Vogel
Hoatzin
Hoatzin
Opisthocomus hoazin
Log in om deze soort toe te voegenDe Hoatzin behoort tot het geslacht Opisthocomus binnen de familie van Grondscharrelaars (Opisthocomidae).
Deze vogel leeft in moerassen, rivierbossen en mangroves langs de rivierbekkens van de Amazone en Orinoco in Zuid-Amerika. Hij voedt zich hoofdzakelijk met bladeren, die hij door een speciaal ingericht maagdarmkanaal fermenteert. De soort is sociaal, maakt luidruchtige geluiden en nestelt in kolonies boven water waar de jongen met hun klauwen aan de vleugels kunnen klimmen.
Taxonomische indeling
- Bird Order
- Hoatzin (Opisthocomiformes)
- Bird Family
- Hoatzin (Opisthocomidae)
- Bird Genus
- Opisthocomus
Ringmaat
Welzijnsadviezen
Hoatzin
De Hoatzin is een unieke, bladetende vogel uit het Amazonegebied en aangrenzende tropische moerasbossen. Hij leeft in dichte vegetatie langs rivieren en voedt zich met jonge bladeren en vruchten. In de avicultuur vraagt de Hoatzin om een warm, vochtig en rijk beplant verblijf met voldoende rust en natuurlijke schuilmogelijkheden. De volgende welzijnsadviezen zijn gebaseerd op beschikbare literatuur en wetenschappelijk onderzoek. Deze adviezen zijn niet door ons opgesteld, maar worden in de vakliteratuur genoemd als onderbouwing voor goede welzijnspraktijken. Ze dienen als externe referentie en aanvulling op praktijkervaring.
- Huisvesting: ruim buitenverblijf met tropische begroeiing (40–60 m² per paar); vijver of ondiep water aanwezig; veel takken en klimplanten; binnenverblijf ± 3–4 m² per vogel, warm en vochtig.
- Klimaat: tropisch; temperatuur 24–32 °C; luchtvochtigheid 70–90%; bij < 20 °C verwarmd binnenhok; tocht vermijden.
- Sociaal: te houden in koppels of kleine groepen; rustige omgeving zonder sterke prikkels; gebruik van hoge zitplaatsen boven water bevordert natuurlijk gedrag.
- Voeding: bladeren, jonge scheuten en fruit; aanvullen met universeelvoer en bladrijke planten; dagelijks vers water beschikbaar.
- Overig: dichte beplanting en hoge luchtvochtigheid essentieel; regelmatige reiniging en ventilatie voorkomen schimmel; beschutte ligging vermindert stress.
Man:
De man heeft een opvallend verenkleed met een kastanjebruine borst en buik. De vleugels zijn donkerbruin met lichte randen, wat een versleten indruk kan geven. De kop is voorzien van een opvallende kuif van lange, smalle veren. De nek is grijsachtig met een subtiele groene glans. De snavel is kort en stevig, met een geelachtige tint. De poten zijn grijs en hebben een robuuste structuur. De ogen zijn omringd door een blauwe naakte huid, wat contrasteert met de rode iris.
Vrouw:
De vrouw lijkt sterk op de man, maar heeft een iets minder uitgesproken kuif. Haar verenkleed is over het algemeen doffer, met minder glans op de nek. De vleugels vertonen dezelfde donkere tinten, maar de lichte randen zijn minder prominent. De borst en buik zijn eveneens kastanjebruin, maar iets lichter van toon. De snavel is vergelijkbaar in vorm en kleur, maar iets slanker. De poten zijn identiek aan die van de man, met dezelfde grijze kleur. De oogring is blauw, maar de iris is iets minder felrood.
Juveniel:
Juvenielen hebben een minder opvallend verenkleed, met een overwegend grijsbruine tint. De kuif is korter en minder ontwikkeld dan bij volwassen vogels. De vleugels zijn donker met vaag zichtbare lichte randen. De borst en buik zijn bleker, met een subtiele kastanjebruine tint. De snavel is kleiner en heeft een grijzige kleur. De poten zijn lichter grijs en minder robuust. De oogring is minder uitgesproken blauw, met een bruine iris.
Kuiken:
Kuikens zijn bedekt met een dunne laag grijsachtige donsveren. Hun snavel en poten zijn lichtgrijs en nog niet volledig ontwikkeld.