Vogel
Formosa fazant
Formosa fazant
Phasianus colchicus formosanus
Log in om deze soort toe te voegenDe Formosa fazant (synoniem: Formosa edelfazant) behoort tot het geslacht Phasianus binnen de familie van Hoenderachtigen (Phasianidae).
Deze vogelsoort is oorspronkelijk afkomstig uit Taiwan en is nauw verwant aan de gewone fazant. Ze worden aangetroffen in graslanden, bossen en moerassen, waar ze kleine groepen vormen buiten het broedseizoen. Ze zijn gebonden aan open habitats met toegang tot water. In hun natuurlijke omgeving zijn ze schuw en vluchten snel bij gevaar, hoewel ze korte afstanden kunnen vliegen en een snelheid kunnen bereiken van tot 90 km/h bij stress.
Taxonomische indeling
- Bird Order
- Hoenderachtigen (Galliformes)
- Bird Family
- Fazantachtigen (Phasianidae)
- Bird Genus
- Phasianus
Ringmaat
Man 12.0 mm Vrouw 12.0 mmWelzijnsadviezen
Fazanten
Hoenderachtigen omvatten een brede groep vogels zoals fazanten, pauwen, hokko’s en ruigpoothoenders. Deze vogels worden in de avicultuur gehouden vanwege hun sierwaarde en gedragsrijkdom. Ze vragen om ruime, veilige en goed ingerichte verblijven met aandacht voor beschutting en afzondering, sociaal gedrag en een natuurlijke bodembedekking. De volgende hoofdpunten worden door Aviornis als welzijnsadviezen aanbevolen.
- Huisvesting: ruime volière (4–18 m² per paar, minimaal 1,80m hoog) voorzien van struiken / bomen / lage vegetatie en/of andere elementen om zich achter terug te trekken.
- Klimaat: de meeste soorten zijn winterhard, maar moeten beschikken over een droge en tochtvrije omgeving. Niet winterharde soorten moeten beschikken over een vorstvrij binnenverblijf.
- Sociaal: houden volgens soort specifieke structuur.
- Voeding: Fazantenvoer of volledig pluimveevoer, aangevuld met zaden, granen, groenvoer, fruit/bessen en insecten; altijd vers drinkwater en grit.
- Overig: een droge, goed doorlatende bodem; geschikte bodembedekking; visuele afscheiding tussen koppels; overbezetting vermijden om stress en verenpluk te voorkomen.
Wetgeving(en)
Europese soort (Europese Vogelrichtlijn)
Deze vogel is inheems binnen de Europese Unie (EU) en behoort tot een beschermde soort onder de Europese Vogelrichtlijn.
Dit betekent dat het verboden is om exemplaren uit de natuur te vangen, te verstoren of te houden. Alleen vogels die aantoonbaar in gevangenschap zijn gekweekt mogen in avicultuur worden gehouden, gekweekt en verhandeld. De houder dient zelf aan te tonen dat de vogel legaal is gekweekt en verkregen.
De belangrijkste voorwaarden voor het mogen houden van deze vogels zijn:
- De vogel is voorzien van een naadloos gesloten pootring van de juiste ringmaat, welke is verkregen via de daartoe bevoegde organisaties (zoals Aviornis International Nederland).
- Andere bewijsstukken (zoals een herkomstverklaring) kunnen bijdragen aan de aantoonbaarheid van legale herkomst.
Verder lezen? Word lid van Aviornis
Man:
Het mannetje heeft een opvallend verenkleed met iriserend groenblauw op kop en hals en een zwarte keelvlek. De witte halsband is aanwezig maar vaak minder breed dan bij andere ondersoorten. De borst is kastanjebruin met zwarte stippeling, de rug en vleugels zijn bruin met donkere strepen. De lange staartveren zijn bruin met donkere banden. De snavel is lichtgrijs tot ivoor, de poten grijsachtig bruin en de iris donkerbruin.
Vrouw:
Het vrouwtje is minder opvallend. Het verenkleed is overwegend bruin met fijne donkere strepen voor camouflage. De borst en buik zijn lichter bruin tot beige. De snavel is grijsachtig, de poten bruinachtig en de iris donkerbruin.
Juveniel:
Juveniele vogels lijken op het vrouwtje maar zijn matter van kleur en hebben minder duidelijke strepen en stippeling. De snavel is lichtgrijs tot geelachtig, de poten grijsachtig bruin en de iris donker.
Kuiken:
De kuikens zijn bedekt met lichtbruin dons met donkere vlekken en strepen over rug en kop, wat camouflage biedt in grasland en bosrand. De onderzijde is lichter beige. De snavel is klein en grijsachtig, de poten vleeskleurig en de iris donker.