Vogel
Madagascarzandhoen
Madagascarzandhoen
Pterocles personatus
Log in om deze soort toe te voegenDe Madagascarzandhoen behoort tot het geslacht Pterocles binnen de familie van Zandhoenders (Pteroclidae).
Deze vogelsoort komt uitsluitend voor op Madagaskar en leeft voornamelijk op droge, open plekken zoals zandvlakten en lage struikgewassen. Het is een bodembewoner met een gedrongen bouw en korte poten, die zich vooral voedt met zaden en andere kleine plantendelen. De vogels zijn vaak in groepen te zien en vliegen laag over het terrein. Ze zijn goed aangepast aan het droge klimaat en kunnen grote afstanden afleggen op zoek naar voedsel en water.
Taxonomische indeling
- Bird Order
- Zandhoenders (Pterocliformes)
- Bird Family
- Zandhoenders (Pteroclidae)
- Bird Genus
- Pterocles
Ringmaat
Welzijnsadviezen
Zandhoenders
Zandhoenders zijn gespecialiseerde vogels van droge en open landschappen, waar zij leven van zaden en dagelijks water opzoeken. Ze zijn uitstekend aangepast aan hete, droge omstandigheden en broeden op open grond. In de avicultuur vragen Zandhoenders om ruime, droge verblijven met open zichtlijnen, zandige bodems en een stabiel klimaat. De volgende welzijnsadviezen zijn gebaseerd op beschikbare literatuur en wetenschappelijk onderzoek. Deze adviezen zijn niet door ons opgesteld, maar worden in de vakliteratuur genoemd als onderbouwing voor goede welzijnspraktijken. Ze dienen als externe referentie en aanvulling op praktijkervaring.
- Huisvesting: open, droog buitenverblijf (40–60 m² per koppel); zand- of kleibodem; kale foerageerzones; binnenverblijf ± 2–3 m² per vogel, droog en tochtvrij.
- Klimaat: droog en gematigd tot warm; temperatuur 10–30 °C; bescherming tegen regen en kou essentieel.
- Sociaal: solitair of per koppel; schrikgevoelig; rustige, overzichtelijke omgeving noodzakelijk.
- Voeding: zadenmengsel, grit en mineralen; aanvullend groenvoer; dagelijks vers drinkwater beschikbaar.
- Overig: stofbadmogelijkheid essentieel; broednest op open bodem; dagelijkse controle en rustige ligging bevorderen welzijn en broedsucces.
Man:
De man heeft een opvallend zwart masker dat scherp contrasteert met de lichtbruine kop. De nek en borst zijn warm zandkleurig met een subtiele glans. De vleugels tonen een complex patroon van donkere en lichte strepen. De buik is effen wit, wat een sterk contrast vormt met de rest van het lichaam. De snavel is kort en grijs, met een lichte wasachtige basis. De poten zijn bleekgrijs en hebben een gladde textuur. De iris is donkerbruin, omringd door een dunne, lichte oogring.
Vrouw:
De vrouw heeft een minder uitgesproken masker, met een meer gematigde bruine tint op de kop. De nek en borst zijn lichtbruin met een matte afwerking. De vleugels vertonen een fijnere bandering dan die van de man. De buik is cr�mekleurig, met een subtiele overgang naar de borst. De snavel is slanker en iets lichter van kleur dan die van de man. De poten zijn lichtgrijs en hebben een iets ruwere textuur. De iris is donkerbruin, zonder opvallende oogring.
Juveniel:
Juvenielen hebben een egaler bruin verenkleed met een lichte schubbenpatroon op de vleugels. De kop is minder contrastrijk, met een zachte bruine tint. De borst en buik zijn lichtbruin, zonder duidelijke scheiding. De snavel is kort en grijs, vergelijkbaar met die van de volwassen vogels. De poten zijn bleekgrijs en hebben een gladde textuur. De iris is donkerbruin, zonder opvallende oogring. De vleugels hebben een subtiele bandering die minder uitgesproken is dan bij volwassenen.
Kuiken:
Kuikens zijn bedekt met een zacht, donzig verenkleed dat een lichte zandkleur heeft. De snavel en poten zijn bleekgrijs en nog niet volledig ontwikkeld.