Craveri's alk

Synthliboramphus craveri

Log in om deze soort toe te voegen

De Craveri's alk behoort tot het geslacht Synthliboramphus binnen de familie van Alken (Alcidae).

Deze kleine zeevogel broedt op eilandjes in de Stille Oceaan en de Golf van Californi�. Hij leeft op open zee, ver van de kust, en voedt zich voornamelijk met vis. Na het broedseizoen kan hij zich verspreiden tot langs de kust van Californi�. De soort toont zwervend gedrag en is kwetsbaar door zijn beperkte verspreiding.

Craveri's alk
Craveri's Murrelet
Niederkalifornienalk
Guillemot de Craveri

Taxonomische indeling

Bird Order
Steltloperachtigen (Charadriiformes)
Bird Family
Alken (Alcidae)
Bird Genus
Synthliboramphus

Ringmaat

Voor deze vogel is geen pootringmaat bekend, omdat de soort niet in de ringenlijst voorkomt. Dit kan komen doordat de vogel weinig of niet in de avicultuur wordt gehouden, of doordat er nog geen ervaring is met het ringen van deze soort.
Man 0.0 mm Vrouw 0.0 mm

Welzijnsadviezen

Alken

Alken – waaronder soorten als alk, zeekoet en papegaaiduiker – zijn zeevogels die uitstekend aangepast zijn aan een leven in koud water. In de avicultuur hebben zij behoefte aan ruime waterpartijen, koele temperaturen en mogelijkheden om te duiken en nestelen. De volgende welzijnsadviezen zijn gebaseerd op beschikbare literatuur en wetenschappelijk onderzoek. Deze adviezen zijn niet door ons opgesteld, maar worden in de vakliteratuur genoemd als onderbouwing voor goede welzijnspraktijken. Ze dienen als externe referentie en aanvulling op praktijkervaring.

  • Huisvesting: verblijf met ca. 50% water en 50% land; waterdiepte 2 m; rotsachtige omgeving met nestholen of nissen.
  • Klimaat: koelgematigd; watertemperatuur 5–12 °C; goede ventilatie en koeling in warme periodes.
  • Sociaal: groeps- of koloniehuisvesting aanbevolen; tijdens broed voldoende nestplaatsen in holtes of tunnels.
  • Voeding: verse of diepgevroren vis (sprot, haring, ansjovis, zandspiering); aanvullen met kleine schaaldieren; supplementen indien nodig.
  • Water & hygiëne: schoon zwem- en drinkwater altijd beschikbaar; bassins continu filteren of regelmatig verversen; rustige omgeving met veilige rotsstructuren.
Huisvestingsrichtlijnen water diep rotsen

Man:
De mannelijke vogel heeft een overwegend zwart verenkleed met een subtiele groene glans. De kop en nek zijn donkerder, met een scherp contrast tegen de lichtere borst. De buik is wit, wat een opvallend contrast vormt met de donkere flanken. De vleugels zijn zwart met lichte randen, die bij slijtage minder zichtbaar worden. De snavel is slank en zwart, met een lichte kromming aan het uiteinde. De poten zijn donkergrijs, met een gladde structuur. De ogen hebben een donkere iris met een nauwelijks zichtbare oogring.

Vrouw:
De vrouwelijke vogel heeft een vergelijkbaar verenkleed als de man, maar met minder glans. De kop en nek zijn iets lichter, waardoor het contrast met de borst minder scherp is. De buik is eveneens wit, maar de overgang naar de flanken is geleidelijker. De vleugels hebben minder uitgesproken lichte randen. De snavel is iets korter en minder gebogen dan die van de man. De poten zijn donkergrijs, maar met een iets ruwere textuur. De ogen hebben een donkere iris met een subtiele oogring.

Juveniel:
Juveniele vogels hebben een doffer verenkleed met een bruine tint in plaats van zwart. De kop en nek zijn minder contrasterend met de borst, die grijsachtig is. De buik is vuilwit, met een vage overgang naar de flanken. De vleugels zijn bruin met lichte randen die snel slijten. De snavel is korter en lichter van kleur, vaak grijsachtig. De poten zijn lichtgrijs en hebben een gladde structuur. De ogen hebben een donkere iris zonder opvallende oogring.

Kuiken:
Kuikens zijn bedekt met een zacht, grijs dons. De snavel en poten zijn lichtgrijs en nog niet volledig ontwikkeld.