Vogel
Kalkoenparelhoen
Kalkoenparelhoen
Agelastes meleagrides
Log in om deze soort toe te voegenDe Kalkoenparelhoen (synoniem: Witborstparelhoen) behoort tot het geslacht Agelastes binnen de familie van Parelhoenders (Numididae).
Deze vogel komt voor in subtropische bossen van West-Afrika, met name in landen als Ivoorkust, Ghana, Guinee, Liberia en Sierra Leone. Hij leeft voornamelijk op de grond en is goed aangepast aan een terrestrisch bestaan. Zijn dieet bestaat grotendeels uit zaden, bessen, termieten en kleine dieren. De vogel is niet trekkend en blijft het hele jaar in zijn leefgebied. Door habitatverlies en jacht staat hij op de Rode Lijst als kwetsbaar.
Taxonomische indeling
- Bird Order
- Hoenderachtigen (Galliformes)
- Bird Family
- Parelhoenders (Numididae)
- Bird Genus
- Agelastes
Ringmaat
Voor deze vogel is geen pootringmaat bekend, omdat de soort niet in de ringenlijst voorkomt. Dit kan komen doordat de vogel weinig of niet in de avicultuur wordt gehouden, of doordat er nog geen ervaring is met het ringen van deze soort.
Welzijnsadviezen
Parelhoenders
Hoenderachtigen omvatten een brede groep vogels zoals fazanten, pauwen, hokko’s en ruigpoothoenders. Deze vogels worden in de avicultuur gehouden vanwege hun sierwaarde en gedragsrijkdom. Ze vragen om ruime, veilige en goed ingerichte verblijven met aandacht voor beschutting en afzondering, sociaal gedrag en een natuurlijke bodembedekking. De volgende hoofdpunten worden door Aviornis als welzijnsadviezen aanbevolen.
- Huisvesting: ruime volière (4–18 m² per paar, minimaal 1,80m hoog) voorzien van struiken / bomen / lage vegetatie en/of andere elementen om zich achter terug te trekken.
- Klimaat: de meeste soorten zijn winterhard, maar moeten beschikken over een droge en tochtvrije omgeving. Niet winterharde soorten moeten beschikken over een vorstvrij binnenverblijf.
- Sociaal: houden volgens soort specifieke structuur.
- Voeding: Fazantenvoer of volledig pluimveevoer, aangevuld met zaden, granen, groenvoer, fruit/bessen en insecten; altijd vers drinkwater en grit.
- Overig: een droge, goed doorlatende bodem; geschikte bodembedekking; visuele afscheiding tussen koppels; overbezetting vermijden om stress en verenpluk te voorkomen.
Man:
De man heeft een overwegend zwart verenkleed met een subtiele groene glans. De kop is kaal en donkergrijs, wat contrasteert met de glanzende veren van de nek. De borst en buik zijn diepzwart zonder zichtbare markeringen. De vleugels tonen een lichte blauwachtige tint, vooral bij de dekveren. De snavel is stevig en zwart, met een lichte kromming aan de punt. De poten zijn donkergrijs en hebben een robuuste structuur. De ogen zijn donkerbruin met een onopvallende oogring.
Vrouw:
De vrouw heeft een doffer zwart verenkleed met minder glans dan de man. De kop is eveneens kaal, maar iets lichter van kleur. De nekveren zijn matzwart en lopen door naar de borst. De buik is egaal zwart zonder opvallende patronen. De vleugels hebben een subtiele bruine tint, vooral zichtbaar bij de randen. De snavel is slanker en iets lichter van kleur dan bij de man. De poten zijn donkergrijs en iets fijner gebouwd.
Juveniel:
Juvenielen hebben een donkerbruin verenkleed met een matte uitstraling. De kop is bedekt met fijne, korte veertjes die een grijsbruine kleur hebben. De nek en borst zijn donkerbruin met een lichte schubachtige tekening. De buik is iets lichter van kleur, met een vage streepjespatroon. De vleugels zijn donkerbruin met een lichte rand aan de dekveren. De snavel is korter en grijsbruin van kleur. De poten zijn lichtgrijs en slanker dan bij volwassen vogels.
Kuiken:
Kuikens zijn bedekt met een zacht, donzig verenkleed dat lichtbruin van kleur is. De snavel is klein en geelachtig.