Vogel
Rosse tinamoe
Rosse tinamoe
Crypturellus brevirostris
Log in om deze soort toe te voegenDe Rosse tinamoe behoort tot het geslacht Crypturellus binnen de familie van Tinamoes (Tinamidae).
Deze vogel leeft in het noordwesten en westen van het Amazoneregenwoud, waar hij dichte struiken en bossen prefereert. Hij voedt zich met vruchten, bladeren en kleine ongewervelden. Het mannetje verzorgt de jongen na het uitbroeden. Het is een schuwe soort die vaak op de grond zoekt naar voedsel.
Taxonomische indeling
- Bird Order
- Stuithoenders (Tinamiformes)
- Bird Family
- Tinamoes (Tinamidae)
- Bird Genus
- Crypturellus
Ringmaat
Welzijnsadviezen
Tinamoes
Tinamoes zijn schuwe, grondbewonende vogels uit Midden- en Zuid-Amerika die leven in bossen, savannes en struikgebieden. Ze foerageren op de bodem en vertrouwen sterk op camouflage en beschutting. In de avicultuur vragen Tinamoes om rustige, dichtbeplante verblijven met zachte bodems en minimale verstoring. De volgende welzijnsadviezen zijn gebaseerd op beschikbare literatuur en wetenschappelijk onderzoek. Deze adviezen zijn niet door ons opgesteld, maar worden in de vakliteratuur genoemd als onderbouwing voor goede welzijnspraktijken. Ze dienen als externe referentie en aanvulling op praktijkervaring.
- Huisvesting: laag ingericht buitenverblijf met dichte begroeiing (20–30 m² per koppel); bodem van bosgrond of humus; binnenverblijf ± 2–3 m² per vogel, droog en rustig.
- Klimaat: subtropisch/tropisch; temperatuur 18–28 °C; bij < 15 °C verwarmd binnenhok; luchtvochtigheid 60–80%; bescherming tegen wind en zon.
- Sociaal: solitair of per koppel; stressgevoelig; rustige omgeving en visuele dekking essentieel.
- Voeding: zaden, fruit, groenvoer en insecten; wildzaadmengsel en universeelvoer; voer op de grond aanbieden; altijd schoon water beschikbaar.
- Overig: dichte schuilplekken noodzakelijk; broednest op de grond tussen vegetatie; dagelijkse hygiëne en rustige ligging bevorderen welzijn.
Man:
De man heeft een overwegend bruin verenkleed met een subtiele roodachtige tint op de rug. De kop en nek zijn donkerder, met een lichte glans die contrasteert met de matte borst. De vleugels vertonen een fijne bandering, wat zorgt voor een zacht patroon. De buik is lichter van kleur, bijna cr�mekleurig, met een geleidelijke overgang naar de flanken. De snavel is kort en donkergrijs, met een lichte kromming aan het uiteinde. De poten zijn slank en grijsachtig, met een gladde textuur. De ogen hebben een donkere iris met een nauwelijks zichtbare oogring.
Vrouw:
De vrouw heeft een vergelijkbaar verenkleed als de man, maar met een meer uitgesproken roodachtige tint. De kop en nek zijn iets lichter, met een minder opvallende glans. De borst is egaal mat en loopt over in een lichtbruine buik. De vleugels hebben een subtiele bandering, minder contrasterend dan bij de man. De snavel is iets lichter van kleur, met een vergelijkbare vorm. De poten zijn iets robuuster en hebben een lichtbruine tint. De ogen zijn donker met een iets duidelijkere oogring dan bij de man.
Juveniel:
Juvenielen hebben een doffer verenkleed met een meer uniforme bruine kleur over het hele lichaam. De kop en nek zijn minder contrasterend, met een matte afwerking. De borst en buik zijn egaal bruin, zonder de subtiele tinten van volwassen vogels. De vleugels vertonen een vage bandering, nauwelijks zichtbaar. De snavel is kort en lichtgrijs, met een rechte vorm. De poten zijn grijsachtig en hebben een ruwe textuur. De ogen zijn donker, met een onopvallende oogring.
Kuiken:
Kuikens zijn bedekt met een zacht, donzig verenkleed dat een uniforme bruine kleur heeft. De snavel en poten zijn lichtgrijs en nog in ontwikkeling.