Vogel
Geelsnavelfrankolijn
Geelsnavelfrankolijn
Francolinus icterorhynchus
Log in om deze soort toe te voegenDe Geelsnavelfrankolijn behoort tot het geslacht Francolinus binnen de familie van Hoenderachtigen (Phasianidae).
Deze vogelsoort komt voor in Centraal-Afrika, met name in de Centraal-Afrikaanse Republiek, zuidelijk Soedan, noordelijk Congo en westelijk Oeganda. Hij leeft in dichtbegroeide gebieden waar hij zich schuilhoudt en foerageert. De soort is monotypisch en vertoont typisch schuw gedrag, vaak levend in kleine groepen dicht bij de grond.
Taxonomische indeling
- Bird Order
- Hoenderachtigen (Galliformes)
- Bird Family
- Fazantachtigen (Phasianidae)
- Bird Genus
- Francolinus
Ringmaat
Voor deze vogel is geen pootringmaat bekend, omdat de soort niet in de ringenlijst voorkomt. Dit kan komen doordat de vogel weinig of niet in de avicultuur wordt gehouden, of doordat er nog geen ervaring is met het ringen van deze soort.
Welzijnsadviezen
Hoenderachtigen
Hoenderachtigen omvatten een brede groep vogels zoals fazanten, pauwen, hokko’s en ruigpoothoenders. Deze vogels worden in de avicultuur gehouden vanwege hun sierwaarde en gedragsrijkdom. Ze vragen om ruime, veilige en goed ingerichte verblijven met aandacht voor beschutting en afzondering, sociaal gedrag en een natuurlijke bodembedekking. De volgende hoofdpunten worden door Aviornis als welzijnsadviezen aanbevolen.
- Huisvesting: ruime volière (4–18 m² per paar, minimaal 1,80m hoog) voorzien van struiken / bomen / lage vegetatie en/of andere elementen om zich achter terug te trekken.
- Klimaat: de meeste soorten zijn winterhard, maar moeten beschikken over een droge en tochtvrije omgeving. Niet winterharde soorten moeten beschikken over een vorstvrij binnenverblijf.
- Sociaal: houden volgens soort specifieke structuur.
- Voeding: Fazantenvoer of volledig pluimveevoer, aangevuld met zaden, granen, groenvoer, fruit/bessen en insecten; altijd vers drinkwater en grit.
- Overig: een droge, goed doorlatende bodem; geschikte bodembedekking; visuele afscheiding tussen koppels; overbezetting vermijden om stress en verenpluk te voorkomen.
Man:
Het mannetje is een middelgrote frankolijn van circa 33-35 cm lengte. Het verenkleed is donkerbruin met een fijne schubtekening op borst en flanken, waarbij lichte verenranden afsteken tegen donkere centra. De kop is bruin met een duidelijke lichte wenkbrauwstreep en een contrasterende donkere oogstreep. De keel is vuilwit tot lichtgeelachtig, omlijst door een smalle donkere rand. De rug en vleugels zijn donkerbruin met fijne bandering, de buik lichter beige tot grijsbruin. De staart is kort en afgerond, bruin met donkere dwarsstrepen. De snavel is robuust en opvallend geel - een kenmerkend veldkenmerk van deze soort. De poten zijn oranjerood en voorzien van een spoor, en de iris is donkerbruin.
Vrouw:
Het vrouwtje is iets kleiner en doffer van kleur. De koptekening is minder contrastrijk, met een smallere lichte wenkbrauwstreep en een minder opvallende oogstreep. De borst en flanken zijn fijner geschubd en de keel lichter beige zonder duidelijke rand. De snavel is eveneens geel, maar vaak valer, en de poten zijn oranjerood zonder goed ontwikkelde spoor.
Juveniel:
Juvenielen zijn matter en egaler bruin, zonder uitgesproken schubtekening en kopcontrast. De borst en buik zijn beige tot lichtbruin met enkele vage donkere stippen. De snavel is grijsgroen tot hoornkleurig, nog niet het felle geel van volwassen vogels. De poten zijn vleeskleurig tot bleek oranje en de iris zeer donker. Naarmate ze ouder worden, kleuren snavel en poten bij en verschijnen de kenmerkende schubben en koptekening.
Kuiken:
De kuikens zijn bedekt met zacht, geelbruin dons met donkere lengtestrepen over rug en kop, een uitstekend camouflagepatroon in grasrijke savannes. De onderzijde is bleekgeel tot crème. De snavel is klein en donkergrijs, de poten vleeskleurig en de iris zwartbruin. Het gele van de snavel verschijnt pas in de loop van de eerste rui.