Vogel
Heilige ibis
Heilige ibis
Threskiornis aethiopicus
Log in om deze soort toe te voegenDe Heilige ibis behoort tot het geslacht Threskiornis uit de familie van Ibissen en lepelaars (Threskiornithidae).
Deze vogelsoort, oorspronkelijk afkomstig uit sub-Saharisch Afrika en Iraq, is een sociaal dier dat in grote kolonies leeft. Ze bewonen vochtige habitats zoals moerassen en modder bedside, en zijn aangetroffen in een breed scala aan landschappen, inclusief kustgebieden en inlandse wetlands. Ze zijn flexibel in hun habitatkeuze en kunnen zich aanpassen aan verschillende omgevingen. Het zijn opportunistische roofdieren die een divers dieet hebben, waaronder insecten en kleine dieren. Ze zijn monogaam en broeden in grote kolonies, waarbij de nesten vaak in bomen of op de grond gebouwd worden.
Taxonomische indeling
- Bird Order
- Pelikanen, Reigerachtigen, Ibissen en Lepelaars (Pelecaniformes)
- Bird Family
- Ibissen en lepelaars (Threskiornithidae)
- Bird Genus
- Threskiornis
Ringmaat
Welzijnsadviezen
Ibissen en lepelaars
In de avicultuur vraagt deze soort om een ruime volière met waterpartijen, veilige broedgelegenheden en een gevarieerd dieet.
De volgende punten kunnen als aanbevolen richtlijn worden gebruikt:
- Huisvesting: ruime volière (ca. 20–30 m² per paar, ± 3 m hoog) met vijver of waterpartij en beplanting; nestplatforms of takkenbossen voor broed.
- Klimaat: gematigde soorten buiten met beschutting; tropische soorten vorstvrij (ca. 10 °C of warmer).
- Sociaal: groeps- of koloniehuisvesting aanbevolen; in broedseizoen voldoende ruimte en nestplekken om agressie te beperken.
- Voeding: watervogelpellets aangevuld met vis, weekdieren, garnalen, insecten; eventueel plantaardig materiaal.
- Water & hygiëne: altijd vers drink- en badwater; vijvers regelmatig verversen of doorstromen.
Wetgeving(en)
Europese soort (EG richtlijn)
Deze vogel behoort tot een beschermde Europese soort onder de Vogelrichtlijn. Dit betekent dat het verboden is om exemplaren uit de natuur te vangen, te verstoren of te houden. Alleen vogels die aantoonbaar in gevangenschap zijn gekweekt mogen in avicultuur worden gehouden. Voor deze vogels is het noodzakelijk dat er geldge herkomstbewijzen of kweekverklaringen aanwezig zijn, zodat altijd kan worden aangetoond dat de vogel legaal is verkregen.
De belangrijkste vereisten zijn:
- Verbod op het vangen en houden van inheemse wilde vogels.
- Alleen aantoonbaar gekweekte vogels mogen worden gehouden.
- Voorzien van een gesloten pootring of een microchip
- Legale herkomst moet altijd met bewijsstukken (bijv. kweekverklaring) kunnen worden aangetoond.
Man:
Het mannetje heeft een overwegend wit verenkleed met zwarte vleugeltoppen en zwarte staartveren. De kop, nek en keel zijn kaal en zwart, passend bij de typische ibis-structuur. De snavel is lang, dun, naar beneden gebogen en zwart van kleur. De poten zijn zwart en lang, geschikt voor waden in ondiep water en modderige gebieden. De iris is donkerbruin tot zwartachtig.
Vrouw:
Het vrouwtje lijkt sterk op het mannetje en vertoont hetzelfde zwart-witte patroon. Ze is meestal iets kleiner, maar de kleurverdeling van het verenkleed, de kale kop en snavel zijn identiek. De poten en iris zijn gelijk aan die van het mannetje.
Juveniel:
Jonge vogels lijken op de volwassenen, maar het zwarte van de kop en nek is matter en de witte delen van het verenkleed kunnen een lichte beige of grijsachtige zweem hebben. De snavel is korter en donkergrijs, de poten grijzer en de iris bruinachtig.
Kuiken:
De kuikens zijn bedekt met zacht, grijsbruin dons met lichtere vlekken voor camouflage. De onderzijde is lichter, bijna witachtig. De snavel is kort en grijs, de poten grijsgroen en de iris donkerbruin. Naarmate ze ouder worden, ontwikkelen snavel en poten hun zwarte kleur en verschijnt het volwassen zwart-witte verenkleed met kale kop.