Vogel
Geelwangtrogon
Geelwangtrogon
Apaloderma aequatoriale
Log in om deze soort toe te voegenDe Geelwangtrogon behoort tot het geslacht Apaloderma binnen de familie van Trogons (Trogonidae).
Deze vogel komt voor in het laaglandregenwoud van zuidoostelijk Nigeria tot zuidelijk Gabon en centraal en noordoostelijk Congo-Kinshasa. Hij leeft voornamelijk in dichte bossen waar hij territoriaal is en een paar hectare grondgebied verdedigt. Het is een niet-migrerende soort die zich voedt met insecten en fruit. Het mannetje is kenmerkend door zijn gele wangen en de vrouwelijke exemplaren zijn minder opvallend gekleurd. Het zanggedrag bestaat uit een klagende reeks tonen die regelmatig te horen is in het bos.
Taxonomische indeling
- Bird Order
- Trogons (Trogoniformes)
- Bird Family
- Trogons (Trogonidae)
- Bird Genus
- Apaloderma
Ringmaat
Welzijnsadviezen
Trogons
Trogons zijn kleurrijke, boomlevende vogels uit tropische en subtropische bossen. Ze leven meestal solitair of in paren en brengen veel tijd zittend door in de boomkruinen, waar zij insecten en fruit verzamelen. In de avicultuur vragen Trogons om rustige, hoog ingerichte en dichtbeplante verblijven met een stabiel warm klimaat. De volgende welzijnsadviezen zijn gebaseerd op beschikbare literatuur en wetenschappelijk onderzoek. Deze adviezen zijn niet door ons opgesteld, maar worden in de vakliteratuur genoemd als onderbouwing voor goede welzijnspraktijken. Ze dienen als externe referentie en aanvulling op praktijkervaring.
- Huisvesting: hoog, dichtbeplant buitenverblijf (20–30 m² per koppel); volièrematen met hoogte ≥ 3 m; binnenverblijf ± 2–3 m² per vogel, warm en tochtvrij.
- Klimaat: tropisch/subtropisch; temperatuur 20–28 °C; bij < 15 °C verwarmd binnenhok; luchtvochtigheid 60–80%.
- Sociaal: solitair of per koppel; rustige soort; territoriaal rond nest tijdens broedperiode.
- Voeding: insecten en zacht fruit; universeelvoer als aanvulling; voer op verhoogde plekken aanbieden; altijd schoon water beschikbaar.
- Overig: nestkast of holte op hoogte; rustige ligging essentieel; dagelijkse hygiëne en goede ventilatie bevorderen welzijn en broedsucces.
Man:
De man heeft een glanzend groene kop en nek met een subtiele blauwe tint. De borst is felrood, wat sterk contrasteert met de groene bovenzijde. De vleugels zijn donker met een lichte, bijna onzichtbare bandering. De buik is helder geel, wat een opvallend contrast vormt met de rode borst. De snavel is zwart met een lichte kromming en een subtiele wasachtige basis. De poten zijn donkergrijs en hebben een gladde structuur. De iris is helder geel, omringd door een dunne, donkere oogring.
Vrouw:
De vrouw heeft een doffere groene kop en nek zonder de blauwe tint van de man. De borst is minder felrood en neigt naar een meer oranje tint. De vleugels zijn vergelijkbaar met die van de man, maar met meer zichtbare bandering. De buik is lichtgeel, minder contrasterend met de borst dan bij de man. De snavel is donkergrijs en iets minder krom dan die van de man. De poten zijn lichter grijs en hebben een iets ruwere textuur. De iris is lichtbruin, met een subtiele, donkere oogring.
Juveniel:
Juvenielen hebben een doffe bruine kop en nek met een vage groene schijn. De borst is bleekrood, bijna oranje, en minder opvallend dan bij volwassenen. De vleugels zijn bruin met duidelijke lichte bandering, wat een versleten indruk geeft. De buik is vaalgeel, zonder het heldere contrast van volwassen vogels. De snavel is lichtgrijs en recht, zonder wasachtige basis. De poten zijn lichtgrijs en hebben een ruwe textuur. De iris is grijsbruin, met een nauwelijks zichtbare oogring.
Kuiken:
Kuikens zijn bedekt met een dunne, grijze donslaag die een zachte uitstraling heeft. De snavel is klein en lichtgeel, met een rechte vorm.