Chaco tinamoe

Nothura maculosa chacoensis

Log in om deze soort toe te voegen

De Chaco tinamoe behoort tot het geslacht Nothura binnen de familie van Tinamoes (Tinamidae).

Deze middelgrote vogel uit de familie van de tinamoes komt voor in de droge graslanden en savannes van het noordwesten van Paraguay en het midden-noorden van Argentini�. Het dier leeft schuw en verborgen tussen het hoge gras, waar het vooral zaden, planten en kleine insecten eet. Het is een grondbewoner die nesten in de vegetatie maakt en alleen bij gevaar snel wegrent; mannetjes broeden de eieren uit en zorgen voor de jongen.

Chaco tinamoe
Spotted Nothura (chacoensis)
0
Tinamou tachet� (chacoensis)

Taxonomische indeling

Bird Order
Stuithoenders (Tinamiformes)
Bird Family
Tinamoes (Tinamidae)
Bird Genus
Nothura

Ringmaat

Voor deze vogel is geen pootringmaat bekend, omdat de soort niet in de ringenlijst voorkomt. Dit kan komen doordat de vogel weinig of niet in de avicultuur wordt gehouden, of doordat er nog geen ervaring is met het ringen van deze soort.
Man 0.0 mm Vrouw 0.0 mm

Welzijnsadviezen

Tinamoes

Tinamoes zijn schuwe, grondbewonende vogels uit Midden- en Zuid-Amerika die leven in bossen, savannes en struikgebieden. Ze foerageren op de bodem en vertrouwen sterk op camouflage en beschutting. In de avicultuur vragen Tinamoes om rustige, dichtbeplante verblijven met zachte bodems en minimale verstoring. De volgende welzijnsadviezen zijn gebaseerd op beschikbare literatuur en wetenschappelijk onderzoek. Deze adviezen zijn niet door ons opgesteld, maar worden in de vakliteratuur genoemd als onderbouwing voor goede welzijnspraktijken. Ze dienen als externe referentie en aanvulling op praktijkervaring.

  • Huisvesting: laag ingericht buitenverblijf met dichte begroeiing (20–30 m² per koppel); bodem van bosgrond of humus; binnenverblijf ± 2–3 m² per vogel, droog en rustig.
  • Klimaat: subtropisch/tropisch; temperatuur 18–28 °C; bij < 15 °C verwarmd binnenhok; luchtvochtigheid 60–80%; bescherming tegen wind en zon.
  • Sociaal: solitair of per koppel; stressgevoelig; rustige omgeving en visuele dekking essentieel.
  • Voeding: zaden, fruit, groenvoer en insecten; wildzaadmengsel en universeelvoer; voer op de grond aanbieden; altijd schoon water beschikbaar.
  • Overig: dichte schuilplekken noodzakelijk; broednest op de grond tussen vegetatie; dagelijkse hygiëne en rustige ligging bevorderen welzijn.
Huisvestingsrichtlijnen waterpartij voliere

Man:
De man heeft een overwegend bruin verenkleed met fijne zwarte vlekken op de rug. De kop is iets lichter met een subtiele grijsachtige tint. De borst is donkerder met een lichte bandering die naar de buik toe vervaagt. De vleugels vertonen een mix van bruine en zwarte strepen, wat een gestreept patroon cre�ert. De snavel is kort en grijsachtig met een lichte kromming aan het uiteinde. De poten zijn geelachtig met een gladde textuur. De iris is donkerbruin, omgeven door een dunne, lichte oogring.

Vrouw:
De vrouw heeft een vergelijkbaar verenkleed als de man, maar met minder uitgesproken vlekken. De kop is iets bleker, met een subtiele beige tint. De borst is lichter en minder contrastrijk dan bij de man. De vleugels hebben een zachtere bandering, met minder duidelijke strepen. De snavel is iets slanker en heeft een meer rozeachtige tint. De poten zijn lichtgeel en iets robuuster van structuur. De iris is donkerbruin, met een iets bredere oogring dan bij de man.

Juveniel:
Juvenielen hebben een doffer verenkleed met een meer uniforme bruine kleur zonder duidelijke vlekken. De kop is egaal bruin met een lichte grijze waas. De borst en buik zijn effen en missen de bandering van volwassen vogels. De vleugels zijn minder contrastrijk, met een vaag gestreept patroon. De snavel is kort en grijsachtig, vergelijkbaar met die van de man. De poten zijn bleekgeel en nog in ontwikkeling. De iris is donkerbruin, zonder opvallende oogring.

Kuiken:
Kuikens zijn bedekt met een zacht, donzig verenkleed dat voornamelijk lichtbruin is. De poten zijn bleekgeel en de snavel is klein en grijsachtig.