Vogel
Krombektinamoe
Krombektinamoe
Nothoprocta curvirostris
Log in om deze soort toe te voegenDe Krombektinamoe behoort tot het geslacht Nothoprocta binnen de familie van Tinamoes (Tinamidae).
Deze vogel leeft in de hoge graslanden en struikgewas van de Andes in Ecuador en Peru, vaak tussen 2800 en 3700 meter hoogte. Hij eet vruchten, kleine ongewervelden, bladeren en zaden van de grond of lage struiken. Het mannetje broedt de eieren uit en verzorgt de jongen in dicht struikgewas.
Taxonomische indeling
- Bird Order
- Stuithoenders (Tinamiformes)
- Bird Family
- Tinamoes (Tinamidae)
- Bird Genus
- Nothoprocta
Ringmaat
Welzijnsadviezen
Tinamoes
Tinamoes zijn schuwe, grondbewonende vogels uit Midden- en Zuid-Amerika die leven in bossen, savannes en struikgebieden. Ze foerageren op de bodem en vertrouwen sterk op camouflage en beschutting. In de avicultuur vragen Tinamoes om rustige, dichtbeplante verblijven met zachte bodems en minimale verstoring. De volgende welzijnsadviezen zijn gebaseerd op beschikbare literatuur en wetenschappelijk onderzoek. Deze adviezen zijn niet door ons opgesteld, maar worden in de vakliteratuur genoemd als onderbouwing voor goede welzijnspraktijken. Ze dienen als externe referentie en aanvulling op praktijkervaring.
- Huisvesting: laag ingericht buitenverblijf met dichte begroeiing (20–30 m² per koppel); bodem van bosgrond of humus; binnenverblijf ± 2–3 m² per vogel, droog en rustig.
- Klimaat: subtropisch/tropisch; temperatuur 18–28 °C; bij < 15 °C verwarmd binnenhok; luchtvochtigheid 60–80%; bescherming tegen wind en zon.
- Sociaal: solitair of per koppel; stressgevoelig; rustige omgeving en visuele dekking essentieel.
- Voeding: zaden, fruit, groenvoer en insecten; wildzaadmengsel en universeelvoer; voer op de grond aanbieden; altijd schoon water beschikbaar.
- Overig: dichte schuilplekken noodzakelijk; broednest op de grond tussen vegetatie; dagelijkse hygiëne en rustige ligging bevorderen welzijn.
Man:
De man heeft een overwegend bruin verenkleed met een lichte, goudachtige glans. De kop is donkerder met subtiele grijze strepen die naar de nek toe vervagen. De borst is lichtbruin met fijne, donkere vlekken die naar de buik toe minder zichtbaar worden. De vleugels vertonen een patroon van donkere en lichtere banden, wat zorgt voor een contrasterend effect. De snavel is gebogen en donkergrijs van kleur, met een iets lichtere basis. De poten zijn grijsachtig met een gladde textuur. De iris is donkerbruin, omringd door een dunne, lichte oogring.
Vrouw:
De vrouw heeft een vergelijkbaar bruin verenkleed, maar met een meer matte uitstraling. De kop is iets lichter dan die van de man, met meer uitgesproken grijze strepen. De borst heeft een subtiele, lichtbruine tint met minder opvallende vlekken. De vleugels zijn minder contrasterend, met een gelijkmatigere verdeling van bruine tinten. De snavel is iets korter en lichter van kleur dan die van de man. De poten zijn lichtgrijs en hebben een iets ruwere textuur. De iris is donkerbruin, met een nauwelijks zichtbare oogring.
Juveniel:
Juvenielen hebben een doffer bruin verenkleed met een meer uniforme kleurverdeling. De kop is minder gestreept en heeft een egalere bruine tint. De borst is lichtbruin met nauwelijks zichtbare vlekken, die naar de buik toe vervagen. De vleugels zijn minder gedefinieerd, met een gelijkmatige bruine kleur zonder duidelijke banden. De snavel is korter en lichter dan bij volwassenen, met een rechte vorm. De poten zijn lichtgrijs en hebben een gladde textuur. De iris is donkerbruin, zonder zichtbare oogring.
Kuiken:
Kuikens zijn bedekt met een zacht, donzig verenkleed dat een uniforme lichtbruine kleur heeft. De snavel is kort en lichtgekleurd, met een rechte vorm.