Vogel
Gunnisonwaaierhoen
Gunnisonwaaierhoen
Centrocercus minimus
Log in om deze soort toe te voegenDe Gunnisonwaaierhoen behoort tot het geslacht Centrocercus binnen de familie van Ruigpoothoenders (Phasianidae).
Deze zeldzame vogel komt voor in het zuidwesten van de Verenigde Staten, voornamelijk in gebieden met sagebrush (saliestruiken). Hij leeft in open, droge graslanden en struikgebieden en vertoont sociaal gedrag tijdens de balts, waarbij mannetjes een opvallende fronsdans uitvoeren om vrouwtjes te lokken.
Taxonomische indeling
- Bird Order
- Hoenderachtigen (Galliformes)
- Bird Family
- Fazantachtigen (Phasianidae)
- Bird Genus
- Centrocercus
Ringmaat
Welzijnsadviezen
Ruigpoothoenders
Ruigpoothoenders, waaronder korhoenders, hazelhoenders en sneeuwhoenders, zijn vogels uit koelere streken die zich goed aanpassen aan bosrijke of bergachtige gebieden. In de avicultuur vragen ze om rustige, ruime volières met natuurlijke begroeiing, schaduw en beschutting. De volgende welzijnsadviezen zijn gebaseerd op beschikbare literatuur en wetenschappelijk onderzoek. Deze adviezen zijn niet door ons opgesteld, maar worden in de vakliteratuur genoemd als onderbouwing voor goede welzijnspraktijken. Ze dienen als externe referentie en aanvulling op praktijkervaring.
- Huisvesting: ruime volière (30–50 m² per paar, ≥ 2,5 m hoog) met zand-, aarde- of grasbodem; afwisseling van open zones en beplanting (struiken, varens, coniferen) voor beschutting; droog nacht- of rusthok (3–5 m² per paar) bij slecht weer of kou.
- Klimaat: koudetolerant; jaarrond buiten te houden mits droog en tochtvrij; natte omstandigheden vermijden; in warme klimaten schaduw en ventilatie voorzien.
- Sociaal: leven in paren of kleine groepen; tijdens broedperiode territoriale hanen – aparte verblijven aanbevolen; rustige omgeving bevordert natuurlijk gedrag.
- Voeding: fazanten- of hoendervoer aangevuld met zaden, bessen, knoppen en bladgroen; in kweek extra insecten of meelwormen; grit en maagkiezel altijd beschikbaar; dagelijks vers water.
- Overig: regelmatig schoonmaken van verblijven om parasieten en schimmel te voorkomen; natuurlijke beplanting bevordert welzijn; harde geluiden en plotselinge verstoringen vermijden.
Man:
De man heeft een donkergrijs verenkleed met een lichte, zilverachtige glans op de borst. De kop is donkerder met een opvallend contrasterende witte kraag rond de nek. De rug en vleugels zijn bedekt met fijne, lichte vlekken die een subtiel patroon vormen. De staartveren zijn lang en zwart met een lichte, versleten rand. De snavel is kort en zwart, met een lichte wasachtige textuur aan de basis. De poten zijn donkergrijs en hebben een robuuste structuur. De ogen zijn omringd door een dunne, lichtgrijze oogring.
Vrouw:
De vrouw heeft een overwegend bruin verenkleed met een matte afwerking en subtiele, lichtere vlekken. De kop en nek zijn iets lichter van kleur, met een minder uitgesproken kraag dan de man. De borst en buik zijn bedekt met fijne, donkere strepen die een zacht contrast vormen. De vleugels hebben een lichte bandering die bijdraagt aan het camouflagepatroon. De snavel is kort en donkergrijs, zonder opvallende was. De poten zijn lichtgrijs en slanker dan die van de man. De ogen hebben een onopvallende, grijze oogring.
Juveniel:
Juvenielen hebben een verenkleed dat lijkt op dat van de vrouw, maar met een lichtere tint. De kop en nek zijn minder contrasterend, met een vage, lichte kraag. De borst en buik zijn bedekt met fijne, lichte strepen die minder uitgesproken zijn. De vleugels hebben een subtiele bandering die minder duidelijk is dan bij volwassenen. De snavel is kort en grijs, met een gladde textuur. De poten zijn lichtgrijs en slank, vergelijkbaar met die van de vrouw. De ogen hebben een onopvallende, grijze oogring.
Kuiken:
Kuikens hebben een zacht, donzig verenkleed met een lichtbruine kleur. De ogen zijn groot en donker, zonder zichtbare oogring.