Vogel
Pisaccatinamoe
Pisaccatinamoe
Nothoprocta ornata
Log in om deze soort toe te voegenDe Pisaccatinamoe behoort tot het geslacht Nothoprocta binnen de familie van Tinamoes (Tinamidae).
Deze vogelsoort leeft in het hooggelegen grasland en droge struikgewas in subtropische en tropische delen van west-centraal Zuid-Amerika, voornamelijk in de Andes. De vogel is ongeveer 30-32 cm lang en heeft een bruingrijze rug met zwarte markeringen. Zij eten fruit, bloemen, bladeren en wortels van planten. Het mannetje broedt de eieren uit en voedt de jongen op na het leggen door de vrouwtjes in dicht struikgewas, waarbij ��n mannetje met meerdere vrouwtjes paart.
Taxonomische indeling
- Bird Order
- Stuithoenders (Tinamiformes)
- Bird Family
- Tinamoes (Tinamidae)
- Bird Genus
- Nothoprocta
Ringmaat
Welzijnsadviezen
Tinamoes
Tinamoes zijn schuwe, grondbewonende vogels uit Midden- en Zuid-Amerika die leven in bossen, savannes en struikgebieden. Ze foerageren op de bodem en vertrouwen sterk op camouflage en beschutting. In de avicultuur vragen Tinamoes om rustige, dichtbeplante verblijven met zachte bodems en minimale verstoring. De volgende welzijnsadviezen zijn gebaseerd op beschikbare literatuur en wetenschappelijk onderzoek. Deze adviezen zijn niet door ons opgesteld, maar worden in de vakliteratuur genoemd als onderbouwing voor goede welzijnspraktijken. Ze dienen als externe referentie en aanvulling op praktijkervaring.
- Huisvesting: laag ingericht buitenverblijf met dichte begroeiing (20–30 m² per koppel); bodem van bosgrond of humus; binnenverblijf ± 2–3 m² per vogel, droog en rustig.
- Klimaat: subtropisch/tropisch; temperatuur 18–28 °C; bij < 15 °C verwarmd binnenhok; luchtvochtigheid 60–80%; bescherming tegen wind en zon.
- Sociaal: solitair of per koppel; stressgevoelig; rustige omgeving en visuele dekking essentieel.
- Voeding: zaden, fruit, groenvoer en insecten; wildzaadmengsel en universeelvoer; voer op de grond aanbieden; altijd schoon water beschikbaar.
- Overig: dichte schuilplekken noodzakelijk; broednest op de grond tussen vegetatie; dagelijkse hygiëne en rustige ligging bevorderen welzijn.
Man:
De man heeft een overwegend bruin verenkleed met subtiele grijze tinten op de rug. De borst is lichter met fijne, donkere streepjes die een zacht contrast vormen. De kop is donkerder met een lichte wenkbrauwstreep die de ogen accentueert. De vleugels vertonen een patroon van donkere en lichte vlekken, wat een gevlekt effect geeft. De snavel is kort en donkergrijs, passend bij de donkere oogring. De poten zijn grijsachtig met een gladde textuur. De nek is iets lichter dan de rug, met een geleidelijke overgang naar de borst.
Vrouw:
De vrouw heeft een vergelijkbaar bruin verenkleed, maar met een meer uitgesproken grijze tint op de borst. De kop is minder contrastrijk, met een subtiele wenkbrauwstreep. De vleugels hebben een minder opvallend vlekkenpatroon dan bij de man. De snavel is iets lichter van kleur, met een subtiele kromming. De poten zijn lichtgrijs en iets robuuster van structuur. De nek heeft een zachte overgang naar de lichtere borst. De iris is donkerbruin, wat een zachte uitstraling geeft.
Juveniel:
Juvenielen hebben een doffer bruin verenkleed met een meer uniforme kleurverdeling. De borst is bedekt met fijne, lichte streepjes die minder contrastrijk zijn. De kop is egaal bruin zonder duidelijke wenkbrauwstreep. De vleugels zijn minder gevlekt en hebben een matte uitstraling. De snavel is kort en lichtgrijs, met een nog ontwikkelende structuur. De poten zijn bleekgrijs en glad. De nek is nauwelijks te onderscheiden van de rest van het lichaam.
Kuiken:
Kuikens zijn bedekt met een zacht, donzig verenkleed dat lichtbruin van kleur is. De snavel en poten zijn bleek en nog in ontwikkeling.