting vermijden om stress en verenpluk te voorkomen.
Man:
Het mannetje is een kleine kwartelachtige van circa 18-20 cm lengte. Het verenkleed is warm bruin tot zandkleurig met donkere lengtestrepen over rug en vleugels, waardoor een gecamoufleerd patroon ontstaat. De kop toont een contrasterende lichte wenkbrauwstreep en een donkere oogstreep. De keel is vuilwit, afgegrensd door een kastanjebruine tot zwartachtige halsband. De borst is grijsbruin met fijne donkere streepjes, de buik vuilwit tot lichtbeige. De flanken hebben brede kastanjebruine strepen afgewisseld met lichtere zones. De snavel is kort en donkergrijs, de poten vleeskleurig tot bleek oranje, en de iris donkerbruin.
Vrouw:
Het vrouwtje is qua formaat gelijk, maar minder contrastrijk van kleur. De halsband ontbreekt meestal of is slechts vaag zichtbaar. De borst en flanken zijn egaler bruin en de koptekening subtieler. De snavel en poten zijn gelijk aan die van het mannetje, maar de kleuren zijn vaak valer.
Juveniel:
Juvenielen zijn matter en egaler bruin, met een zwak gestreepte rug en vleugels. De borst en buik zijn lichtbruin tot beige zonder duidelijke patronen. De snavel is donkergrijs, de poten vleeskleurig en de iris zeer donker. Bij de eerste rui verschijnen de kenmerkende kop- en borsttekeningen.
Kuiken:
De kuikens zijn bedekt met zacht, geelbruin dons voorzien van donkere lengtestrepen over rug en kop, wat uitstekende camouflage biedt in grasrijke gebieden. De onderzijde is bleekgeel tot crème. De snavel is klein en donkergrijs, de poten vleeskleurig en de iris zwartbruin. Het volwassen kleur- en patroonverschil ontwikkelt zich pas na de eerste rui.