Vogel
Gevlekte tandkwartel
Gevlekte tandkwartel
Odontophorus guttatus
Log in om deze soort toe te voegenDe Gevlekte tandkwartel behoort tot het geslacht Odontophorus binnen de familie van Boomkwartels, Tandkwartels (Odontophoridae).
Deze kleine grondvogel leeft in dichtbegroeide gebieden van het hoogland, vari�rend van 600 tot ruim 2000 meter hoogte in Midden-Amerikaanse bossen, zoals nevelwouden en montane regenwouden. Hij zoekt bescherming in dichte struiken en bamboes en voedt zich voornamelijk met zaden en kleine ongewervelden. 's Ochtends en bij schemering roept hij om zijn groep bijeen te roepen, wat zorgvuldig sociaal gedrag weerspiegelt.
Taxonomische indeling
- Bird Order
- Hoenderachtigen (Galliformes)
- Bird Family
- Amerikaanse kwartels (Odontophoridae)
- Bird Genus
- Odontophorus
Ringmaat
Welzijnsadviezen
Boomkwartels en tandkwartels
Boomkwartels en tandkwartels zijn voornamelijk grondbewonende vogels afkomstig uit Midden- en Zuid-Amerika. Ze leven in dichte vegetatie en vragen in de avicultuur om rustige, goed beplante volières met voldoende beschutting en zachte bodembedekking. De volgende welzijnsadviezen zijn gebaseerd op beschikbare literatuur en wetenschappelijk onderzoek. Deze adviezen zijn niet door ons opgesteld, maar worden in de vakliteratuur genoemd als onderbouwing voor goede welzijnspraktijken. Ze dienen als externe referentie en aanvulling op praktijkervaring.
- Huisvesting: grondgerichte volière (ca. 6–10 m² per paar, 2 m hoog) met zachte bodem (zand, aarde, bladeren) en dichte beplanting; droog nachthok of schuilruimte.
- Klimaat: gevoelig voor kou en vocht; temperatuur > 10 °C; bij lage temperaturen verwarmd binnenverblijf; goede ventilatie zonder tocht.
- Sociaal: houden in paren of kleine familiegroepen; tijdens broedseizoen extra ruimte en schuilplekken tegen territoriaal gedrag.
- Voeding: kwartel- of fazantenvoer met zaden, groenvoer (gras, bladgroen, groenten) en dierlijke eiwitten (insecten, meelwormen); altijd grit, zand en vers water.
- Overig: droge, goed gedraineerde bodem; rustige, schaduwrijke omgeving; overbezetting vermijden om stress te voorkomen.
Man:
De man heeft een opvallend glanzend verenkleed met een rijke kastanjebruine kleur op de borst. De kop is donkerder met een subtiele zwarte streep boven de ogen. De nek toont een lichte grijsachtige tint die contrasteert met de rest van het lichaam. De vleugels zijn bedekt met fijn gebandeerde veren, wat een gestreept patroon oplevert. De buik is lichter, met een zachte, bijna cr�mekleurige ondertoon. De snavel is kort en stevig, met een donkere kleur. De poten zijn grijsachtig en hebben een gladde textuur.
Vrouw:
De vrouw heeft een matter verenkleed met een meer gedempte bruine tint op de borst. Haar kop is minder contrastrijk, met een subtiele grijze waas. De nek heeft een lichte, bijna beige kleur die geleidelijk overgaat in de borst. De vleugels zijn minder gebandeerd, met een egaler patroon. De buik is iets donkerder dan bij de man, met een warme bruine tint. De snavel is iets lichter van kleur, maar behoudt dezelfde vorm. De poten zijn vergelijkbaar in kleur, maar iets robuuster van structuur.
Juveniel:
Juvenielen hebben een doffer verenkleed met een overwegend grijsbruine kleur op de borst en buik. De kop is minder uitgesproken, met een vage streep boven de ogen. De nek heeft een uniforme grijze tint zonder duidelijke contrasten. De vleugels zijn bedekt met veren die een lichte bandering vertonen. De snavel is kleiner en lichter van kleur dan bij volwassenen. De poten zijn bleekgrijs en hebben een fijnere structuur. De iris is donkerder, met een nauwelijks zichtbare oogring.
Kuiken:
Kuikens hebben een pluizig, lichtbruin verenkleed met een subtiele gele ondertoon. Hun snavel is klein en bleek van kleur.