Vogel
Madagascarjacana
Madagascarjacana
Actophilornis albinucha
Log in om deze soort toe te voegenDe Madagascarjacana behoort tot het geslacht Actophilornis binnen de familie van Jacana's (Jacanidae).
Deze vogelsoort komt uitsluitend voor op Madagaskar en leeft vooral in moerassen, vijvers en langs de oevers van langzaam stromende rivieren met veel drijvende vegetatie. Hij is goed aangepast aan zijn leefomgeving en beweegt zich vaak over het waterplantendek voort. Het is een relatief solitair dier, dat meestal alleen of in paren voorkomt, maar buiten de broedtijd soms kleine groepjes vormt. De vogel is geen sterke vlieger en laat zich liever lopen. Hij is niet schuw voor mensen, maar vermijdt wel de aanwezigheid van de waterhoen. Gedurende het jaar blijft hij in zijn gebied en migreert niet.
Taxonomische indeling
- Bird Order
- Steltloperachtigen (Charadriiformes)
- Bird Family
- Jacana's (Jacanidae)
- Bird Genus
- Actophilornis
Ringmaat
Welzijnsadviezen
Jacana's
Jacana’s zijn tropische moerasvogels met opvallend lange tenen waarmee ze over drijvende waterplanten lopen. Ze leven in warme, vochtige gebieden en voeden zich met insecten en zaden. In de avicultuur hebben Jacana’s behoefte aan ondiep water met drijvende planten, warme temperaturen en een rustige omgeving. De volgende welzijnsadviezen zijn gebaseerd op beschikbare literatuur en wetenschappelijk onderzoek. Deze adviezen zijn niet door ons opgesteld, maar worden in de vakliteratuur genoemd als onderbouwing voor goede welzijnspraktijken. Ze dienen als externe referentie en aanvulling op praktijkervaring.
- Huisvesting: vijververblijf met drijvende vegetatie (30–40 m² per koppel); waterdiepte 10–30 cm; oeverzones met modder en gras; binnenverblijf ± 2 m² per vogel, vochtig en goed geventileerd.
- Klimaat: tropisch/subtropisch; temperatuur 22–30 °C; bij < 18 °C verwarmd binnenhok; luchtvochtigheid 70–90%; schaduw en beschutting tegen zon.
- Sociaal: te houden per koppel of kleine groep; tijdens broedtijd territoriaal; rustige, natuurlijke omgeving vermindert stress.
- Voeding: insecten, larven, weekdieren en zaden; aanvullen met watervogelvoer, meelwormen en zacht fruit; altijd ondiep, schoon water beschikbaar.
- Overig: drijvende planten essentieel voor natuurlijk gedrag; water regelmatig verversen; broednest op drijvende planten of lage platformen; rust tijdens broedperiode cruciaal.
Man:
De man heeft een opvallend wit voorhoofd dat scherp contrasteert met de donkere kruin. De nek is kastanjebruin, vloeiend overgaand in een glanzend groene rug. De vleugels zijn donker met een subtiele bronzen glans, terwijl de dekveren een lichtere tint hebben. De borst is helderwit, wat een sterk contrast vormt met de donkere flanken. De snavel is slank en geel met een lichte kromming aan het uiteinde. De poten zijn lang en grijs, met een fijne schubbenstructuur. De iris is donkerbruin, omgeven door een dunne, onopvallende oogring.
Vrouw:
De vrouw heeft een vergelijkbaar verenkleed als de man, maar met minder glans op de rug. Haar nek is iets lichter kastanjebruin, wat subtieler overgaat in de rugkleur. De vleugels zijn donker met een matte afwerking, zonder de bronzen glans. De borst is eveneens wit, maar de overgang naar de flanken is minder scherp. De snavel is iets korter en heeft een blekere gele tint. De poten zijn lang en grijs, met een iets grovere schubbenstructuur. De iris is donkerbruin, met een nauwelijks zichtbare oogring.
Juveniel:
Juvenielen hebben een doffer verenkleed met een overwegend bruine tint op de rug en vleugels. De nek is lichtbruin, zonder de kastanjebruine tint van de volwassenen. De borst is vuilwit, met een vage overgang naar de grijsbruine flanken. De snavel is korter en grijzer, met een minder uitgesproken kromming. De poten zijn korter en bleker grijs, met een gladde structuur. De iris is donkergrijs, zonder duidelijke oogring. De kop is proportioneel groter ten opzichte van het lichaam.
Kuiken:
Kuikens zijn bedekt met een zacht, donzig verenkleed dat overwegend grijsbruin is. De snavel is kort en lichtgeel, met een rechte vorm.