Vogel
Grutto (ijslandse)
Grutto (ijslandse)
Limosa limosa islandica
Log in om deze soort toe te voegenDe Grutto (ijslandse) (Synoniem: IJslandse grutto) behoort tot het geslacht Limosa uit de familie van strandlopers en snippen (Scolopacidae).
Taxonomische indeling
- Bird Order
- Steltloperachtigen (Charadriiformes)
- Bird Family
- Strandlopers en snippen (Scolopacidae)
- Bird Genus
- Limosa
Ringmaat
Man 7.0 mm Vrouw 7.0 mmWetgeving(en)
Europese soort (Europese Vogelrichtlijn)
Een vogelsoort die inheems is binnen de Europese Unie (EU) behoort tot een beschermde soort onder de Europese Vogelrichtlijn.
Alleen vogels die aantoonbaar in gevangenschap zijn gekweekt mogen in avicultuur worden gehouden, gekweekt en verhandeld. De houder dient zelf aan te tonen dat de vogel legaal is gekweekt en verkregen.
De belangrijkste voorwaarden voor het mogen houden van deze vogels is dat de vogel is voorzien van een naadloos gesloten pootring van de juiste ringmaat, welke is verkregen via een daartoe bevoegde organisatie zoals Aviornis International Nederland.
Verder lezen? Log in op onze website en lees meer.
Bent u nog geen lid? Word lid van Aviornis en log in op deze pagina om verder te lezen.
Man:
Het mannetje is een forse steltloper van circa 40�42 cm lengte, maar gemiddeld iets kleiner en compacter dan de nominaatvorm. In broedkleed is de kop, hals en borst diep oranjerood tot roestkleurig, vaak verder doorlopend over buik en flanken dan bij andere ondersoorten. De rug en scapulieren zijn donkerbruin met zwarte centra en kastanjebruine randen, wat een contrastrijk geschubd patroon oplevert. In vlucht valt de brede witte vleugelstreep en de witte stuit op, contrasterend met de zwarte vleugelpunten en staartband. De snavel is lang, recht en licht opgewipt, aan de basis oranje tot roze en naar de punt toe zwart. De poten zijn lang en donkergrijs tot zwart, de iris donkerbruin.
Vrouw:
Het vrouwtje is zeer gelijkend, maar gemiddeld iets groter en met een langere snavel. De oranjerode borst en buik zijn vaak minder intens en minder uitgebreid gekleurd, waardoor het kleed bleker oogt dan dat van het mannetje.
Juveniel:
Juvenielen hebben een grijzer en minder contrastrijk verenkleed. De rugveren zijn zandbruin met lichte randen, waardoor een subtiel geschubd patroon ontstaat. De borst is vaalbeige met fijne donkere vlekjes, de buik vuilwit. De snavel is korter en uniform grijsbruin, de poten lichter grijsgroen.
Kuiken:
Kuikens zijn bedekt met zacht dons, geelbruin tot zandkleurig met donkere rugstrepen die uitstekende camouflage bieden op open graslanden en moerassen. De onderzijde is vuilwit. De snavel is kort en donkergrijs, de poten vleeskleurig, de ogen donker. Het kenmerkende oranjerode broedkleed verschijnt pas in de eerste volwassen rui.