Vogel
Maskerplevier
Maskerplevier
Thinornis melanops
Log in om deze soort toe te voegenDe Maskerplevier behoort tot het geslacht Thinornis binnen de familie van Plevieren, kieviten (Charadriidae).
Deze kleine vogelsoort komt vooral voor langs de kust van Australi� en wordt vaak gezien in zandige en grindrijke gebieden. Hij voedt zich met kleine ongewervelden die hij uit de bodem of van het wateroppervlak vangt. Gedrag omvat territoriaal broedgedrag, waarbij paartjes vaak hetzelfde nestgebied blijven gebruiken.
Taxonomische indeling
- Bird Order
- Steltloperachtigen (Charadriiformes)
- Bird Family
- Kieviten en plevieren (Charadriidae)
- Bird Genus
- Thinornis
Ringmaat
Welzijnsadviezen
Plevieren en Kieviten
Plevieren en kieviten zijn wadvogels die vooral leven op open vlaktes, kustgebieden en oevers van meren en rivieren. In de avicultuur vragen ze om droge, open verblijven met ondiep water, zachte bodem en voldoende rust- en foerageerplekken. Om plevieren of kieviten op een verantwoorde en diervriendelijke manier te verzorgen, delen wij hieronder de belangrijkste geadviseerde richtlijnen.
- Huisvesting: ruim buitenverblijf (40–60 m² per paar) met open zand- of grindbodem en ondiep water (5–15 cm) voor foerageren; helft van oppervlak droog met gras of lage vegetatie; enkele stenen of keien als rustplaatsen; binnenverblijf ± 4 m² per paar bij kou of regen.
- Klimaat: koudebestendig; jaarrond buiten met beschutting en ijsvrij water; tropische soorten vorstvrij bij >10 °C; droog en goed geventileerd verblijf voorkomt poot- en verenproblemen.
- Sociaal: leven in paren of kleine groepen; tijdens broedseizoen territoriaal – voldoende ruimte vereist; buiten kweekperiode groepshuisvesting mogelijk bij rust en ruimte.
- Voeding: insecten, wormen, kreeftachtigen en watervogelpellets; levend voer (meelwormen, krekels, muggenlarven) stimuleert foerageergedrag; tijdens kweek extra dierlijk eiwit; altijd schoon zwem- en drinkwater.
- Overig: waterkwaliteit en bodemhygiëne waarborgen door regelmatige verversing; zachte, goed gedraineerde bodem voorkomt pootproblemen; obstakelvrije inrichting voorkomt verwondingen.
Man:
De man heeft een opvallend zwart masker rond de ogen, dat sterk contrasteert met de witte keel. De bovenzijde is grijsbruin met een subtiele glans, terwijl de onderzijde helder wit is. De vleugels tonen een lichte bandering met donkere uiteinden. De snavel is kort en zwart, met een lichte kromming aan de punt. De poten zijn bleekroze en slank, wat bijdraagt aan een sierlijke uitstraling. De iris is donkerbruin, omgeven door een dunne, witte oogring. In de broedtijd kan de kleurintensiteit van het masker toenemen.
Vrouw:
De vrouw heeft een minder uitgesproken zwart masker, dat soms grijsachtig kan lijken. Haar bovenzijde is eveneens grijsbruin, maar met een matte afwerking. De onderzijde is wit, met een zachte overgang naar de flanken. De vleugels hebben een subtiele bandering, minder contrasterend dan bij de man. De snavel is slank en zwart, met een rechte vorm. De poten zijn lichtroze, iets dikker dan die van de man. De iris is donkerbruin, met een nauwelijks zichtbare oogring.
Juveniel:
Juvenielen hebben een vaag masker, vaak grijsbruin in plaats van zwart. Hun bovenzijde is doffer en meer bruingrijs dan bij volwassenen. De onderzijde is vuilwit, met een geleidelijke overgang naar de flanken. De vleugels vertonen een onduidelijke bandering, met versleten uiteinden. De snavel is kort en grijszwart, met een rechte vorm. De poten zijn bleekgrijs, met een gladde textuur. De iris is donker, zonder duidelijke oogring.
Kuiken:
Kuikens zijn bedekt met een zacht, donzig verenkleed dat grijsbruin is met lichte vlekken. Hun snavel en poten zijn bleekgrijs, passend bij hun jonge leeftijd.