Vogel
Salomonkroonduif
Salomonkroonduif
Microgoura meeki
Log in om deze soort toe te voegenDe Salomonkroonduif behoort tot het geslacht Microgoura uit de familie van duiven (Columbidae)
.
Deze zeldzame vogel leefde uitsluitend op het Choiseul-eiland in de Salomonseilanden. Hij bewoonde vooral bosrijke gebieden dicht bij de grond en vertoonde een opvallende kuif. Zijn gedrag was waarschijnlijk schuw en ter plaatse gebonden, met beperkte vliegmogelijkheden en een dieet van zaden en vruchten uit het bos.
Taxonomische indeling
- Bird Order
- Duiven (Columbiformes)
- Bird Family
- Duiven (Columbidae)
- Bird Genus
- Microgoura
Ringmaat
Voor deze vogel is geen pootringmaat bekend, omdat de soort niet in de ringenlijst voorkomt. Dit kan komen doordat de vogel weinig of niet in de avicultuur wordt gehouden, of doordat er nog geen ervaring is met het ringen van deze soort.
Welzijnsadviezen
Duiven
Voor het welzijn van duiven is een passende leefomgeving wenselijk. Hieronder staan de belangrijkste aandachtspunten die kunnen bijdragen aan een goede verzorging en huisvesting. Het gaat daarbij vooral om aandacht voor ruimte, voeding en sociaal gedrag. De volgende welzijnsadviezen worden door ons aanbevolen en zijn samengesteld op basis van meerdere betrouwbare bronnen. Daarbij hanteert Aviornis eigen welzijnsadviezen, die zijn opgesteld door een Aviornis deskundigenpanel en gebaseerd zijn op specialistische kennis en praktijkervaring binnen de vereniging.
- Ruimte: per koppel wordt ongeveer 1,6–5 m² geadviseerd, afhankelijk van soort en grootte. Voor volières wordt ongeveer 3 m² en 1,8 m hoogte aangeraden.
- Klimaat: zorg bij voorkeur voor beschutting tegen weer en wind. Tropische soorten hebben baat bij een vorstvrij verblijf (minimaal 15 °C).
- Sociaal: duiven voelen zich prettiger in gezelschap; het is daarom aan te bevelen ze ten minste in paren te houden. Tijdens het broedseizoen helpt het om nestgelegenheid en nestmateriaal aan te bieden.
- Volière/uitloop: zitstokken op verschillende hoogten en een wekelijkse badgelegenheid dragen bij aan het welzijn van de dieren.
- Voeding: kies voor graan- en zadenmengsels afgestemd op de soort. Voor fruitduiven zijn fruit en bessen een goede basis. Zorg daarnaast altijd voor grit en vers drinkwater.
Man:
Het mannetje van - de inmiddels uitgestorven -tandemduif van de Salomonseilanden was een forse, op de grond levende duif van circa 30-32 cm lengte. Het meest kenmerkende uiterlijke detail was de hoge, waaierachtige kuif op de kop, bestaande uit verlengde, slanke, blauwgrijze veren met witte toppen, die in rust als een gekartelde kroon uitstaken. De kop en nek waren blauwgrijs, de keel vuilwit, en de borst purperachtig bruinrood. De buik was lichter grijs tot vuilwit. De rug en vleugels waren donkergrijs met een subtiele groene glans. De staart was middellang, afgerond en donkergrijs. De snavel was zwart, de poten waren robijnrood, en de iris opvallend blauwachtig wit.
Vrouw:
Het vrouwtje leek sterk op het mannetje, maar was gemiddeld iets kleiner en doffer van tint. De borst was minder intens roodbruin en de kuif iets minder ontwikkeld. Snavel, poten en iris waren gelijk aan die van het mannetje.
Juveniel:
Juvenielen waren matter en egaler bruin van tint, zonder duidelijke glans of contrasterende borstkleuren. De kuif was nog niet ontwikkeld en verscheen pas na de eerste rui. De snavel was donkergrijs, de poten vleeskleurig tot roodachtig, en de iris donker. Bij het ouder worden trad de ontwikkeling van de kenmerkende kuif en de felle kleuren van de adulten op.
Kuiken:
De kuikens waren bedekt met zacht, bruinachtig dons dat uitstekende camouflage bood op de bosbodem. De onderzijde was vuilwit. De snavel was kort en donkergrijs, de poten vleeskleurig, en de iris zwartbruin. Het volwassen, unieke uiterlijk met kuif en contrasterende borstkleuren ontwikkelde zich pas na verloop van enkele maanden.