Vogel
Filippijnse specht
Filippijnse specht
Yungipicus maculatus
Log in om deze soort toe te voegenDe Filippijnse specht behoort tot het geslacht Yungipicus binnen de familie van Spechten (Picidae).
Deze kleine specht komt uitsluitend voor op de Filipijnen, behalve op Palawan en de Sulu-eilanden. Hij leeft vooral in laaglandbossen en stedelijke gebieden. Zijn gedrag kenmerkt zich door het tikken en zoeken naar insecten in boomschors, waarmee hij een belangrijke rol speelt in het ecosysteem.
Taxonomische indeling
- Bird Order
- Spechtachtigen (Piciformes)
- Bird Family
- Spechten (Picidae)
- Bird Genus
- Yungipicus
Ringmaat
Welzijnsadviezen
Spechten
Spechten zijn boombewonende insecteneters die een actief en territoriaal gedrag vertonen. In de avicultuur vragen ze om goed beplante volières met veel klimmogelijkheden, natuurlijke stammen en nestgelegenheid om hun natuurlijke gedrag uit te oefenen. De volgende welzijnsadviezen zijn gebaseerd op beschikbare literatuur en wetenschappelijk onderzoek. Deze adviezen zijn niet door ons opgesteld, maar worden in de vakliteratuur genoemd als onderbouwing voor goede welzijnspraktijken. Ze dienen als externe referentie en aanvulling op praktijkervaring.
- Huisvesting: ruime volière (10–15 m² per koppel, ≥ 2,5–3 m hoog) met meerdere boomstammen of dikke takken om in te kloppen en foerageren; zachte houtsoorten zoals wilg of populier geschikt; deels beschutte zones en droog, tochtvrij binnenverblijf bij kou of regen.
- Klimaat: bestand tegen gematigde kou; tropische soorten vorstvrij bij >15 °C; goed geventileerd en droog verblijf voorkomt schimmelvorming.
- Sociaal: leven in paren; territoriaal – niet in groepen houden; tijdens broedperiode gevoelig voor verstoring; rust noodzakelijk.
- Voeding: insectenvoer of zachtvoer voor insecteneters; aanvullen met levende insecten (meelwormen, krekels, moriowormen) en boomlarven; af en toe noten, bessen en fruit; in kweek extra dierlijk eiwit; altijd vers drink- en badwater.
- Overig: nestblokken of uitgeholde stammen (40–60 cm diep) noodzakelijk voor broedgedrag; regelmatig nieuwe takken aanbieden om klopgedrag te stimuleren; rustige, natuurlijke omgeving bevordert welzijn en broedsucces.
Man:
De man heeft een opvallend zwart-wit gestreept verenkleed op de rug en vleugels. De kop is voornamelijk wit met een kenmerkende rode vlek op de achterzijde. De borst en buik zijn lichtgrijs met subtiele donkere strepen. De vleugels vertonen een contrasterend patroon van witte en zwarte vlekken. De snavel is recht en zwart, met een stevige basis. De poten zijn grijs en hebben een robuuste structuur. De iris is donkerbruin, omgeven door een dunne, lichte oogring.
Vrouw:
De vrouw heeft een vergelijkbaar zwart-wit gestreept patroon op de rug als de man. De kop mist de rode vlek en is volledig wit met zwarte strepen. De borst en buik zijn iets lichter dan bij de man, met fijnere strepen. De vleugels hebben een minder uitgesproken contrast tussen de witte en zwarte vlekken. De snavel is iets slanker en eveneens zwart van kleur. De poten zijn grijs, maar iets fijner van structuur. De iris is donkerbruin met een subtiele, lichte oogring.
Juveniel:
Juvenielen hebben een doffer verenkleed met minder uitgesproken strepen op de rug en vleugels. De kop is overwegend grijs met vage zwarte strepen en ontbreekt de rode vlek. De borst en buik zijn lichtgrijs met nauwelijks zichtbare strepen. De vleugels vertonen een minder contrasterend patroon van vlekken. De snavel is korter en lichter van kleur dan bij volwassenen. De poten zijn grijs en minder robuust. De iris is donkerbruin, zonder duidelijke oogring.
Kuiken:
Kuikens hebben een pluizig, grijs verenkleed zonder duidelijke strepen of vlekken. De snavel is kort en lichtgrijs.