Vogel
Jendayaparkiet
Jendayaparkiet
Aratinga jandaya
Log in om deze soort toe te voegenDe Jendayaparkiet behoort tot het geslacht Aratinga binnen de familie van Papegaaien (Psittacidae).
Deze kleurrijke papegaai komt voor in het noordoosten van Brazili�, vooral in de staten Piau�, Maranh�o, Tocantins en Cear�, en leeft in laagland bossen, palmbossen en aan de randen van vochtige bossen. De vogel is sociaal en wordt vaak in kleine groepen aangetroffen, waarbij hij luidruchtige, schrille kreten uitstoot. Hij nestelt in boomholtes op grote hoogte en voedt zich met vruchten, noten en soms landbouwgewassen. Hoewel de soort in het wild zeldzaam is, is hij populair in de voli�rehouding.
Taxonomische indeling
- Bird Order
- Papegaaiachtigen (Psittaciformes)
- Bird Family
- Papegaaien van de Nieuwe Wereld (Psittacidae)
- Bird Genus
- Aratinga
Ringmaat
Man 6.0 mm Vrouw 6.0 mmWelzijnsadviezen
Overige vogels
De categorie overige vogels omvat een zeer brede en diverse groep vogelsoorten met uiteenlopende biologische, ecologische en gedragsmatige kenmerken. Vanwege deze grote variatie is het niet mogelijk om één uniforme set huisvestingsrichtlijnen op te stellen die voor alle soorten binnen deze categorie passend en verantwoord is.
Om die reden zijn er voor deze categorie geen specifieke, vastomlijnde richtlijnen geformuleerd. Bij het huisvesten van overige vogels dient altijd maatwerk te worden toegepast, waarbij rekening wordt gehouden met de soortspecifieke behoeften, natuurlijke leefwijze, sociale structuur en welzijnseisen van de betreffende vogels. Algemene principes van dierenwelzijn, veiligheid en verzorging blijven hierbij leidend.
Wetgeving(en)
EU verordening bijlage B (CITES appendix II)
Deze vogelsoort wordt wereldwijd beschouwd als een (bijna) bedreigde soort in het oorspronkelijke leefgebied, of de handel in deze soort kan hiertoe leiden.
Deze soort staat daarom op Bijlage B van de Europese Verordening en CITES appendix II.
Binnen de avicultuur (in volière-milieu) mag deze soort alleen worden gehouden, gefokt of verhandeld als de legale herkomst kan worden aangetoond. De lidstaten aangesloten bij het CITES-verdrag (Convention on International Trade in Endangered Species of wild flora and fauna) hebben internationale regels opgesteld die het houden, fokken en verhandelen van deze dieren onder strikte voorwaarden mogelijk maakt.
In de avicultuur is het toegestaan deze soort te houden en te kweken, mits de legale herkomst duidelijk kan worden aangetoond. Bij overdracht of verkoop moet altijd een overdrachtsverklaring of registratie aanwezig zijn. Hierdoor kan bij controles worden bewezen dat de vogel afkomstig is uit legale kweek en niet uit de natuur is onttrokken.
De houder de dient legale herkomst van de vogel aan te tonen:
- De vogel is voorzien van een uniek merkteken. In het geval van vogels is dit een naadloos gesloten pootring die bij een volwassen vogel niet meer van de poot kan worden verwijderd.
- Bij elke overdracht dient een herkomstverklaring/ overdrachtsverklaring te worden opgemaakt en ondertekend door de afgevende en ontvangende partij.
- Let op: bij controle dienen ook gegevens van de ouderdieren én grootouderdieren getoond te kunnen worden.
Ingelogd als lid? Klik op het > symbool achter de wetgevingnaam voor de volledige tekst. Nog geen lid en benieuwd naar het volledige artikel en meer? Word dan lid van Aviornis!
Man:
De man heeft een helder oranje kop en nek, die sterk contrasteren met de groene vleugels. De borst is eveneens oranje, geleidelijk overgaand naar een gele buik. De vleugeldekveren zijn overwegend groen met een lichte glans, zonder zichtbare randen. De staartveren zijn groen met een blauwe tint aan de uiteinden. De snavel is zwart en licht gebogen, met een gladde textuur. De poten zijn grijs en hebben een fijne schubstructuur. De iris is donkerbruin, omgeven door een onopvallende witte oogring.
Vrouw:
De vrouw heeft een vergelijkbaar verenkleed als de man, maar met iets doffere kleuren. De oranje tinten op de kop en borst zijn minder intens. De groene vleugels hebben een matte uitstraling zonder glans. De buik is geel, maar met een subtiele groene waas. De staart heeft dezelfde groene kleur met blauwe uiteinden als de man. De snavel is zwart, maar iets slanker van vorm. De poten zijn grijs, met een iets grovere schubstructuur. De iris is donkerbruin, met een subtiele witte oogring.
Juveniel:
Juvenielen hebben een overwegend groen verenkleed met een lichte oranje tint op de kop. De borst en buik zijn geelgroen, zonder de heldere oranje tinten van de volwassenen. De vleugels zijn groen, met een matte afwerking en geen zichtbare randen. De staart is groen met een lichte blauwe schijn aan de uiteinden. De snavel is donkergrijs en minder gebogen dan bij volwassenen. De poten zijn grijs, met een gladde textuur. De iris is donkerbruin, zonder opvallende oogring.
Kuiken:
Kuikens zijn bedekt met een dunne laag donzige, groene veren. De snavel is lichtgrijs en recht.